Niezapominajka

"Niezapominajka" to fascynująca podróż przez czas i emocje! Autorka - Ewelina Klimko, po której debiut, zatytułowany "Czerwony pamiętnik" niestety nie miałam okazji sięgnąć, z lekkością, ale i wrażliwością, łączy losy trzech bohaterek – Matyldy, Zosi i Nawojki – kobiet, które łączy więcej, niż mogłoby się wydawać, mimo epokowych różnic.

Narracja rozpoczyna się w średniowieczu, gdzie Nawojka - dziewczyna od niemowlęctwa wychowująca się w klasztorze, poznaje smak życia poza jego murami. Jej historia, daje nam do myślenia o tym, co to znaczy żyć w zgodzie z własnym sercem, kiedy ktoś zdecydował o naszym przeznaczeniu i nie mamy możliwości dokonania wyboru.

Najobszerniejsza - opowieść Zosi, arystokratki sprzed wojny, porwała mnie tak bardzo, że nawet nie wiem, kiedy dobrnęłam do ostatniej strony. Ukazuje, jak przemoc i konflikty potrafią zniszczyć życie i miłość. Działania dziewczyny podczas II wojny światowej stają się symbolem heroizmu kobiet oraz walki o wartości, które są w życiu człowieka najważniejsze. W tym wątku autorka umiejętnie pokazuje, m.in. poruszając temat przemocy, że miłość nie zawsze jest słodkim uczuciem – może być bolesna, pełna wyrzeczeń i trudnych decyzji. Jakże aktualny jest fragment mówiący o tym, iż my Polacy, ale w ogóle ludzie, w momentach kryzysowych potrafimy zjednoczyć siły, współdziałać i wykazywać solidarność, jednak zdarza się również, że w tym samym momencie ujawniamy drugą stronę swojej natury.

Współczesna bohaterka - Matylda od początku zdobyła moją sympatię. Jej postać wprowadza do książki pozytywną energię i odrobinę humoru. To ona łączy wszystkie historie, a tekst listu, który znajduje w średniowiecznym kościele, staje się punktem wyjścia do odkrywania przeszłości, jak i wolności od negatywnych emocji, poczucia winy, prowadząc do wybaczenia sobie i innym.

Oczywiście nie mogę zapomnieć o niezapominajkach – małych kwiatkach, symbolizujących pamięć i wierność. Ich obecność nadaje całości głębszy sens, przypominając, że miłość trwa, nawet jeśli dzieli nas czas i przestrzeń. Kwiaty te są też metaforą obietnicy – obietnicy pamięci, która nie gaśnie, nawet w obliczu najtrudniejszych wydarzeń. Dominującym i interesującym wątkiem jest temat siostrzeństwa, obrazujący złożoność postaci i odsłaniający, jak silne potrafią być nie tylko uczucia romantyczne, ale także więzi rodzinne.

Podsumowując, "Niezapominajka" to poruszająca powieść, która zachwyca nie tylko narracją, ale także głęboką refleksją nad miłością i pamięcią. Styl pisania autorki jest lekki, a dialogi naturalne, co sprawia, że czytelnik szybko angażuje się w losy bohaterek. Pani Ewelina stworzyła niepowtarzalny klimat przechodząc przez różnorodne tła historyczne dbając o detale. Dzięki temu czytelnik ma możliwość poczuć atmosferę czasów, w których żyły jej postacie. Połączenie współczesnych realiów z przeszłością niesie przesłanie, że uczucia, takie jak miłość, tęsknota czy wierność, są ponadczasowe, a nasze relacje odgrywają wielką rolę. Książka idealna na jesienny wieczór. Po jej przeczytaniu z pewnością sięgnę po debiut autorki.

Wraz ze znalezionym przypadkowo listem, w dość nietypowym miejscu, życie Matyldy wkracza na nowe tory. Nie dość, że poznaje intrygującego profesora, to za sprawą pani Zosi otwierają się przed nią drzwi do przeszłości. Do czego nakłoni Matyldę poznanie niezwykłej historii życia tej starszej kobiety? I co łączy obie kobiety z Nawojką, młodą dziewczyną, wychowywaną w klasztorze w czasach średniowiecza? Tego wam nie zdradzę... Musicie sami się przekonać.

