Mój tata pisze książkę

Och, jak bardzo rozumiem tego książkowego tatę... :) Mimo że zawodowo pracuję poza domem, a tylko czasem w domu.Tata Alka jest pisarzem i właśnie próbuje napisać coś nowego.W ciszy i spokoju. W swoim pokoju "do pracy".Choć mama stara się zabierać dzieci w różne ciekawe miejsca, to dzisiaj Alek z młodszą siostrzyczką zostają w domu.Alek skonstruowal z klocków fantastyczny statek kosmiczny. Tata na pewno chętnie przyłączy się do zabawy. Tak, chłopiec ma rację - tata wcale nie pracuje! Tylko przechadza się po pokoju w tę i z powrotem.Tata wcale się nie denerwuje wtargnięciem synka do pokoju. Ani za pierwszym razem, ani za drugim, ani za trzecim, ani nawet za czwartym razem, gdy oblewa się herbatą, po tym jak synek wyskakuje z ukrycia za zasłoną. I tak... W końcu rezygnuje z pisania książki i dołącza do zabawy z synkiem, córką i żoną.Następnego dnia, gdy reszta rodziny wybierze się do biblioteki, kończy swoją książkę.To ciepła, pełna humoru historia, która pokazuje piękne, pełne serdeczności relacje między rodzicem a dzieckiem, relacje, w których każdy jest ważny i zrozumiany. Tata początkowo nie dołącza do zabaw synka, ale podsuwa mu kolejne pomysły, które rozbudzają wyobraźnię chłopca, dają mu ogrom frajdy i emocji, a tacie pozwalają choć na chwilę kontynuować pracę. To opowieść, która próbuje połączyć i pogodzić dwie niemal niemożliwe rzeczy - obecność dziecka w domu i pracę zawodową w domu. Uczy cierpliwości i pokazuje, że czasem warto iść na kompromis :).Piękne ilustracje i duży format.

Kiedy tata siada do pisania książki, dla chłopca to nie jest zwykła praca. Wie, że musi zapewnić mu spokój... Ale co wtedy, kiedy tata nie pisze, tylko myśli? Albo słucha muzyki? Wtedy można się pobawić!

Autor z wdziękiem pokazuje, jak wygląda praca w domu, kiedy dziecko jest pod naszą opieką - trudno o koncentrację i skupienie na zadaniu. Z drugiej strony dostajemy niepowtarzalną okazję uczestniczenia w życiu dziecka, obserwowania go i bycia z nim na początku jego życia. Pamiętajmy, że ten czas nigdy już nie wróci i nie da się go "nadrobić"...

W historyjce codzienność Alka i taty miesza się z fikcją, a granica między światem realnym a tym wymyślonym, zaczyna się zacierać. A wspólna zabawa staje się przyczynkiem do stworzenia książki, gdzie współtwórcą opowieści jest sam Alek. I właśnie to urzekło mnie najbardziej. Ta książka pięknie pokazuje, jak ważna jest obecność, uważność i wspólne przeżywanie chwil. To historia o bliskości, takiej zwyczajnej, ale jednocześnie absolutnie bezcennej.