Ostatnia żona

„Ostatnia żona” to historia o manipulacji, sekretach i o tym jak łatwo można zatracić siebie w relacji z niewłaściwą osobą. To powieść o obsesji, zazdrości, toksycznych relacjach i emocjach, które potrafią doprowadzić człowieka do granic wytrzymałości. W końcu to książka, która pokazuje, że pozornie idealne życie często skrywa mrok, którego inni nie dostrzegają.

Lucke Whitney zostaje brutalnie zamordowany, a jego żona Anna przyznaje się do zbrodni. Problem w tym, że nic nie wskazuje na to, żeby ona była mordercą… I od tego momentu rozpoczyna się prawdziwa gra pozorów, niedomówień i sekretów…

Rose, Anna, Philippa i Laura. Każda z tych kobiet miała powód, by znienawidzić Lucke’a Whitneya.

Charyzmatyczny chirurg plastyczny bez trudu zdobywał kobiece serca, ale równie łatwo je łamał. Porzucił swoją pierwsza żonę Rose dla Anny, która była przekonana, że zrobi wszystko, by utrzymać u boku idealnego męża i życie, o które tak długo walczyła. Problem pojawia się wtedy, gdy w życiu Lucke’a pojawia się kolejna kobieta, Philippa. A ona też nie ma zamiaru zrezygnować z życia u boku lekarza.

Autorka świetnie prowadzi narrację, stopniowo odsłaniając kolejne warstwy tej historii. Na początku miałam wrażenie, że to opowieść o toksycznym małżeństwie, ale z każdą kolejną stroną okazywało się, że ta sprawa jest bardziej skomplikowana. Lucke był człowiekiem, którego trudno polubić, manipulant, narcyz, kłamca, człowiek niszczący ludzi wokół siebie. Z kolei Anna to bohaterka, której momentami współczuje się całym sercem, a chwilę później zaczyna podejrzewać o najgorsze. Ta mieszanka sprawia, że trudno oderwać wzrok od tej historii…

Najbardziej zaskakuje jednak psychologiczne tło. To nie jest tylko thriller oparty jedynie na zbrodni. Tutaj ogromną rolę odgrywają emocje, toksyczne relacje, manipulacja i narastające napięcie. Finał nie tylko zaskakuje ale zostawia czytelnika z poczuciem niepokoju i pytaniem: ile człowiek jest w stanie znieść, zanim wszystko wymknie się spod kontroli?

Tak jak poprzednie książki autorki również tę przeczytałam niemal jednym tchem. Każdy kolejny rozdział odkrywał nowe sekrety i prezentował niespodziewane zwroty akcji, dzięki czemu napięcie nie opadało, a ciekawość rosła. „Ostatnia żona” to jedna z tych historii, przy których ciągle powtarza się „jeszcze tylko jeden rozdział”, aż nagle okazuje się, że dotarło się do końca…

Bohaterki „Ostatniej żony” Jenny Blackhurst z pewnością nie były idealne według Luke'a, uznanego chirurga plastycznego, skoro ciągle szukał nowej przygody. Ale „gra skończona”, mężczyzna nie żyje, a na policję zgłasza się jego żona, Anna, przyznając się do winy…

Sprawa wydaje się oczywista? Nie dla prowadzącej śledztwo Rebekki Dance. Z każdą kolejną stroną staje się coraz bardziej zawiła również dla czytelnika, a poznając różne perspektywy i sięgając w przeszłość bohaterów, wchodzimy coraz głębiej w ich toksyczne relacje. I coraz mniej żałujemy narcystycznej ofiary, która korzystała ze swojego uroku i pozycji, nie zważając na podjęte zobowiązania i krzywdę innych.

Czy jako kobieta nieobiektywnie stanęłam po stronie swojej płci? Możliwe. Bo oczywiście żaden z bohaterów nie jest ideałem, a gierki damsko-męskie oscylują wokół namiętności, manipulacji, zdrady, a nawet szantażu. W historii pojawia się kilka kobiet z życia Luke'a, z których losów możemy wnioskować, do czego są w stanie posunąć się kobiety, by zatrzymać przy sobie mężczyznę, i jak zapiekła może być ich chęć zemsty, gdy zostaną skrzywdzone. Najciekawsza jest dla mnie jednak postać Anny, która, chcąc uniknąć powielania schematów z rodzinnego domu, niezamierzenie się w nie wikła.

Autorka podsuwa wiele tropów i motywów, ale okazuje się, że nic tu nie jest do końca takie, jak się wydaje. Zmieniałam hipotezy wraz z pojawianiem się kolejnych elementów tej układanki, ale i tak zostałam przechytrzona. A zakończenie odkryło kolejne, zupełnie niespodziewane dno tej historii.

Podobnie jak wcześniejsze, tak i tę powieść autorki pochłonęłam w mgnieniu oka, bo zaskakujące zwroty akcji i wypływające na powierzchnię tajemnice skutecznie podtrzymywały napięcie i podsycały moją ciekawość. Oczywiście zadałam sobie pytanie, co ja zrobiłabym, będąc żoną Luke'a, i odpowiedź była prosta - z pewnością bym się rozwiodła, ale wtedy nie powstałaby ta wciągająca historia, odsłaniająca skomplikowaną naturę człowieka. A trzeba przyznać, że Jenny Blackhurst pisze o niej jak mało kto i możecie mi wierzyć na słowo, w końcu przeczytałam wszystkie jej dotychczasowe książki!