Miasto w wodzie

(...) W trakcie naprawy drzwi od ukochanego forda Karcza, mechanik odkrywa tajemniczy symbol. Robert nie ma pojęcia skąd się tam wziął, ale podejrzewa, że to znak templariuszy. Wyrusza do Międzygórza, by porozmawiać o tym z Cieplakiem. Na miejscu, w domu Tadeusza i Niny zastaje sąsiadów. Przyłącza się do wspólnego świętowania... A następnego dnia świat każdego z nich legnie w gruzach..

"Miasto w wodzie" to już czwarty tom serii o Robercie Karczu, ale ufam, że pojawi się kolejny, bo to nie może się tak poprostu zakończyć, jak przerwane w połowie zdanie... Jedno jest pewne, że już tęsknię, już chcę wiedzieć co dalej, jak tym razem zakończą się kłopoty, których przecież Karcz nie szuka. To one same go znajdują. Znów miało być spokojnie, tym razem obietnice miały zostać dotrzymane, ale to co się wydarzyło, to aż mnie wbiło w fotel. Genialna fabuła z akcją, której bym nawet nieprzewidziała. Dodatkowo poznajemy fragmenty z przeszłości, które rzucają nowe światło na wiele spraw z życia Karczów. Autor wystawił moje nerwy na szwank. Ach.. co tutaj się wydarzyło... Książkę przeczytałam za jednym zamachem. Ta część bije poprzednie na głowę. Wogóle ta seria ma coś takiego, że z każdym tomem dzieje się ciekawiej. Czytanie jej przychodzi tak naturalnie, bez najmniejszego znużenia, poprostu jakby się było uczestnikiem wydarzeń. Tak się zżyłam z bohaterami tej historii, że nie wiem jak miałabym się z nimi pożegnać. Będę wyczekiwać dalszego ciągu, szczególnie, że Karcza czeka daleka podróż w tle z templariuszami i wielką tajemnicą...

Polecam wam BARDZO wszystkie części i zalecam czytanie w kolejności.

Robert Karcz znowu w akcji za sprawą najnowszej powieści Przemka Corso. Autor tym razem rzucił mną do Warszawy i absolutnie nie dał się nudzić.

Aktualnie Karcz próbuje nieco odrzucić swoje pasje i zatrzymać się w miejscu, by poukładać życie rodzinne i nieco uspokoić zawrotne tempo życia, jednak ku mojej uciesze autor mu na to nie pozwolił. Historia nabiera tempa w momencie, gdy na ukochanym samochodzie Karcza odnaleziony zostaje tajemniczy symbol, templariuszy i jak, nie trudno się domyślić bohater awanturnik daje się wciągnąć w kolejną historię, w której nie brak legend mitów i ciekawostek, które i tak dynamiczna już fabułę napędzają.

W historii nadal jest mnóstwo humoru, dynamicznej akcji pełnej zwrotów, a to wszystko okraszone ciekawie przedstawionymi wątkami historycznymi. W tym tomie nie brak wątków obyczajowych skupiających się na rodzinnych relacjach bohatera, jednak wszystko jest na tyle dobrze zbalansowane, że absolutnie nie wytrąca w immersji, jaką daje wartka akcja.

„Miasto w wodzie” jest brawurową historią, która aż prosi się o adaptację filmową. Autor dostarcza emocji, trochę edukuje i zachęca do odkrywania tego, co nieznane. Cała konstrukcja tej historii w swojej rozrywkowej formie pokazuje to, że prawdziwe tajemnice często zalegają pogrzebane nie w ruinach, zabytkach czy grobowcach, a normalnych relacjach międzyludzkich, które mogą okazać się zalążkiem prawdziwej przygody i niesamowitych odkryć.

„Miasto w wodzie” zdecydowanie trzyma poziom poprzednich części więc i rozbudza mój apetyt na ciąg dalszy i jako że jest to aktualnie ostatni tom, (chociaż czekam na kolejne, bo przecież „przygoda się nie kończy”) to przyznaje, że ta seria jest dla mnie wielkim tegorocznym odkryciem i dała mi mnóstwo przyjemności czytelniczej, której w innych gatunkach nie zaznałam.

Przygodo trwaj…