Osiecka. Rodzi się ptak

Nie jestem największą fanką biografii. Zawsze mam wrażenie, że wchodzę nieproszona w czyjeś prywatne życie. Ale są też takie "kultowe" postacie, które chciałoby się poznać od podszewki. I taka właśnie jest Agnieszka Osiecka i jej twórczość.

"Osiecka. Rodzi się ptak" to biografia naukowa. Dotyczy ona dzieciństwa i lat nastoletnich poetki. Autorka Karolina Felberg wykonała tytaniczną pracę zagłębiając się w pamiętniki Agnieszki Osieckiej i badając różne aspekty jej życia.

Z biografii wyłania się nam obraz dziewczyny, a z czasem młodej kobiety pełnej kompleksów i wewnętrznego rozedrgania, konfliktów. Była niespokojnym duchem, który miał przerodzić się dopiero w pięknego, barwnego ptaka swej epoki. Wychowana na silną kobietę, miała buntowniczą duszę, kipiała charyzmą, intelektem i wrażliwością, którą uzewnętrzniała w swoich tekstach. Najpierw tych pierwszych, trochę nieporadnych, by z każdym kolejnym wyrażać w nich pełnię uczuć, zmysł obserwacji i dowcip, ironię.

Dzięki publikacji odkrywamy na nowo Osiecką. Nie jest to tylko autorka tekstów z życiem pełnym trudnych decyzji. Ta niezwykle ciekawa i barwna postać daje nam się poznać jako osoba otwarta na życie, chłonąca je pełną piersią, lubiąca bywać wśród ludzi, bawić się. By z drugiej strony, autorka pozwala nam poznać zakamarki jej duszy, gdy czuła się niezrozumiana przez otaczające ją osoby.

Biografię czyta się dobrze. Nie tylko dowiadujemy się, co ukształtowało polską poetkę, ale także poznajemy tło historyczne, aspekt społeczny tamtych czasów. Jednak ze względu na objętość (zakładam, że pojawia się w najbliższym czasie kolejne tomy opisujące resztę życia i twórczości Osieckiej) czytałam ją "na raty". Według mnie jest to publikacja dla fanów Osieckiej lub literaturoznawców. Zawiera dużo szczegółowych informacji z życia, a właściwie z młodzieńczych lat, Agnieszki Osieckiej. Staje się preludium do najważniejszych lat i twórczości poetki, autorki tekstów, matki, żony, kobiety, która poszukuje swej szczęśliwej drogi do spełnionego życia. W swej publikacji, Karolina Feldberg dzięki opracowaniu tak bogatych materiałów z przeszłości artystki, pozwoliła wypowiedzieć się młodej Agnieszce Osieckiej. Brak tu oceniania, jest za to wrażliwa i wnikliwa podróż w głąb duszy dorastającej artystki.

Dziękuję Wydawnictwu Znak Literanova za egzemplarz książki do recenzji, do którego dołączono pocztówkę z kodem QR. Pozwala on sprawdzić "Którą piosenką Agnieszki Osieckiej jesteś?" Z radością informuję, że trafili mi się, nota bene moi ukochani - "Okularnicy".

"Nie pasowała do niczego. Nie układała się w naczyniu jak woda, po prostu nie było na nią naczynia. A jednocześnie była przemiła, wesoła, potwornie zabawna, chętna do tańca, picia, rozmów, spacerów... Była przeinteligentną gadułą. Właściwie nie znała słowa „nie”, chyba że trzeba się było zająć dzieckiem lub pójść do lekarza - mówi Hanna Bakuła, malarka, pisarka i publicystka o swojej przyjaciółce - poetce i autorce tekstów piosenek Agnieszce Osieckiej. I właściwie jest to kwintesencja tej niezwykle barwnej postaci, tak ważnej dla Polaków, ale Karolina Felberg sięgnęła głębiej.

