Nie ma tego złego

Z pewnością wielu z Was oglądało film "Diabeł ubiera się u Prady" z Anne Hathaway i Meryl Streep. Nie znam pierwowzoru literackiego, ale wiele osób twierdzi, że tym razem film okazał się lepszy niż książka, co nie zdarza się często. I choć druga część cyklu "Zemsta ubiera się u Prady" nie była zbyt dobrze oceniana zdecydowałam się na lekturę trzeciej ?Nie ma tego złego?, kierując się chęcią sprawdzenia, co słychać u Emily Charlton i spodziewając się dość lekkiej i napisanej z humorem powieści.

I rzeczywiście sporo w niej humoru, jednak problemy, z którymi borykają się bohaterki wcale nie są lekkie, przebija z nich zwątpienie, zniechęcenie i kryzys wieku średniego. Emily frustruje się utratą kolejnych zleceń na rzecz młodej i postępowej instagramerki. Karolina zostaje pogrążona medialnie jako żona senatora prowadząca pod wpływem alkoholu. Miriam przestaje wystarczać rola żony i matki, a poza tym dopada ją niepewność związana z atrakcyjnością dla własnego męża.

Czy potrafią się wzajemnie wesprzeć i nie tylko przetrwać okres zwątpienia, ale też wyjść z niego zwycięsko?

To typowo kobieca literatura ukazująca z jednej strony siłę przyjaźni i kobiecego wsparcia, z drugiej samonakręcającą się spiralę absurdów i intryg, które mogą urodzić się tylko podczas spotkań mamusiek na przedmieściach. Spotkań przy winie i opowieściach o operacjach plastycznych ukazujących w sposób wręcz przejaskrawiony ich płytkość i zepsucie. A może będących tylko fasadą dla problemów, o których w idealnym świecie przecież głośno się nie mówi?

Seria "Mała czarna" skupia dokładnie takie książki, w których znajdziecie sporo rozrywki i nieco powodów do przemyśleń, jednak zakończenie zawsze okazuje się powodem do uśmiechu, więc podobnie jak inne powieści w tej serii i ta jest idealnym wyborem na weekend czy urlop.

„Nie ma tego złego”, to historia trzech wkurzonych kobiet. Emily, która niegdyś była asystentką Mirandy Prestly (Diabeł ubiera się u Prady), traci ważnych klientów i tym samym ma zastój w pracy. Jako konsultantka do spraw wizerunku celebrytów stara się pomóc Karolinie, która została posądzona o prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu, mając w samochodzie dzieci. Nie jest to prawdą, lecz jej mąż będący senatorem, próbuje wrobić ją w aferę, a z siebie zrobić ofiarę. Jest jeszcze Miriam, która z wielkiego miasta przeniosła się do małej miejscowości, urodziła trójkę dzieci, zrezygnowała z pracy i… zaczęła podejrzewać swojego męża o zdradę. Jego dziwne zachowanie wskazuje na to, że uciekł w ramiona młodszej i piękniejszej dziewczyny. Wszystkie trzy bohaterki, kiedy łączą siły, stają się prawdziwą mieszanką wybuchową.

Książka jest pozycją z gatunku lekkich powieści obyczajowych, które jednocześnie bawią i poruszają ważne tematy. Czasami okazuje się, że możemy znać kogoś całe życie, a nic o nim nie wiedzieć. To, jak Karolinę potraktował jej mąż, jest nie do pomyślenia. Mając na jednej szali żonę, a na drugiej pracę, poświęcił tę pierwszą, by piąć się po szczeblach kariery, jako biedny, skrzywdzony mężczyzna, a nie oszust, którym w rzeczywistości był. To powieść o sile matczynej miłości, która nie ugnie się przed niczym, jeśli w grę wchodzi dobro dziecka. To również historia o nieco pokręconej i wrednej, ale również pięknej oraz silnej przyjaźni trójki kobiet, które mogą na siebie liczyć w każdej sytuacji.

Czy jest tu ktoś, kto nie słyszał nigdy o filmie: „Diabeł ubiera się u Prady”? Myślę, że tego typu osoby są w mniejszości. Jeśli podobała Wam się tamta historia, to i ta na pewno przypadnie Wam do gustu. Ja sięgając po tę pozycję, nie czytałam poprzednich tomów, lecz zupełnie nie przeszkodziło mi to w lekturze, gdyż każda z nich opowiada inną historię, łącznikiem jest jedynie Emily i Miranda pełniąca rolę drugoplanową.

Muszę wspomnieć, że książka mogłaby być nieco krótsza. W moim odczuciu momentami była przegadana, przez co nieco mi się dłużyła. Lekkie pióro autorki i równie lekki styl sprawiają jednak, że jestem w stanie wybaczyć drobne niedogodności. Bardzo polubiłam główne bohaterki. Szczerze powiedziawszy, chciałabym mieć akie osoby w swoim otoczeniu, życie z nimi na pewno byłoby ciekawe.

Może i „Nie ma tego złego” jest przewidywalną powieścią, ale posiada kilka ciekawych zwrotów akcji, które pozytywnie wpływają na moją ocenę książki. Jeśli lubicie historie, których akcja toczy się wśród bogatych ludzi, którym nieraz woda sodowa uderza do głowy, lubicie silne, zabawne, a nawet wulgarne postacie, to zdecydowanie jest to pozycja dla Was.

To książka o przyjaźni, kobiecej solidarności, nieprawdopodobnych pomysłach i wsparciu, które potrzebne jest każdemu człowiekowi, tylko nie wszyscy umieją o to prosić. Ot, mamy tu do czynienia z zabawną lekturą na wakacje czy leniwy weekend, która zaskoczy fajnymi dialogami i zabawnymi scenami..

„Nie ma tego złego” to nowa powieść autorki popularnej i zekranizowanej książki „Diabeł ubiera się u Prady”, Lauren Weisberger.

Karolina Hartwell była modelka, a obecnie żona wybijającego się polityka zostaje złapana na jeździe pod wpływem alkoholu i to jeszcze z dziećmi w samochodzie. Skandal rozdmuchany przez media powoduje, że od kobiety odsuwają się znajomi, a mąż chce rozwodu. Miriam Kagan, do niedawna wzięta prawnicza, obecnie lekko znudzona żona i matka na przedmieściach, próbuje pomóc przyjaciółce. Natomiast Emily Charlton przechodzi kryzys, jej kariera konsultantki do spraw wizerunku aktorów i celebrytów się sypie. Potencjalni klienci wolą młodszą i bardziej popularną w mediach społecznościowych doradczynie. Pomieszkując u Miriam i szuka nowego pomysłu na siebie. Jak się okaże przyjaźń tych trzech kobiet, będzie zbawienna nie tylko dla Karoliny.

Książa zabawna, lekka i łatwa do przeczytania w letnie popołudnie. Przyjemnie śledziło się losy bohaterek, choć myślę, że bardziej przypadnie do gustu czytelniczkom w ich wieku. Podobał mi się też polski akcent. Jedna z kobiet pochodzi z Wrocławia. Powieść jak najbardziej mogę polecić.

MJ

Szkolny Klub Recenzenta