Gaja z Gajówki. Tom 1. Chatka w sercu lasu

To pierwsza część serii "Gaja z Gajówki", której narratorem jest tytułowa bohaterka - prawie 8-letnia Gaja, która wraz z rodzicami mieszka w leśniczówce.

Dziewczynka uczy się w domu, więc nie chodzi do szkoły w pobliskiej podwarszawskiej wsi, czego czasem żałuje, bo może wtedy mogłaby poznać inne dzieci w swoim wieku... Gaja marzy także o psie, ale nic nie wskazuje na to, by rodzice mieli zmienić zdanie w tym temacie. Mimo to, cała rodzina kocha swoje obecne życie - otaczający las, zwierzęta, naturę...

W tej pozornie spokojnej rzeczywistości dużo się dzieje, a Wicherkowie nie mogą narzekać na nudę - ktoś wykrada z lasu drzewa, ktoś inny zaśmieca las, Gaja musi ratować prowadzone przez "leśną rodzinkę" warsztaty, w okolicę uderza tajfun, a mama łamie nogę.

W tej części czytelnik towarzyszy bohaterem książki od końca wakacji aż do Sylwestra obserwując przyrodę w rytmie zmieniających się pór roku. Przeżywając przygody wraz z główną bohaterką, odbiorca dowiaduje się ciekawych rzeczy dotyczących roślin i zwierząt, poznaje znaczenie nowych słów, a ilustracje doskonale uzupełniają treść. Nie trudno zidentyfikować się z Gają, której postać i przeżywane emocje są bardzo autentyczne i bliskie dzieciom w różnym wieku. Nie brakuje tu też dawki dobrego humoru, a troska, czułość i szacunek, jakimi obdarza się wzajemnie rodzina Wicherków dodaje książce kojącego ciepła. To wciągająca lektura, od której trudno się oderwać i z prawdziwą przyjemnością sięgniemy po kolejne części.

Fajna książka o dziewczynce mieszkającej w leśniczówce i uczącej się trybem edukacji domowej

Takie uwspółcześnione "Dzieci z Bullerbyn". Podobny sielankowy klimat, piękne otoczenie i minimum cywilizacji (choć oczywiście się pojawia:)

Plus parę przygód, więc nudy czytelnik nie uświadczy

Bardzo przyjemnie się czytało z moim 8latkiem

Czekamy na kolejny tom

Poznajcie Gaję Wicherek. To siedmiolatka, która ma sto pomysłów na minutę i nie da sobie w kaszę dmuchać. Myślicie - przeciętny dzieciak? Wcale nie. Gaja nie chodzi do szkoły, mieszka w lesie, a do najbliższego sklepu ma 10 km. Brzmi egzotycznie? Jak na dzisiejsze czasy - tak.

Dziewczynka jest córką leśniczego i mieszka z rodzicami w leśnej chatce. Kocha przyrodę i... doskonale opowiada. Zachwyca się naturą, zbiera grzyby, robi przetwory, dokarmia zwierzęta. Pokazuje, jak można pięknie żyć - zgodnie z mijającymi porami roku. Oczywiście, tęskni za życiem "normalnego dzieciaka", towarzystwem kolegów i koleżanek...

"Chatka w sercu lasu" Anny Włodarkiewicz to pięknie wydana książka. Całość ma formę pamiętnika, wzbogacają ją rysunki i odręczne komentarze. To tylko dodaje książce uroku. Przyjemna lektura, napisana w duchu poszanowania przyrody, ale i rodzicielstwa bliskości. Młodszym czytelnikom pokazuje świat, którego nie znają. Starszym przypomina ich własne dzieciństwo. Wszystkim funduje ogrom wiedzy o lesie, czy o pracy leśnika. Przybliża też temat edukacji domowej, która w Polsce staje się coraz bardziej popularna.