Wiele już było publikacji o Agnieszce Osieckiej, naszym "dobru narodowym", które owinięte niczym całun niezwykłym talentem, częstowało hojnie swoimi słowami kolejne nieutulone serca. Każdy jej tekst zachwycał, ale odbiór był zależny od tego co to było. Czy była to piosenka, utwór liryczny, scenariusz czy też skecz. Osiecka potrafiła celnie wytknąć ówczesnej władzy jej opieszałość, ale też romantycznie zaskoczyć czy ironicznie opowiedzieć o czymś co było dla niej ważne.

O tej niezwykle ważnej postaci należy pamiętać, ale nie wolno idealizować! Był to bowiem przykład artystki o duszy niespokojnej, wiecznie ciekawej, szukającej wyzwań, ale zamkniętej w szczelnej skorupie, do której nikt w pełni nie uzyskał dostępu.

Trzeba przyznać, że autorka podeszła do tematu dość niekonwencjonalnie. W kilku pierwszych rozdziałach panuje dość duży chaos i spore różnice w czasie, jakby chciała zilustrować młodość Osieckiej jej późniejszymi działaniami. Było to dość kłopotliwe, ale zmuszało do wnikliwszego czytania i łączenia wątków.

To dość wnikliwe spojrzenie na młodzieńcze lata poetki. Mowa o tym, co wtedy było dla niej ważne, co kształtowało ją jako kobietę, jak starała się buntować przeciwko ustrojowi i partyjniactwu, pomimo młodego wieku.

Ta biografia to szczegółowy zapis młodości Osieckiej, sowicie doprawiony wieloma postaciami, które jej towarzyszyły, a mnogość przyjaciół i znajomych to przede wszystkim poszukiwanie i ciekawość drugiego człowieka, ale też maskowanie samotności, z którą zawsze się borykała pomimo obecności wielu osób w jej życiu.

Tę biografię należy czytać powoli, smakować, zastanawiać się i przycupnąć nad tym czy owym zagadnieniem. Łatwiej wtedy zrozumieć Osiecką i jej życiowymi wyborami. Wspaniała i drobiazgowa opowieść.

„Osiecka. Tak rodzi się ptak” to biografia napisana skrupulatnym piórem, przedstawiająca wnikliwie i nad wyraz dokładnie życie Osieckiej. Szczera, a za razem niezwykle interesująca. To biografia absolutna, z uchwyconymi szczegółami i detalami z jej życia. W końcu to książka, której kontynuacji będę wypatrywać w kolejnym roku…

Agnieszka Osiecka od najmłodszych lat była buntowniczką i już jako dziewczynka w każdej sytuacji potrafiła wyrazić swoje zdanie. Wraz z rozwojem pisała coraz więcej, coraz śmielej wypowiadała się na różne kwestie, popadając tym samym w częste konflikty. Nieustannie próbowała odnaleźć się w czasach w których przyszło jej żyć, ciągle poszukując swojej własnej, życiowej drogi…

Pierwszy tom to opis dzieciństwa, czasu młodości i studiów. To historia różnych korzeni i pochodzenia, które ją uformowało. To też trudne relacje z matką, relacje z narcystycznym ojcem i w końcu czas stalinizmu przesycony poglądami ideologicznymi. Ale to też obraz solidnej edukacji, operowanie kilkoma językami i nade wszystko nauka w prestiżowej szkole. To historie jej zauroczeń, miłości i ekscytacji życiem. Nie brakuje jej osobistych zmagań, potyczek i życiowych dylematów. To w końcu wyłaniający się powoli obraz Osieckiej, który stał się niejako fundamentem do twórczości, którą znamy i którą mimo upływu lat pamiętamy. Tom pierwszy kończy się związkiem Osieckiej z Hłaską. Związkiem burzliwym, rozwichrzonym i chyba strategicznym dla dalszego jej rozwoju.

