Wyspy Paprykarzowe

„Wyspy Paprykarzowe” Anety Skarżyński, to książka zawierająca nie tylko dobry humor i zabawne dialogi, ale i mądre spostrzeżenia powstające w głowie wrażliwej nastolatki.

Polecam.

Jesienne i długie wieczory wywołują w nas melancholię, smutek i lekką depresję, mimo otaczających nas na dworze kolorów. Ja mam na to niesamowite panaceum! :)

Dzisiaj podzielę się z Wami "Wyspami Paprykarzowymi" Anety Skarżyński. Coś Wam świta?

Tak to druga część, wspomnianej już na blogu, świetnie przyjętej przeze mnie książki, którą czytałam z wielkim uśmieszkiem na twarzy. "Wyspy Naftalinowe" (jeśli jeszcze nie zapoznaliście się z tą recenzją, to odsyłam Was do niej).

Nadal mamy do czynienia z Anetką, która powraca w wielkim dla siebie humorystycznym stylu. Aneta jest osobą o wielkim temperamencie z bardzo barwną osobowością. Tym razem będziemy świadkami jej dojrzewania, gdyż powieść rozpoczyna się, gdy Aneta ma piętnaście lat i rozpoczyna kolejny etap edukacji, w szkole średniej. Oczywiście nauka nie jest jej numerem 1 na liście priorytetów, Anetka woli poznawać nowych ludzi i budować barwne znajomości. W liceum pedagogicznym, wspólnie z dwiema przyjaciółkami tworzy grupę, która swoimi działaniami przyprawia o ból głowy nauczycieli i rówieśników. W tym czasie znajduje też swoją pierwszą, prawdziwą miłość, na którą tak czekała.

"Wyspy Paprykarzowe" nie straciły rezonu, nadal są śmieszne i wyciskają łzy przy każdej możliwej okazji. Jednym z takich fragmentów był moment z piosenką "Chcemy być sobą" - Perfectu. (Specjalnie nie mówię Wam o czym był fragment aby tylko wzniecić waszą ciekawość na wyższy stopień. :) ). Przy każdej kartce uśmiech nie schodził mi z twarzy, co w niektórych sytuacjach było dziwne dla kogoś postronnego. Książkę będę wspominać jako świetnie spędzone chwile, bo tak dobrej książki z humorem już dawno nie czytałam.

Książkę nadal polecam wszystkim czytelnikom, którzy chcą się rozerwać i którzy szukają czegoś na oderwanie się od zmartwień i rzeczywistości. Muszę jeszcze tutaj nadmienić, że następna część niedługo będzie miała premierę, a więc nie ma co, trzeba czekać.

Dziękuję Wydawnictwu Psychoskok za możliwość przeczytania jakże wspaniałej i godnej polecenia książki.

Drugi tom, podobnie jak pierwszy, wypełniony jest zabawnymi i zaskakującymi wydarzeniami z życia Anety, nadpobudliwej psychoruchowo osóbki, teraz w wieku szkoły średniej. A są to niesamowite przygody, bo dziewczyna obdarzona jest niezwykłym temperamentem i fantazją. Nie można wyjść ze zdumienia, że tak wiele niecodziennych perypetii może się przydarzyć jednej osobie, ale jak się ma takiego pecha, to kłopoty niejako same do człowieka przyklejają się. Jak mówi jej matka "są pewne problemy natury wychowawczej, ale wyjdzie z tego, a przynajmniej taką mamy nadzieję". Duża porcja świetnego humoru, a wszystko opowiedziane na tle absurdalnej atmosfery polskiej socjalistycznej rzeczywistości.

