Pielgrzym

"Pielgrzym" to historia o miłości między Simonem Equerry, a Żydówką z warszawskiego getta - Sarą Tannebaum. On po latach wciąż tęskni więc postanawia odnaleźć ja. Simon, a tak naprawdę Szymon, jako korespondent chicagowskiej gazety przyjeżdża do Polski, by relacjonować dla rodaków za oceanem pielgrzymkę Jana Pawła II do ojczyzny. W Stanach pozostawia śmiertelnie chorą żonę i dwie córki. Mężczyzna ma swój cel. Chce odnaleźć ukochaną poznaną po wojnie. Niestety upomina się o niego milicja i bezpieka.

Czy Szymon ucieknie przed organami ścigania?

Czy odnajdzie ukochaną?

Czy dowie się jak potoczyły się jej losy?

Uwielbiam czytać takie historie, których akcja rozgrywa się w dwóch płaszczyznach czasowych. Autor napisał wciągającą i przenoszącą w czasie książkę, która zachwyciła mnie od pierwszej strony i trzymała w napięciu do samego końca. Przewracałam kartkę za kartką z ogromną ciekawością. Z zapartym tchem obserwowałam losy głównego bohatera, który próbował odnaleźć ukochaną, a nie było to łatwe, bo musiał ukrywać się przed ścigającymi go służbami. Autor porusza temat ogromnego wydarzenia jakim była pielgrzymka papieża Jana Pawła II do Polski. Autorowi udało się oddać atmosferę i realia powojennej Polski oraz czasy PRL-U. Moim zdaniem jest to debiut, który warto przeczytać. Emocje gwarantowane.

Czytajcie! Polecam!

BRUNETTE BOOKS

„Pielgrzym” to historia, która rozstrzyga się w dwóch płaszczyznach czasowych – z jednej strony mamy w powojenny Szczecin, z drugiej zaś Polskę w roku 1979, kiedy to swoją pielgrzymkę do ojczyzny odbywał Jan Paweł II. To powieść ukazująca realia powojenne, ale też trudne czasy PRL-u, gdzie znaczącą rolę w życiu obywateli ogrywał ówczesny aparat bezpieczeństwa. W końcu to książka, której lektura niesie czytelnikowi ogrom emocji, powracając do uczucia sprzed lat…

Simon po trzydziestu latach przyjeżdża do Polski. Oficjalnie celem jego wizyty jest relacjonowanie pielgrzymki Jana Pawła II dla rodaków. Nieoficjalnie – próba odnalezienia Sary, żydowskiej kobiety, z którą przed laty łączyło go uczucie. I choć była to młodzieńcza miłość, postanawia kroczyć śladami wspomnień…

Simon w swojej pamięci zachował Szczecin zupełnie różniący się od tego, co zastał po latach. Jego wspomnienia oscylują wokół walki o przetrwanie, wokół ruiny jaką stała się Polska po wojnie, a aktualnie to ucieczka przed PRL-owskimi Służbami Bezpieczeństwa.

I choć „Pielgrzym” oscyluje wokół dość trudnej, czy wręcz bolesnej tematyki, nie zabraknie tutaj elementów humorystycznych. Autor wplótł je w fabułę równoważąc tym samym trudne momenty wspomnień. Dla młodszego czytelnika książka będzie świetną formą poznania czasów minionych, czasów funkcjonowania w epoce komunizmu, z kolei dla starszego – przypomnieniem ówczesnych przeżyć.

Przyznam się, że autor w tym debiucie zachwycił mnie swoim piórem. Robert Baciocha posługuje się niezwykle plastycznym i mocno obrazowym piórem. Czekam na kolejne książki spod jego pióra!

A Wy jeśli chcecie wiedzieć czy Simonowi udało się odnaleźć Sarę – koniecznie sięgnijcie po „Pielgrzyma”!

„Pielgrzym” to historia, która rozstrzyga się w dwóch płaszczyznach czasowych – z jednej strony mamy w powojenny Szczecin, z drugiej zaś Polskę w roku 1979, kiedy to swoją pielgrzymkę do ojczyzny odbywał Jan Paweł II. To powieść ukazująca realia powojenne, ale też trudne czasy PRL-u, gdzie znaczącą rolę w życiu obywateli ogrywał ówczesny aparat bezpieczeństwa. W końcu to książka, której lektura niesie czytelnikowi ogrom emocji, powracając do uczucia sprzed lat…

Simon po trzydziestu latach przyjeżdża do Polski. Oficjalnie celem jego wizyty jest relacjonowanie pielgrzymki Jana Pawła II dla rodaków. Nieoficjalnie – próba odnalezienia Sary, żydowskiej kobiety, z którą przed laty łączyło go uczucie. I choć była to młodzieńcza miłość, postanawia kroczyć śladami wspomnień…

Simon w swojej pamięci zachował Szczecin zupełnie różniący się od tego, co zastał po latach. Jego wspomnienia oscylują wokół walki o przetrwanie, wokół ruiny jaką stała się Polska po wojnie, a aktualnie to ucieczka przed PRL-owskimi Służbami Bezpieczeństwa.

I choć „Pielgrzym” oscyluje wokół dość trudnej, czy wręcz bolesnej tematyki, nie zabraknie tutaj elementów humorystycznych. Autor wplótł je w fabułę równoważąc tym samym trudne momenty wspomnień. Dla młodszego czytelnika książka będzie świetną formą poznania czasów minionych, czasów funkcjonowania w epoce komunizmu, z kolei dla starszego – przypomnieniem ówczesnych przeżyć.