Na kartach tej książki Karolina Felberg opisuje rodzącego się ptaka. Pokazuje nam, czytelnikom jak Osiecka z małej dziewczynki stawała się kobietą, jaką drogą kroczyła, jakich dokonywała wyborów. Niezwykle barwna, oryginalna ale też wrażliwa osoba.

„Osiecka. Tak rodzi się ptak” to książka, która polecam i na której kontynuację już teraz czekam…

W końcu zdecydowałam się sięgnąć po biografię Agnieszki Osieckiej i przybliżyć sobie jej życie. Muszę przyznać, że do tej pory praktycznie wcale się nią nie interesowałam. Wiedziałam tylko, że ktoś taki był..

„Rodzi się ptak” to tak naprawdę pierwszy tom „biografii absolutnej” – jak widnieje na okładce. Jestem skłonna w to wierzyć, ponieważ książka jest sporych rozmiarów, a opisuje jedynie początek życia Osieckiej.

Nie powinnam pisać, że książka była dla mnie odkrywcza i dużo się o niej dowiedziałam, ale to prawda zważając na to, że niewiele o pisarce wiedziałam. Widać tutaj dosłownie mrówczą pracę autorki, dzieciństwo i lata młodości są bardzo skrupulatnie opisane. Od początku czuć, że Agnieszka Osiecka była niezwykłą indywidualnością. Poza tym wyczuwa się fascynację autorki Osiecką – czy to dobrze dla książki? Trudno mi na to pytanie odpowiedzieć, ale zastanawiałam się nad tym.

Jedyne co mnie drażniło w tym tytule do nagminne używanie słowa diarystka. Czułam się wtedy jakbym czytała pracę magisterską, a nie książkę.

Kto i co sprawia, że stajemy się tym kim jesteśmy? Rodzinny bagaż doznanych krzywd? Ułomność mnożonych przez ludzi słabości? "Nadczucie", czy bezczucie? Jak ugryźć to życie społecznie zawsze uwikłane? Jak odnaleźć w sobie siebie, siebie w zgiełku dnia powszedniego, swoją wolność, swoje do bólu przegrane, bądź wygrane życie? Jak odciąć się od korzeni i polecieć jak ptak - wolny, a jednak ograniczony niedostatkiem swych skrzydeł, niedostatkiem przestrzeni, na którą może się wznieść? Każdy pragnie wolności, każdy chce odnaleźć siebie, swoją drogę w życiu, ale i każdy ma swoje wzloty i upadki - dotyczy to także Osieckiej, co w pierwszym tomie biografii - "Osiecka. Rodzi się ptak" ukazuje nam szczegółowo Karolina Felberg.

Przyznam szczerze - myślałam, że drobiazgowe, wnikliwe i poparte solidną pracą biografie mamy już za sobą - tak łatwo jest przecież, goniąc za sensacją, zostawić w tyle za sobą człowieka, o którym autorka lub autor pisze - liczy się przecież ilość sprzedanych egzemplarzy, a nic tak łatwo jej nie zapewnia jak sensacja, skandal, zbrodnia, czy też bogate życie erotyczne. Tym bardziej cieszy fakt wydania tej biografii. Autorka zagłębia się w życie Osieckiej - czuć, że cała wręcz nim przesiąkła. Pokazuje nam przyczyny, a nie jedynie skutki życia Agnieszki. Zabiera nas głęboko w jej przeszłość malując plastyczny obraz świata, z którego Osiecka przyszła, w którym żyła i zaczynała swoje dzieło - swoją drogę - swój lot. Karolina Felberg ukazuje nam dziecko, które rodzi się dla świata, a świat zamyka je w skorupie swych uzależnień, dając jednak możliwość wyklucia się i przygotowania do lotu - samotnego - choć patrzeć na niego będą miliony. Ale lot to nie wszystko. Jest jeszcze głos lecącego ptaka - głos zaklęty w tekstach Osieckiej. Felberg pokazuje nam jak nadwrażliwość - "nadczucie" Agnieszki rodzi jej samotność, jak poczucie sprawiedliwości nie daje wytchnienia, bo trudno jej zrozumieć ludzką niewdzięczność, bo trudno zrozumieć ludzi i ich uczynki, chociaż teksty Osieckiej pokazują zgoła odmienną stronę jej osobowości emanującą bezgraniczną miłością do każdego człowieka - bez zbędnego pytania "Dlaczego?". Kochała ludzi i świat - nie rozumiała ludzi i świata.

