Opowieść warmińska. Tom 6. Nasze miejsce, nasz czas

Z utęsknieniem czekałam na finał uwielbianej przeze mnie, bestsellerowej sagi Wioletty Sawickiej "Opowieść warmińska", "Nasze miejsce miejsce, nasz czas" zamyka historię o miłości, przyjaźni, tęsknocie i sile nadziei, a jednocześnie przynosi łzy zarówno z powodu końca tej wspaniałej opowieści, jak i tragicznych losów niektórych bohaterów. Towarzyszyłam im od samego początku, od Klątwy Langerów, która ukazała się ponad dwa lata temu, i od pierwszych stron oczarowywał mnie styl autorki oraz jej niezwykła znajomość Warmii. Saga zachwyca świetnie wykreowanymi postaciami, które wydają się żyć tu i teraz, na wyciągnięcie ręki. Doskonale odwzorowane konflikty między Polakami a Niemcami, dramatyczne podziały w rodzinach i społeczeństwie, uczucia nienawiści i pogardy, ale też szczera pomoc sąsiadów w trudnych chwilach wszystko to sprawiło, że opowieść wywołała we mnie ogromne emocje. Radości i małe sukcesy Langerów przynosiły uśmiech, a nagłe tragedie wyciskały łzy. Z zapartym tchem śledziłam losy dumnych Warmiaków, chłonęłam przepiękne opisy przyrody i cieszyłam się niezwykłym ciepłem bijącym z tej historii. Nasze miejsce, nasz czas to powieść, która pachnie Warmią, jej lasami, polami, ciszą i spokojem. To opowieść o korzeniach, o pamięci i o tym, że prawdziwy dom zawsze jest tam, gdzie są nasi bliscy i gdzie nosimy ich w sercu. Ciepła, mądra i wzruszająca, pozostawiła we mnie intensywne refleksje o tym, co w życiu naprawdę się liczy.

„Nasze miejsce, nasz czas” to już 6 tom „Opowieści Warmińskich” Jest to już ostatni tom tej serii.

Autorka zabiera nas do świata, który podnosi się z gruzów po II Wojnie Światowej. Lizka wciąż tęskni za Franzem. Nie wie czy będzie potrafiła kogoś pokochać jeszcze. Za to Gustaw dąży do tego by byli rodziną. Szuka dla nich mieszkania, ale nie jest to takie łatwe w tak trudnych warunkach jakie były po II Wojnie Światowej.

W książce pięknie ukazana jest przyjaźń pomiędzy Lizką i Bogną. Tej drugiej przeszłość dała o sobie znać i życie wywróciła do góry nogami.

A co dzieje się u Jana Langera? Dowiecie się jak przeczytacie tę książkę.

Całą serię „Opowieści Warmińskich” polecam z czystym sumieniem. Na kartach tych 6 tomów znajdziecie ogrom emocji. Tęsknota, żal, miłość, przyjaźń i nadzieja na to, że kiedyś jeszcze będzie lepiej.

Tom 6 jest nieco grubszy od wcześniejszych, ale w ogóle tego nie czuć. Czytało mi się tę książkę bardzo szybko i przyjemnie. Autorka opisując trudne emocje i wydarzenia robi to z wyczuciem, wrażliwością i lekkością.

Każdy bohater z tej serii jest postacią barwną. Nie można o nikim powiedzieć, że jest mało wyrazisty.

Tempo akcji jest zróżnicowane. Wtedy gdy trzeba płynie wolniej a kiedy trzeba nabiera prędkości. Autorka oddała również wspaniale klimat czasów powojennych i całą sagę bardzo polecam.

Lubicie rozstawać się z bohaterami ukochanych sag rodzinnych?

Ja przyzna się, że nie bardzo. Finały sag zawsze wywołują we mnie mieszankę ekscytacji i smutku - z jednej strony czekam na rozwiązanie wszystkich wątków, z drugiej nie chcę żegnać się z bohaterami, których tak dobrze poznałam...

"Nasze miejsce, nasz czas" to poruszający finał uwielbianej i bestsellerowej sagi, która od lat podbija serca czytelników. To opowieść, która splata losy bohaterów z dramatycznymi wydarzeniami powojennej Europy, gdzie miłość, przyjaźń i rodzina stają się jedynymi pewnymi wartościami w świecie pełnym niepewności. To historia o tęsknocie za tym, co utracone, o trudnych wyborach między przeszłością, a przyszłością oraz o sile nadziei, która pozwala iść naprzód mimo ran i cierpienia. W końcu to powieść, która ukazuje, że nawet w czasach, gdy życie odbudowywano z ruin, można było odnaleźć swoje miejsce, czas i sens istnienia.

Jeśli szukasz powieści, która poruszy serce i pozwoli przenieść się w niezwykły czas odbudowy świata po II wojnie światowej "Nasze miejsce, nasz czas" będzie idealnym wyborem. To emocjonujące zwieńczenie sagi, w której miłość, przyjaźń i nadzieja przeplatają się z dramatami historii i codzienną walką o lepsze jutro.

Autorka wciąga czytelnika w losy bohaterów tak prawdziwe, ze trudno oderwać się od lektury. To książka, która daje wzruszenie ale i ogromna dawkę otuchy - idealna dla każdego, kto wierzy, że nawet po najciemniejszej nocy wschodzi słońce.