Kiedy sięgnęłam po tę książkę, w okamgnieniu przeniosłam się do czasów "Dzieci z Bullerbyn" - ukochanej książki z dzieciństwa, którą od pierwszych dni życia serwuję również synowi. "Chatę w sercu lasu" czytaliśmy razem. Tak, jak ja dzięki Astrid Lindgren przenosiłam się w świat beztroskich dziecięcych przygód, tak mam nadzieję Mikołaj - dzięki książce Anny Włodarkiewicz stworzy swoje własne, polskie "Bullerbyn" - piękną dziecięcą przystań, do której chce się wracać przez całe życie. Czekamy na więcej!

Wysokie sosny, żywozielone świerki, dorodne wiekowe dęby, liczbe klony, buki, brzozy i topole gęsto otaczają mały drewniany dom, do którego wiedzie piaszczysta droga i zielona skrzypiąca furtka.

Wczesnym rankiem pod ogrodzenie podchodzą sarny, a ciszę wypełniają ptasie trwale. Trudno złapać tu zasięg sieci komórkowej.

Dom pośrodku lasu od bladego świtu tętni życiem. Krzątają się w nim tata, mama i Gaja, siedmioletnia dziewczynka, bohaterka książki Anny Włodarkiewicz "Chatka w sercu lasu".

Gaja nie chodzi do szkoły, jak większość jej rówieśników, ale uczy się w domu pod czujnym okiem mamy. Poza podstawowymi przedmiotami, jak język polski czy matematyka, dziewczynka uczy się też gotować i szyć. Każdą środę spędza z tatą w lesie, gdzie zdobywa wiedzę z zakresu przyrody w najlepszy z możliwych sposobów: poprzez obserwację.

Na kartach książki dziewczynka opowiada czytelnikom o swoim życiu w tym magicznym miejscu. Nie jest one wolne od trosk. W lesie pojawiają się złodzieje drewna, ktoś podrzuca śmieci, a zwierzęta niszczą młode siewki, a mama trafia do szpitala, akurat wtedy, gdy tata wyjechał na zjazd leśników.

Gaja, choć kocha bliskość natury, bardzo chciałaby mieć przyjaciół, czuje się czasem samotna jak palec. Marzy o psie - futrzastym towarzyszu zabaw i wypraw do lasu.

Czy to marzenie się spełni?

"Chatka w sercu lasu" to nie tylko zbiór przygód rezolutnej siedmiolatki, ale także źródło wielu informacji na temat lasu i jego mieszkańców. Autorka wplata w historyjki z życia Gai wiele ciekawostek, nie tylko przyrodniczych. Znajdziemy kilka faktów z życia pisarki Astrid Lindgren, poznamy przepis na najprostsze ciasteczka owsiano-bananowe (są przepyszne!) i krótką instrukcję, jak ze zużytych opakowań stworzyć instrumenty. Moc wiadomości ze świata przyrody łączy się tutaj idealnie z treścią. Całość spajają zaś wspaniałe ilustracje Kasi Piątek.

Jeśli pragniecie choć przez chwilę odpocząć od codziennego zgiełku, zatraćcie się w lekturze tej właśnie książki. Zabierze Was ona w miejsce niezwykłe, a z każdą kolejną stroną, tak jak my, zapragniecie, by istniało ono naprawdę.

Ostatni raz czułam taką magiczną, duchową więź z główną bohaterką, gdy czytałam moją ukochaną „Anią z Zielonego Wzgórza”.

Gaja z Gajówki to wyjątkowa i bardzo inteligentna dziewczynka, która mieszka w lesie razem z rodzicami, uczy się w domu. Jej tata jest leśniczym, który kocha las i tą miłość wpaja córce. Mama, to pozytywnie zakręcona zielarka, która słynie w okolicy z najlepszych herbat, mikstur na przeziębienie, ekologicznych środków czystości własnej roboty i fantazyjnych ubrań, które sama tworzy z pomocą maszyny do szycia.

