„Tadeusz Lebioda” – książki

Ramy czasowe pracy wyznaczył początek panowania Katarzyny II w 1762 roku a zakończyła abdykacja Mikołaja II w 1917 roku. Ponieważ stosunek carskiej Rosji wobec Żydów był w zasadniczej mierze pochodną sposobu rozumienia i kształtowania absolutyzmu przez panującego monarchę oraz kierunków jego polityki, konsekwencją tych założeń stały się ramy konstrukcyjne pracy podzielonej na 7 rozdziałów, odpowiadających okresom panowania poszczególnych cesarzy. W pracy przyjęto założenie opisania stosunku caratu wobec Żydów na tle gruntownie naświetlonej specyfiki absolutyzmu w Rosji. Ponieważ procesy modyfikowania lub reformowania systemu samodzierżawia przez poszczególnych władców, a także kryzysy, którym one podlegały, często istotnie rzutowały na obchodzenie się przez władze z Żydami, również te kwestie zostały szeroko zaprezentowane jako tło pozwalające właściwie zrozumieć politykę władz wobec tej grupy. Intencją pracy bazującej na istniejącym stanie wiedzy jest próba poglądowego zarysowania zasadniczych tendencji, charakteryzujących stosunek caratu do Żydów w Rosji. Zamysłem opracowania jest także syntetyczne zrekapitulowanie i wyeksponowanie specyfiki tej polityki przez pryzmat stylu i konwencji panowania poszczególnych władców i konsekwencji z tego wynikających dla Żydów. Przyjętej koncepcji pracy towarzyszy w toku wywodu ścisłe skorelowanie omawianych procesów z kluczowymi przejawami zmian ustrojowych zachodzących w państwie rosyjskim oraz jego polityką. Autor koncentruje się na nakreśleniu zasadniczych trendów determinujących politykę władz carskich wobec Żydów na kanwie procesów politycznych i społecznych jej towarzyszących. Podmiot odpowiedzialny za bezpieczeństwo produktu: PUBLICAT S.A., ul. Chlebowa 24, 61-003 Poznań (PL), adres e-mail: publicat@publicat.pl

Autor analizuje, w jaki sposób postrzegane były w Niemczech wybory prezydenckie w Rosji w 2018 roku i próbuje zrekonstruować zasadnicze treści zarejestrowane przez niemiecką opinię publiczną. Intencją pracy było wyodrębnienie głównych wątków narracji, które dominowały w świadomości niemieckiej opinii publicznej oraz próba wyeksponowania zasadniczych punktów ciężkości przekazu wyborów prezydenckich. Analizie poddane zostały również niemieckie komentarze i oceny dotyczące atmosfery politycznej i społecznej, które im towarzyszyły, a także analizy poświęcone wynikom i skutkom wyborów prezydenckich.Wybory prezydenckie w Rosji, które odbyły się 18 marca 2018 roku stały się w polityce międzynarodowej jednym z najważniejszych wydarzeń schyłku drugiej dekady XXI wieku. Ich przebieg, wyniki i konsekwencje śledzone były i komentowane z dużą uwagą przez światową opinię publiczną. Nie inaczej było w Niemczech, dla których Rosja i polityka prezydenta Władimira Putina stanowiły tradycyjnie jeden z najważniejszych kierunków i obszarów realizacji własnych interesów. Nic zatem dziwnego, że wybory prezydenckie w Rosji odbiły się silnym rezonansem w niemieckiej opinii publicznej. Postrzeganie wyborów prezydenckich w Rosji wpisywało się w niemieckiej opinii publicznej w szerszy kontekst dyskusji i wartościowania polityki realizowanej przez Kreml, przynajmniej od 2000 roku. Od tego czasu dominujące piętno zaczęła na nią wywierać postać Władimira Putina. Na ogląd wyborów prezydenckich 2018 roku przez niemiecką opinię publiczną mocno rzutowały trwale ugruntowane w Niemczech obrazy i schematy postrzegania specyficznego systemu politycznego Rosji, ukształtowanej tam kultury politycznej, stosunku władz do systemowej i antysystemowej opozycji oraz agresywna, oparta na demonstrowaniu siły, ofensywna polityka zagraniczna Kremla.Podmiot odpowiedzialny za bezpieczeństwo produktu: PUBLICAT S.A., ul. Chlebowa 24, 61-003 Poznań (PL), adres e-mail: publicat@publicat.pl