"Niezapominajka"... Cóż ja mogę napisać o tej powieści? W jakie słowa ubrać to, co czuję po jej przeczytaniu? Niezwykła, piękna, zaskakująca, intrygująca, urzekająca... To wciąż za mało... Autorka oczarowała mnie historią trzech kobiet, które mimo, iż żyją w różnych epokach, pragną jednego. Kochać i być kochaną. Mierzą się z różnymi trudnościami, jednak ich serca zdają się być ściśnięte tą samą tęsknotą. Każda z nich stała mi się bliska, z każdą z nich dzieliłam emocje i przeżycia. Wykreowane przez panią Ewelinę kobiece charaktery, jednocześnie delikatne i silne, ujęły mnie i zdecydowanie przypadły do gustu. Cudownie było zanurzyć się po uszy w fabule książki, zapomnieć o tym co wokół i pozwolić się porwać biegowi opisywanych zdarzeń. Pomimo tego, że wchodzimy w trzy różne okresy czasowe, to autorka nie pozwala nam się pogubić. Wszystko płynnie ze sobą współgra. Próżno szukać zbędnych i nużących opisów.

A sekret wyjawiony przy końcu tej historii... Ależ to było zaskoczenie!!!

Nawojka, Zofia i Matylda, dzielą ich wieki w jakich przyszło im żyć, łączy poczucie tęsknoty w sercu. Dwie z nich nie wiedziały za czym w głębi duszy tęsknią i dopiero w najmniej oczekiwanym momencie życia poznały prawdę. Czy to przypadek pozwolił Malwinie dostrzec to co oczywiste

Akcja powieści rozgrywa się w trzech ramach czasowych, w średniowieczu, podczas drugiej wojny światowej - tutaj jest najbardziej rozwinięta - oraz w obecnym wieku. Poznajemy Matyldę, która pragnie, czuje, że potrzebuje zmiany,ale tego co się wydarzy się nie spodziewała.

Początek książki wydawał się mi bardzo taki...szybki, niedopracowany, w kilku sytuacjach musiałam wrócić i przeczytać jeszcze raz. Za to im więcej stron było za mną podobała się mi coraz bardziej. Od spotkania z Zosią nie mogłam się oderwać od lektury. Towarzyszyło mi wiele emocji, od radości, takiej beztroski do żalu i cierpienia. Wojna przyniosła zmiany, a potrzeba walki okazała się ogromna, nawet pomimo społecznego linczu. Nie obyło się bez łez, a symbol niezapominajki przewijał się przez całość.

Bardzo dobra powieść o kobietach, ich sile, poświęceniu, pragnieniach, zagubieniu, miłości i potrzebie bycia potrzebną, nawet za cenę życia. Warto przeczytać także kilka słów od autorki w podziękowaniach, tam znajdziecie wyjaśnienie kilku, być może nie pasujących Wam w trakcie czytania wydarzeń i ich miejsc gdzie się rozgrywały.

„Niezapominajka - powiedziała sama do siebie. Pamiętaj, kim jesteś. Nie zapomnij, jesteś Polką, Niezapominajką.” .Lubicie czytać powieści, w których zdarzenia rozgrywają się na kilku płaszczyznach czasowych? Ja bardzo! Dlatego też dzisiaj przychodzę do Was z „Niezapominajką” autorstwa Eweliny Klimko. .Tutaj mamy akurat trzy płaszczyzny: czasy średniowiecza, okres II wojny światowej oraz lata współczesne bohaterom. .Jedna z głównych bohaterek, Matylda, podczas zwiedzania ruin średniowiecznego kościoła, odnajduje ukryty w ścianie list. Po mniejszych i większych perturbacjach, w odszyfrowaniu go pomaga jej profesor Jakub oraz ekspertka od łaciny, starsza pani Zofia. W przypływie nostalgii staruszka zaczyna opowiadać Matyldzie swoją historię. Okazuje się, że przed wybuchem II wojny światowej była arystokratką, miała rozpocząć naukę w konserwatorium muzycznym, zdążyła też poznać miłość swojego życia. Niestety wielka historia pokrzyżowała jej plany i dziewczyna musiała podjąć najtrudniejszą decyzję w jej życiu. Decyzję, która zmieniła wszystko… Jak potoczyły się jej wojenne losy? I co łączy kobiety z historią średniowiecznej Nawojki, która wychowywała się w klasztorze? .„Niezapominajka” to niezwykle przejmująca historia o trzech kobietach, które tak na prawdę chciały doświadczyć miłości. Miłości czystej, prawdziwej, bezinteresownej… Jednak okrutny los z ich zadrwił. Bo zamiast tego, czego tak na prawdę pragnęły, zabrał im coś cenniejszego. Utraciły cząstkę siebie… .Co to była za historia! Wciągnęła mnie do tego stopnia, że pochłonęłam ją w jeden dzień!Nie mogłam jej odłożyć na później, od razu chciałam poznać zakończenie! A ono na prawdę zaskakuje, czegoś takiego się nie spodziewałam! .Znalazłam tutaj wszystko to, co najbardziej lubię: wielka historia w tle, sekrety i tajemnice z przeszłości, ale też miłość, nie tylko ta niespełniona ? Jest też i dawka dobrego humoru - „orła cień” chodzi za mną do tej pory ? .Mogłabym się tak rozpisywać w nieskończoność, ale zamiast tego chce Was po prostu zachęcić do lektury! Koniecznie musicie poznać tę historię, która wzrusza i nie pozwala przejść obok siebie obojętnie!

