Gaja z Gajówki. Tom 2. Zagadka opuszczonej wsi

Druga część serii przygód ośmioletniej Gai z Gajówki rozpoczyna się w pierwszym dniu nowego roku. Podobnie jak poprzednia część, ta również została napisana w formie pamiętnika, w którym narratorem jest tytułowa bohaterka opowiadająca o swoich codziennych perypetiach. Tym razem Gaja będzie obchodzić swoje urodziny w gronie najbliższych, choć samo przyjęcie w oczach dziewczynki zapowiada się na kompletną katastrofę... A może jednak nie będzie aż tak źle... Edukacja domowa daje pewną swobodę, ale też zobowiązuje, dlatego też dziewczynka każdego roku przed wakacjami musi zdać ważny egzamin, który tym razem przypada dokładnie w Dzień Dziecka! Czy to dobra wróżba... Spośród codziennych większych i mniejszych przygód, radości, smutków, a czasem porażek, najwięcej emocji wzbudza sprawa zapomnianej wsi skrytej w pobliskim lesie. Gaja wraz ze swym przyjacielem Ignacym prowadzą własne dochodzenie w tej sprawie i nawet nie podejrzewają, że będą musieli ustąpić miejsca pracownikom Instytutu Archeologicznego.O jakim skarbie wspomina autorka tajemniczego listu napisanego prawie 100 lat temu? Co kryją skrzynie i beczki znalezione przypadkiem przez dzieci w skrzacich norach? Dlaczego Kawki zostały opuszczone przez mieszkańców? Wciągająca opowieść ze sporą dawką humoru, która jednocześnie uczy za sprawą przemyconych ciekawostek przyrodniczych opatrzonych ilustracjami. Udało nam się nawet z powodzeniem wykorzystać jeden z przepisów kulinarnych. Książkę czyta się bardzo szybko i trudno się od niej oderwać. Mimo ciekawych przygód, emanuje z niej pewien spokój, który otula i wycisza odbiorcę. Z prawdziwą przyjemnością czytałam tę książkę moim dzieciom, a jej zakończenie jest zapowiedzią kolejnej części.

Czy Wasze dzieci mają już ulubioną książkę przygodową?

Chętnie poznam Wasze typy!

Naszym bez dwóch zdań jest cykl opowieści Anny Włodarkiewicz zilustrowany prze Kasię Piątek, "Gaja z Gajówki"!

Chwilę temu pojawiła się pod skrzydłami @wydawnictwo.swietlik kolejna część, "Zagadka opuszczonej wsi", która z łatwością przeciągnęła moje dzieci na stronę nieco już dłuższych książek. ?

Wszystko to przez genialną bohaterkę, prosty i jasny język wypowiedzi i treść, która w najlepszym stylu zrywa z tradycyjnymi historiami zastępując ją przenikliwością, humorem i autentycznością.

Nadchodzi wiosna!

Razem z nią, ramie w ramię kolejne okazję do odkrywania świata przyrody i własnych możliwości.

Podążając śladami swojego taty, leśniczego Gaja odkrywa nie tylko wszystko to, co po zimie budzi się do życia, ale także to, co skrzętnie zdążyła już ukryć przyroda. Koryta rzeki widoczne na starych mapach porosły liczne krzewy, po wodzie nie ma śladu, a wieś Kawki zostawiła po sobie tylko ruiny i niewielki cmentarzyk.

To doskonała okazja aby przeprowadzić własne śledztwo i odkryć dlaczego w okolicy nie udaje się spotkać żadnego innego dziecka!

Tajemniczy list prowadzi Gaję w niezbyt łatwą oś historii i pokazuje, że nawet miejsca odległe od centrum w których toczy się życie bywają dotknięte trudnymi wydarzeniami.

Z tej przygody wyniknie też coś, co da początek ciekawości własnej historii i pochodzenia!

Tutaj, w "Gai z gajówki "świat realny przenika się ze światem wzbogaconym o pole do wyobraźni. Wnikliwe opisy okolicy, ciekawostki które wypełzają na światło dzienne całkowicie naturalnie i nieograniczanie się w środkach do nauki i zdobywania wiedzy wykreowany historię, która nawet dla dorosłego jest genialną atrakcją.

Kolejna część uczy, bawi i jednocześnie przekonuje dziecko do świata książek, który może być przystępny i napisany językiem który realnie otwiera głowę.

Jestem zachwycona reakcją maluchów na każdą kolejną historie, nowych bohaterów i całkowicie naturalnie przychodzaca ciekawość- bo na wiedzy z książki przynajmniej u nas, absolutnie się nie kończy!

Znacie już Gaje?

A może jest na Waszej liście czytelniczej?

Dajcie znać!

Czekałam na drugi tom przygód „mojej” ukochanej Gai, chyba bardziej niż na wiosnę!

Zawsze marzyłam, żeby mieszkać w lesie i po części mi się to udało. Las mamy „na wyciągnięcie ręki”, dosłownie parę kroczków od domu. Zamieniliśmy mieszkanie w bloku i duże miasto, na dom na wsi i to była wspaniała decyzja! W końcu mam mój wymarzony ogródek, w którym z zapałem zdzieram sobie paznokcie?, sadzę warzywa i kwiaty, zbieram zioła, robię domowe syropy i napawam się pięknem przyrody każdego dnia.

W bohaterce tej książki odnajduję po prostu siebie! Jestem taką małą, wrażliwą na piękno przyrody i magię natury dziewczynką, która kocha las.

Gaja uwielbia przebywać wśród drzew, kocha zwierzęta, a do tego jest wyjątkowo inteligentną, sympatyczną i rezolutną dziewczynką. Właśnie o takich bohaterach chce czytać moim dzieciom!

Książka pisana jest w formie pamiętnika, dzięki czemu możemy poczuć prawdziwą więź z Gają?

Razem z nią kontynuujemy leśne lekcje przyrody w edukacji domowej, malujemy akwarelami, uczymy się i czytamy wspaniałe książki. Rozwiązujemy też zagadkę opuszczonej wsi, która robi się coraz bardziej mroczna i tajemnicza.

Razem z Gają robimy placuszki bananowe i tworzymy kolejne wydania gazetki „Głos Lasu”, którą dziewczynka „wydaje” we współpracy z rodzicami. Przeżywamy też przeróżne emocje i rozterki, które towarzyszą jej każdego dnia.

Ta książka naszpikowane jest ciakawostkami przyrodniczymi, które pokazują magię natury i całe piękno lasu. Po przeczytaniu kilku stron tej książki, ma się ochotę biegać boso po lesie, wdychać zapach drzew i mchu.

Polecam z mojego całego, zielonego serca!