Gaja nie wyobraża sobie, że mogłaby mieszkać w innym miejscu. Niczym mała, leśna wróżka, uwielbia przemykać pomiędzy drzewami, a jej krew zdaje się pulsować w rytmie drzew poruszanych na wietrze.

Doskwiera jej jednak samotność... Momentami żałuje, że nie chodzi do zwykłej szkoły, bardzo chciałaby mieć psa. Zakręciła mi się łza w oku, gdy wspomniała z dziecięcą bezpośredniością o tym, że nie ma rodzeństwa, ponieważ jej rodzice, mimo że bardzo tego pragną, to nie mogą mieć więcej dzieci.

Zakochałam się w tej książce i z niecierpliwością czekam na kolejne przygody rodziny Wicherków. W środku znajdziecie przepiękne, realistyczne ilustracje roślin i zwierząt, przepisy na ulubione jedzenie głównej bohaterki oraz mnóstwo „leśnych” ciekawostek.

Książka jest naprawdę pięknie wydana, wszystko w niej współgra i niemal pachnie mchem.

Z czym kojarzy się Wam dzieciństwo? Pierwsza myśl, która przychodzi mi do głowy to zapach lasu.

Gdy trafiła do mnie pierwsza część serii “Gaja z Gajówki” - byłam zachwycona, bo wróciło do mnie wiele wspomnień. Co prawda, nie słyszało się wówczas o edukacji domowej, ale klimat pięknie napisanej historii bardzo pasuje do moich czasów sprzed lat.

Cała szata graficzna to tutaj prawdziwa gratka dla miłośników lasu i dzięki niej mali czytelnicy zdobędą mnóstwo wiedzy, dowiedzą się, czym jest samosiejka lub co to są zręby, przyjrzymy się też grzybom, liściom i zwierzętom.

Gaja Wicherek to dziewczynka o subtelnej i bystrej osobowości, która mieszka z rodzicami w chatce w głębi lasu. Oni są jej nauczycielami, bo nie uczęszcza ona do lokalnej szkoły. Uczy się zdalnie. Doskwiera jej z tego powodu czasami tęsknota za rówieśnikami i samotność. Jej czas urozmaicają aktywności spędzone z rodzicami, pomoc tacie w pracy leśniczego, wędrówki na rowerach z mamą i wspólne dbanie o środowisko. Wypatruje ona złodzieja drzew i walczy z lękiem z powodu odwiedzin cmentarza.

Przypominamy sobie, jak ważna dla dziecka jest bliskość natury. Dzięki mamie i tacie Gaja poznaje cenne wartości i zdobywa dobre nawyki, dba o przyrodę i aktywnie spędza czas w leśnym towarzystwie. Poznaje zmienność pór roku i przygląda się życiu zwierząt. Jej przygody poznajemy od dnia 31 sierpnia po ostatni dzień roku. Książka napisana jest w formie pamiętnika, świetnie się czyta, to lekka i przyjemna lektura napisana w duchu rodzicielstwa bliskości.

Polecam z całego serca.

Ależ to świetna książka! Ciepła, wciągająca, ucząca szacunku do przyrody. Będzie idealna do czytania w nadchodzące, długie wieczory. I na bank zainspiruje Was do częstszych spacerów po lesie.

Poznajcie Gaję Wicherek. To rezolutna, siedmioletnia dziewczynka, której życie bardzo różni się od życia większości jej rówieśników. Gaja nie chodzi do normalnej szkoły, nie ma w pobliżu kolegów i koleżanek, a do najbliższego sklepu spożywczego musi jechać aż 10 km! Wszystko dlatego, że jest córką leśniczego i mieszka z rodzicami w chatce w samym sercu lasu. Jednak Gaja ma coś, czego nie mają inni. Nieograniczony kontakt z naturą i wolność, której nie czują dzieci, przeganiane z piłką z osiedlowych trawników.