Czytając "Osiecka. Rodzi się ptak" czytelnik przenosi się do świata Osieckiej. Poznaje mieszczańskie korzenie, rodzinne perypetie, komunistyczną ojczyznę i awans relatywny Osieckiej. Obcuje z jej rodziną, przyjaciółmi, pierwszymi miłościami. Odkrywa krok po kroku jej los.

Można śmiało powiedzieć, że "Osiecka. Rodzi się ptak" to "kawał dobrej roboty". Karolina Felberg pozwala nam poznać Agnieszkę od podszewki, bez zbędnych sensacji, wręcz zanurza czytelnika w Osieckiej - w jej uczuciach, jej empatii, w jej dziecięcej wierze w ludzi, w jej ułomnościach, brakach i samotności, w jej poszukiwaniu drugiego człowieka.

Dlatego koniecznie sięgnijcie po pierwszy tom wyśmienitej biografii "Madonny RWPG", która żyła bardzo, bardzo, bardzo... Jest to lektura dla osób ceniących sobie biografie poparte żmudną pracą Autora, z odpowiednimi przypisami (a jakże uszczegóławiającymi!), bibliografią, legendą i (jakże rzadko już teraz zamieszczanym) indeksem nazwisk. Faktycznie rodzi nam się - pod piórem Pani Karoliny - biografia absolutna. W oczekiwaniu na drugi tom zachęcam do czytania - nawet, a może koniecznie wielokrotnego :) Zachęcam polećcie razem z tym ptakiem...

Kiedy 15 lat temu usłyszałam po raz pierwszy piosenkę „Na zakręcie” w wykonaniu Krystyny Jandy oniemiałam. Tekst napisany przez Agnieszkę Osiecką zrobił na mnie piorunujące wrażenie, a emocje, które wówczas na mnie wywarła odczuwam do teraz…

Agnieszka Osiecka. Wybitna pisarka, wnikliwie spoglądająca na otaczający ją świat. Jej utwory mimo upływu czasu nie tracą na aktualności. Postać złożona, sprzeczna, wewnętrznie rozdarta.

„Rodzi się ptak” to pierwszy tom biografii Agnieszki Osieckiej, w którym pani Karolina Felberg opisała dzieciństwo oraz czasy szkolne pisarki. Skupiła się na jej relacji z rodzicami oraz wpływie zawirowań domowych na kształtowanie osobowości Osieckiej. Odkrywamy wszystkie miłostki, zauroczenia i ekscytacje Osieckiej, jej światopogląd, zaangażowanie w sport i ideę socjalizmu. Z morza informacji, anegdot, fragmentów pamiętników i autobiograficznych opowiadań wyłania się przed nami obraz kobiety niestabilnej uczuciowo, ekscentrycznej oraz rozdartej przez domowe konflikty.

Wzbogacenie biografii o fragmenty pamiętników i teksów Osieckiej oraz wypowiedzi osób z jej bliskiego środowiska, dopełniają obraz pisarki. Dają szerszą perspektywę, możliwość jej lepszego poznania.

Obszerność biografii, mnogość wiadomości i relacji pokazuje jak niebotyczną pracę wykonała Pani Karolina Felberg. Wyciągała wnioski, tworzyła hipotezy, analizowała każdy wpis w dzienniczku. Jestem pod ogromnym wrażeniem, a to dopiero pierwszy tom.