Do trzech razy szczęście

Łucja, Ania i Klara, trzy pokolenia kobiet, które przez wiele lat dzieliły wspólne życie. Teraz nabywają nowych doświadczeń i pomimo plotek oraz nieprzychylnych spojrzeń mieszkańców Bobrówki chcą zawalczyć o swoje szczęście. Najmłodsza z nich, Klara czuje się przeciążona. Do tego problemy kolegów także nie poprawiają jej sytuacji. Łucja stoi przed ważnym i niełatwym wyborem, a Ania cieszy się miłością. Czy aby nie za wcześnie?

Ostatnia z trylogii część o losach kobiet. Wielopokoleniwa, łącząca każde z nich w zgrabną całość Każda z bohaterek posiada inne doświadczenia lub dopiero je nabywa. Jak w życiu bywa, mie jest łatwo. Gdy pozornie wszystko układa się dobrze, nagle wydarzają się sytuacje które karzą się zatrzymać i przemyśleć swoje priorytety. Może nie zawsze trzeba być idealnym, może nie od razu warto sięgać po wszystko na już. Czasem warto zostawić to co jest i zacząć od nowa. Nie ma co się złościć tylko warto spróbować i zobaczyć, a nuż się nam spodoba.

Kolejna z powieści autorki, którą pochłania się na raz. Obyczajówka, którą czyta się szybko i z zainteresowaniem. Bez zbędnych wątków, za to z sytuacjami wziętymi prosto z życia. Polecam.

(...) Sytuacja Klary coraz bardziej się komplikuje. Dziewczyna wzięła na siebie zbyt wiele i jej organizm zaczyna się buntować, aż w pewnym momencie prawie dochodzi do tragedii. Ta jedna chwila zmienia wszystko i Klarą podejmuje ważną decyzję. W tym samym czasie Maks próbuje radzić sobie z pogarszającym się stanem zdrowia ojca. Nie jest gotowy na to, by go stracić. Niespodziewanie przychodzi do niego pomoc ze strony, która chłopakowi początkowo nie bardzo odpowiada. W życiu Ani i Łucji też wielkie zmiany. Czy szczęście w końcu znajdzie stały adres zamieszkania w sercach kobiet pragnących jedynie stabilizacji i spokoju, bez obaw, że jutro to wszystko może zniknąć?

"Do trzech razy szczęście" to już trzeci tom serii autorstwa pani Krystyny Mirek. Z każdym kolejnym uwielbiam tę historię coraz bardziej. Wsiąkłam całkowicie do świata Klary, Ani i Łucji. Przeżywam niesamowicie ich życiowe wzloty i upadki, kibicuję Maksowi, a Tomka zaczynam już lubić. To co tak bardzo cenię sobie w tej książce, jak i w całej serii jest jej autentyczność. Bez słodzenia. Autorka nie wymyśla na siłę, to się czuje. Stworzyła życiową, prostą historię. Ból rozstania, tęsknota, choroba, walka z własnymi słabościami. Któż z nas tego nie zna. Ale w tym wszystkim nie brakuje powodów do uśmiechu, bliskości i wsparcia, przyjaźni, czyli tego, co tak często trzyma przy życiu, gdy wszystko inne się wali i zawodzi. Na kartach tej powieści możemy wyczytać prostą prawdę, że o szczęście, które często jest na wyciągnięcie ręki, trzeba dbać każdego dnia, a niekiedy zakasać rękawy i podjąć konkretną pracę. Bo to co wartościowe nigdy łatwo nie przychodzi, dlatego też jest takie cenne.

Kto zna twórczość pani Krystyny, ten wie z jaką lekkością czyta się jej książki. Potrafi ona trudne tematy ubrać w taką historię, której nie chce się odkładać. I zawsze znajdziemy w niej utulenie dla smutku, nadzieję dla obolałego serca i taką pewność, że zawsze obok jest ktoś, kto pomoże poskładać świat na nowo.

Polecam wam tę książkę, jak i poprzednie części, z całego serca

„Do trzech razy szczęście” Krystyny Mirek to ciepła, obyczajowa opowieść o kobietach, które po burzliwych wydarzeniach próbują na nowo poukładać swoje życie. Autorka z wyczuciem pokazuje, że powrót do normalności bywa tylko złudzeniem, a prawdziwe zmiany zachodzą w bohaterkach, które muszą zmierzyć się z własnymi lękami, rozczarowaniami i nadzieją na szczęście.

Najbardziej wyrazista jest historia Klary, stojącej przed dylematem, czy ponownie zaufać komuś, kto już ją zawiódł. Równolegle rozwija się wątek Łucji, której doświadczenie życiowe nie chroni przed wątpliwościami, a wręcz sprawia, że decyzje stają się jeszcze trudniejsze. Spokój Ani wydaje się kontrastem dla pozostałych historii, jednak Mirek subtelnie podważa jego trwałość, sugerując, że stabilność w relacji wymaga ciągłej troski, a nie jedynie braku konfliktów.

Powieść wyróżnia się lekkim stylem, ciepłym klimatem i naciskiem na emocje oraz relacje międzyludzkie. To historia o odwadze do zaczynania od nowa, o wybaczaniu i o tym, że szczęście rzadko przychodzi bez ryzyka.

„Do trzech razy szczęście” to propozycja dla czytelników lubiących obyczajowe, pełne nadziei historie, w których codzienne problemy splatają się z romantycznymi wątkami, a bohaterowie uczą się, że czasem trzeba zaryzykować, by naprawdę wygrać.