Ta ciepła, pachnąca drzewami książka to historia o życiu w otoczeniu lasu, opowiedziana z perspektywy dziecka. Znajdziecie tu zachwyt nad pięknem dzikiej przyrody i tęsknotę za towarzystwem rówieśników. Wspaniałe lekcje edukacji domowej i niezwykłe spotkania (np. z łosiem). Towarzyszenie tacie przy pracy w lesie i mamie przy wytwarzaniu ekoproduktów.

Gaja z rodzicami żyją w harmonii z naturą i w rytmie mijających pór roku. Wraz z dziewczynką będziemy zbierać grzyby, robić słodkie przetwory i dokarmiać zimą leśne zwierzęta. Tropić złodzieja drzew, tworzyć własną gazetkę i prowadzić leśne ekowarsztaty. Jeździć taczką na farmie dyń i wyprawiać się po miód do pasieki pana Mariana.

Ta książka to nie tylko ciepła historia „leśniczątka”, ale także świetna okazja do poznania pracy leśniczego. Dowiemy się na przykład, jak walczy się z zaśmiecaniem lasu, na czym polega trzebież i czym jest lizawka. Gaja dzieli się wiedzą, zdobytą od taty, wzbogacając swoją opowieść licznymi, uroczymi rysunkami i komentarzami.

Jestem także pod wielkim wrażeniem relacji rodzinnych w tej książce. Są tak ciepłe, prawdziwe i szczere, że wręcz topią serducho. Gorąco polecam!

Ależ to jest świetna książka! Ciepła, wciągająca, ucząca szacunku do przyrody. Będzie idealna do czytania w nadchodzące, długie wieczory. I na bank zainspiruje Was do częstszych spacerów po lesie.

Poznajcie Gaję Wicherek. To rezolutna, siedmioletnia dziewczynka, której życie bardzo różni się od życia większości jej rówieśników. Gaja nie chodzi do normalnej szkoły, nie ma w pobliżu kolegów i koleżanek, a do najbliższego sklepu spożywczego musi jechać aż 10 km! Wszystko dlatego, że jest córką leśniczego i mieszka z rodzicami w chatce w samym sercu lasu. Jednak Gaja ma coś, czego nie mają inni. Nieograniczony kontakt z naturą i wolność, której nie czują dzieci, przeganiane z piłką z osiedlowych trawników.

Ta ciepła, pachnąca drzewami książka to historia o życiu w otoczeniu lasu, opowiedziana z perspektywy dziecka. Znajdziecie tu zachwyt nad pięknem dzikiej przyrody i tęsknotę za towarzystwem rówieśników. Wspaniałe lekcje edukacji domowej i niezwykłe spotkania (np. z łosiem). Towarzyszenie tacie przy pracy w lesie i mamie przy wytwarzaniu ekoproduktów.

Gaja z rodzicami żyją w harmonii z naturą i w rytmie mijających pór roku. Wraz z dziewczynką będziemy zbierać grzyby, robić słodkie przetwory i dokarmiać zimą leśne zwierzęta. Tropić złodzieja drzew, tworzyć własną gazetkę i prowadzić leśne ekowarsztaty. Jeździć taczką na farmie dyń i wyprawiać się po miód do pasieki pana Mariana.

Ta książka to nie tylko ciepła historia „leśniczątka”, ale także świetna okazja do poznania pracy leśniczego. Dowiemy się na przykład, jak walczy się z zaśmiecaniem lasu, na czym polega trzebież i czym jest lizawka. Gaja dzieli się wiedzą, zdobytą od taty, wzbogacając swoją opowieść licznymi, uroczymi rysunkami i komentarzami.

Jestem także pod wielkim wrażeniem relacji rodzinnych w tej książce. Są tak ciepłe, prawdziwe i szczere, że wręcz topią serducho.

Zachwyciła mnie ta pozycja i gorąco ją Wam polecam.