Przyznam się, że autor w tym debiucie zachwycił mnie swoim piórem. Robert Baciocha posługuje się niezwykle plastycznym i mocno obrazowym piórem. Czekam na kolejne książki spod jego pióra!

A Wy jeśli chcecie wiedzieć czy Simonowi udało się odnaleźć Sarę – koniecznie sięgnijcie po „Pielgrzyma”!

„Pielgrzym” to powieść, która skradła moje serce od pierwszych stron. Posiada ona dwie linie czasowe. A tego typu książki wręcz kocham.

Rok 1979 – Simon wraca po latach do Polski. Jest dziennikarzem i będzie relacjonował dla rodaków wizytę Jana Pawła II w naszym kraju. Jego prawdziwy cel podroży jest jednak inny. Pomimo, że ma żonę i dwie córki wrócił do ojczyzny by odnaleźć Sarę. Poznał ją tuż po wojnie. Aby ją odnaleźć wpada w kłopoty i musi uciekać przed aparatem bezpieczeństwa PRL-u. W pogoń za Szymonem udaje się również ktoś kogo znał w 45 roku. Czy uda mu się uciec? I czy odnajdzie Sarę?

Rok 1945 – to opis tego co widział Szymon tuż przed opuszczeniem Polski. Ruina, bieda i ludzie uciekający jak on z kraju. Ale również opis uczucia jakie zrodziło się pomiędzy Szymonem i Sarą.

Książka urzekła mnie pod każdym względem. Zarówno pod względem opisów Polski tuż po zakończeniu II Wojny Światowej i tego co wtedy się działo. Jak również opisów lat 70. Są to bardzo bogate opisy i tamtego świata i przeżyć głównego bohatera. Pan Robert wspaniale oddał w swojej książce to jak wyglądało życie po zakończeniu wojny. To jak niby Polska była wolna. Jak nazistów zastąpili Sowieci.

W książce znajdziemy również dużo nazw ulic i miejsc w Szczecinie, które dzisiaj zmieniły nazwę. Dzięki temu, że autor pozostawił niemieckie nazwy czuć klimat tamtych lat.

Dla mnie „Pielgrzym” to nie tylko powieść o poszukiwaniu młodzieńczej miłości, ale również lekcja historia. Mało jest książek, których akcja dzieje się tuż po zakończeniu II Wojny Światowej czy w latach 70. A szkoda, bo czasy te były również ciężkie i nie każdy z nas pamięta tamten okres.

Koniec wojny nie wszystkim przyniósł wolność i poczucie bezpieczeństwa. Dla niektórych dopiero wtedy rozpoczął się prawdziwy koszmar. W okres powojenny, ale również specyficzny czas PRL-u przenosi nas znakomita i napisana z ogromnym znawstwem ówczesnych realiów powieść i jednocześnie debiut Roberta Baciochy „Pielgrzym”, ukazując losy dwojga młodych ludzi, których losy splotły się na krótko, by rozdzielić ich na wiele lat.

Po ponad trzydziestu latach do Polski przyjeżdża Simon, korespondent chicagowskiej gazety, by towarzyszyć dopiero co wybranemu papieżowi podczas pielgrzymki i relacjonować jej przebieg. Jego przyjazdowi towarzyszy też drugi cel, jakim jest odnalezienie żydowskiej dziewczyny, Sary, poznanej w powojennym Szczecinie. Dlaczego mężczyzna jej szuka? Czy wiąże się z tym wątek romantyczny? Przecież w Chicago zostawił chorą żonę i córki, a i dla Sary czas nie stał w miejscu.

Autorowi trzeba przyznać, że ma dar snucia opowieści i bardzo plastycznego oddawania realiów Szczecina, w którym rozgrywa się większość akcji, w obu liniach czasowych. Oczami człowieka spoza żelaznej kurtyny, dla którego zastana polska rzeczywistość często ociera się o absurd, ale również posiadającego własne wspomnienia związane z tym miastem obserwujemy zachowane podobieństwa i zaistniałe zmiany.

To z pewnością wielka gratka dla wszystkich, których pasjonuje historia tego miasta, ale w powieści przede wszystkim porusza i urzeka jednocześnie historia młodych ludzi walczących o przetrwanie w trudnej powojennej rzeczywistości. Ale i to nie koniec emocji, bo wraz z Simonem i towarzyszącym mu zuchwałym i rezolutnym taksówkarzem podążając wątłymi śladami wspomnień przeżyjemy brawurowe, częstokroć niebezpieczne przygody, a przeszłość i służba bezpieczeństwa będą deptać im po piętach. Naprzemiennie przenosimy się w miejsca, z których może zniknęły już ruiny, głód i szabrownicy, ale nadal pozostali niebezpieczni ludzie nadużywający władzy wobec tych, którzy im podlegają.

To powieść, która budzi wiele emocji. Potrafi wstrząsnąć do głębi, ale i wywołać uśmiech rozbawienia. Autor znakomicie zrównoważył trudny wątek obyczajowy, niewesołe wspomnienia i przemyślenia głównego bohatera z ukazanymi w nieco krzywym zwierciadle absurdami PRL-u, dynamiczną, zaskakującą i niepozbawioną momentów humorystycznych akcją. A jeśli jesteście ciekawi, jak skończą się poszukiwania Simona, to pozostaje wam tylko sięgnąć po ten zdumiewający i nieszablonowy debiut Roberta Baciochy.