Wyluzuj, kobieto!

Wiktoria, od ponad dwudziestu lat żona Pawła i mama Piotrusia stoi przed ogromnym wyzwaniem. Otóż na niedzielnym obiedzie jej jedyny synek ma się oświadczyć swojej dziewczynie. Kobieta jest przerażona tą wizją, bo przecież to ona powinna nadal być tą najważniejszą i najukochańszą, to ona stoi na straży rodziny i to ona powinna na tym piedestale pozostać ..a tu taka niespodzianka.

Jeszcze nigdy nie czytałam książek Pani Kasi, przyznaje, to duży błąd. Książka, o której dzisiaj pisze to genialnie przedstawiony obraz matki polki, która wszystko wie i zrobi lepiej, oraz żony bez której mąż nie da sobie rady w życiu. Absolutnie. Ani trochę.

Pełna humoru, powrotów do przeszłości, wspomnień z minionych lat i próby wyjścia z sytuacji jaką ma być punkt kulminacyjny powieści, czyli niedzielny obiad.

Jakże się to dobrze czytało, tak od deski do deski, na już.

Piękne ukazana rola rodzicielki i tej, która nie potrafi przekazać swojego jedynego, ukochanego, wychuchanego syneczka innej kobiecie...bo jakże ona może się nim lepiej zająć?!

Przedstawiająca naszą polską naturę i sytuacje prosto z polskich mieszkań.

Jak dla mnie, to była tak komfortowa i świetna literatura,że ...nie pozostaje mi nic innego tylko Wam ją polecić. Czytajcie i bawcie się dobrze.

„Wyluzuj, kobieto!” to powieść przesiąknięta humorem, ale traktująca o życiowych perypetiach. To historia mocno naszpikowana emocjami, które towarzyszą matce podczas opuszczania domu przez dorosłego syna. Momentami trzymającą czytelnika w emocjonalnym uścisku i niejednokrotnie powodująca gwałtowny wybuch śmiechu . W końcu to książka odmalowana autentyzmem ale mieniąca się barwami życiowych rozterek…

Wiki, matka jedynaka staje przed prawdziwa życiową próbą. Otóż jej latorośl w postaci dorosłego już syna postanawia oddalić się od matki i wdzięcznie funkcjonować w ramionach ukochanej. Przeciwnikiem Wiki, dumnej matki artystki, staje się Agata. I wszystko byłoby dobrze, gdy nie to poczucie, że przecież kto jak kto, ale tylko matka potrafi najlepiej zadbać o swojego synka…

Katarzyna Grochola z ogromnym dystansem do życia i z niesamowitym poczuciem humoru pokazuje nam kobietom, że w życiu każdej z nas przychodzą takie momenty, kiedy najzwyczajniej trzeba odpuścić. Żyć swoim życiem i przestać nadto przyjmować się dorosłymi już dziećmi. Życie musi zaskakiwać, musi dostarczać radości, a nie tylko zmartwień. Każda kobieta zasługuje na chwilę luzu, odpoczynku i nieogarnięcie życiowej codzienności. Nadopiekuńczość i nadmierna lękliwość nie zbudują dobrej relacji…

„Wyluzuj, kobieto!” to historia, która skłania do refleksji, do zastanowienia się nad swoim życiem, swoimi relacjami z bliskimi. Pokazuje co tak naprawdę jest ważne w życiu i co stanowi siłę do zaaranżowania swojego życia na nowo w momencie kiedy z domu zaczną wyfruwać dorosłe już dzieci.

Polecam serdecznie. „Wyluzuj, kobieto!” to powieść idealna na wakacyjny, letni czas. Idealna do walizki, do torebki, czy na popołudnie spędzone w ogrodzie…

„Wyluzuj, kobieto!” to powieść przesiąknięta humorem, ale traktująca o życiowych perypetiach. To historia mocno naszpikowana emocjami, które towarzyszą matce podczas opuszczania domu przez dorosłego syna. Momentami trzymającą czytelnika w emocjonalnym uścisku i niejednokrotnie powodująca gwałtowny wybuch śmiechu . W końcu to książka odmalowana autentyzmem ale mieniąca się barwami życiowych rozterek…

Wiki, matka jedynaka staje przed prawdziwa życiową próbą. Otóż jej latorośl w postaci dorosłego już syna postanawia oddalić się od matki i wdzięcznie funkcjonować w ramionach ukochanej. Przeciwnikiem Wiki, dumnej matki artystki, staje się Agata. I wszystko byłoby dobrze, gdy nie to poczucie, że przecież kto jak kto, ale tylko matka potrafi najlepiej zadbać o swojego synka…

Katarzyna Grochola z ogromnym dystansem do życia i z niesamowitym poczuciem humoru pokazuje nam kobietom, że w życiu każdej z nas przychodzą takie momenty, kiedy najzwyczajniej trzeba odpuścić. Żyć swoim życiem i przestać nadto przyjmować się dorosłymi już dziećmi. Życie musi zaskakiwać, musi dostarczać radości, a nie tylko zmartwień. Każda kobieta zasługuje na chwilę luzu, odpoczynku i nieogarnięcie życiowej codzienności. Nadopiekuńczość i nadmierna lękliwość nie zbudują dobrej relacji…

„Wyluzuj, kobieto!” to historia, która skłania do refleksji, do zastanowienia się nad swoim życiem, swoimi relacjami z bliskimi. Pokazuje co tak naprawdę jest ważne w życiu i co stanowi siłę do zaaranżowania swojego życia na nowo w momencie kiedy z domu zaczną wyfruwać dorosłe już dzieci.

Polecam serdecznie. „Wyluzuj, kobieto!” to powieść idealna na wakacyjny, letni czas. Idealna do walizki, do torebki, czy na popołudnie spędzone w ogrodzie…