Jej fabuła rozgrywa się w trzech liniach czasowych: w średniowieczu, gdzie bohaterką jest Nawojka, podczas II Wojny Światowej, gdzie poznajemy losy Zosi i jej bliskich oraz współcześnie, gdzie bohaterką jest Matylda.

Ta książka to dla mnie taki comfort book. Porusza bardzo trudne tematy jak: wojna, przemoc wobec kobiet, wywołuje nostalgię. Ale równocześnie autorka pokazuje nam jak ważne jest pogodzenie się z samym sobą, zaakceptowanie własnych emocji i słabości. Ewelina Klimko we wzruszający sposób podkreśla jak, pomimo różnicy lat, a czasem wieków, my, kobiety, niewiele się od siebie różnimy. Jesteśmy silne, zdeterminowane i odważne. Walczymy o swoje marzenia i poszukujemy prawdziwej miłości.

Polecam „Niezapominajkę” i mam nadzieję, że będzie to również dla Was niezapomniana lektura.

Niezapominajka - mały, niepozorny kwiat, a zarazem symbol pamięci, wierności i prawdziwej miłości. W tej powieści dodatkowo łączy pokolenia, epoki, staje się także symbolem niezwykłej siły, determinacji i odwagi. W swojej najnowszej powieści "Niezapominajka" Ewelina Klimko zaprasza nas w cudowną podróż i to nie tylko literacką.

Historia zaczyna się od tajemniczego listu, który Matylda znajduje w średniowiecznym kościele. Pomocy w rozszyfrowaniu jego treści udzielają jej profesor Jakub i starsza pani Zosia. Kobieta opowiada Matyldzie swoją historię z czasów przed wojną, jak i w jej trakcie. List łączy się także z Nawojką, dziewczyną wychowującą się w średniowiecznym klasztorze. Co mają ze sobą wspólnego wszystkie trzy historie?

Jestem oczarowana tą powieścią. Autorka oddała w nasze ręce niezwykłą książkę, opowiadającą o trzech zupełnie różnych kobietach, których z pozoru nic nie łączy. Z ogromnym zaciekawieniem śledziłam losy Nawojki, Zosi i Matyldy. Dzięki temu odbyłam wspaniałą podróż od średniowiecza, poprzez czasy wojenne aż po współczesność. Każda z historii była niezwykle interesująca, ale jak zawsze najbardziej poruszyła mnie historia Zosi, która miała miejsce w czasie II wojny światowej. Uwielbiam czytać książki o tej tematyce, choć nie należą do łatwych i przyjemnych i zawsze wywołują olbrzymie emocje. A właśnie tego szukam w literaturze. I właśnie tutaj je znalazłam. Zdecydowanie emocji w tej powieści nie brakuje. Z zapartym tchem śledziłam, w którym momencie losy trzech kobiet się połączą. Do samego końca nie wiedziałam, czego się spodziewać. Nie dość, że historia sama w sobie jest niezwykle ciekawa, to dodatkowo Autorka zadbała o nutkę tajemniczości i element zaskoczenia.

Ewelina Klimko oddaje w swojej powieści głos kobietom. Ukazuje nam niezwykłą kobiecą siłę, odwagę i determinację. Choć każda z nich żyła w innej epoce, kilka spraw pozostało niezmiennych. Wszystkie pragnęły miłości, szczęścia. Odczuwały potrzebę bliskości i walczyły o swoje marzenia. To wartości, które pozostają takie same, mimo upływu czasu czy zmieniających się epok.

Autorka stworzyła cudowną powieść, przepełnioną całym wachlarzem emocji. Idealnie połączyła przeszłość z teraźniejszością. Czyta się wspaniale. Historia wciąga od pierwszej do ostatniej strony, a zakończenie z jednej strony zaskakuje, a z drugiej porusza do głębi.

"Niezapominajka" to powieść o miłości, nadziei, pragnieniach, ale także o trudnych życiowych wyborach, stracie, cierpieniu. Bardzo mnie poruszyła, skłoniła do refleksji, ale także dała nadzieję. Jestem przeszczęśliwa, że mogę patronować tak cudownej historii. Wszystkich bardzo zachęcam do lektury!