Przepadam za książkami, w których odnajduję cząstkę siebie i swojego świata. Ich czytanie to dla mnie podwójna radość i przyjemność, a jeśli tylko podane są w tak świetnej formie, to identyfikuję się z nimi i na długo pozostają we mnie. A ta książka taka właśnie jest. Ciepła, wrażliwa, sugestywna i pełna emocji. Autorka prowadzi czytelnika bardzo plastycznie i interesująco. Mamy wrażenie, jakbyśmy sami byli główną bohaterką, razem z nią przeżywali rozterki i wpadali w zabawne tarapaty. To lekkie pióro i naturalna łatwość, z jaką książka przykuwa uwagę czytelnika, bardzo mi odpowiadają. Namawiam młodych i starszych czytelników do zapoznania się z nią, świetna porcja relaksu, wzruszeń i przemyśleń, z przymrużeniem oka. Z wielką niecierpliwością czekam na "Wyspy Pieprzowe", których premiera przewidziana jest na grudzień.

bookendorfina.blogspot.com

Zabawna, o paprykarzowym charakterze kontynuacja cyklu powieści rodem "z życia wzięte" bawi do łez, rozwesela nawet nieboszczyka i odstresowuje, za kulisy życia zamiatając wszelkie troski i depresje. Wprowadza książkowego mola w świat niezwykłych przygód, które niekoniecznie są zabawne dla samej bohaterki/bohaterów powieści, ale z całą pewnością dla odbiorcy TAK! Bohaterka i autorka książki, a prywatnie moja ukochana Siostra, cofa czytelnika do najcudowniejszego okresu przyrostu biustu, zarostu i szpetnych jak na owe czasy trwałych ondulacji, po których nawet pudel wydaje się byc okazem nieskazitelnego piękna. Odsyła w świat nieskrępowanej młodości, sprawiając, że ożywa on z intensywnością równą co tygodniowemu Urkowemu trzepaniu dywanów i koszeniu znienawidzonej wówczas trawy. W świat naszej młodości, która ożywa w nas z każdym kolejnym zdaniem i każdą kolejną stroną, wywołując coś na kształt beztroskiego błogostanu... Dziękuję Ci Krupinka za ten i inne stany ducha, tudzież skupienia;-). Za przypomnienie sfrustrowanej postaci Grześka, który otrzymał od nas solidną dawkę przyszłej wojskowej musztry i wreszcie... do czego tak naprawdę służy szczotka klozetowa i jej - jak się okazuje, wielofunkcyjne zastosowanie;-).

Gorąco zachęcam Ciebie Drogi Czytelniku do tej jakże przyjemnej i lekkiej lektury, która w rzeczy samej może stac się "lekiem na całe zło". To książka, która pozwoli Ci zatrzymac się na momencik, uśmiac się do rozpuku, a co najistotniejsze: zapomniec o naszym całym, często wcale nie Bożym świecie. A od Ciebie Krupcia oczekuję popilotowania w dalszym barwnym rejsie w czasie i przestrzeni, i przycumowania przy kolejnych fantastycznych wyspach. Super książka - polecam gorąco!

Nie jestem pasjonatem babskich czytadeł, ale gdy moja ślubna się rechotała, sięgnąłem po tę lekturę, by się dowiedzieć, co ją tak bawi. Po chwili się uśmiechnąłem, a potem śmiałem się już na głos i nim się spostrzegłem znalazłem się na końcu książki. Dawno się tak nie wyluzowałem. Pełen reset. Polecam i starym i młodym, wszystkim płciom! Czekam na nowe przygody tej stukniętej panienki!!

Po przeczytaniu Wysp Naftalinowych twierdzę, że życie to wielka przygoda...I wszystko zależy od naszego podejścia...Jestem zachwycona przekazem Autorki i lekkim piórem...Ubawiłam się po pachy jak małe dziecko. A takiej RADOŚCI nam przecież potrzeba i optymistycznego spojrzenia... które jeszcze bardziej objawia się w WYSPACH PAPRYKARZOWYCH. Ten tom zawiera świetne pikantne przygody ... Zachęcam do przeczytania, każdego Czytelnika, który ma problem z uśmiechem...tu go na pewno nie zabraknie. A co ważne, to kawałek prawdziwej życiowej uciechy...Chylę czoło przed Autorką!!! Pozdrawiam serdecznie i proszę o dalsze...