Unwind. Podzieleni. Tom 1

Wielu autorów pisząc swoje powieści tworzy niesamowite światy, barwne postacie, a czasami niezwykle szokująca wizję przyszłości. Neal Shusterman należy do tych twórców, którzy mają niecodzienny, zupełnie inny pogląd. Potrafi szokować, zastraszać, miażdżyć, łamać serca, by następnie nami poruszyć. Ile warte jest życie ludzkie? Czy mamy prawo decydować o innych, bo są niewygodni, czy nie mieszą się w ramach przyjętych przez system norm? Do pewnego czasu możesz cieszyć się bezpieczeństwem, a co będzie dalej? Tego nigdy nie można mieć pewności. Termin rozszczepienie na długo zapadnie w mej pamięci i jestem pewna, że nie jedynie mnie. „Podzieleni. Unwind” to wizja przyszłości, w której ważne jest zdrowe społeczeństwo i bezpieczeństwo, co się za tym kryje? Jacy ludzie powinni istnieć, a jacy nie?

Akcja powieści Neala Shustermana pod tytułem „Podzieleni. Unwind” rozgrywa się w Ameryce, która podnosi się po długiej wojnie domowej. Rozgrywała się pomiędzy obrońcami życia, a tymi, którzy chcieli mieć prawo wyboru. Tak powstała „Ustawa za życiem”, która gwarantowała bezpieczeństwo i ochronę człowiekowi od poczęcia do trzynastego roku życia. Po tym okresie o losie człowieka decydowali rodzice. Pierwszym bohaterem jest Connor, jego rodzice nie potrafią sobie z nim poradzić. Bardzo się buntował, był inny, porywczy, nie robił tego, czego od niego oczekiwano, dlatego zdecydowano, że powinien zostać rozszczepiony. Risa nie miała rodziców, przebywała w domu dziecka, który nie miał zbyt dużego budżetu, dlatego zdecydowano, że powinna trafić do ośrodka transplantacyjnego. Trzecim bohaterem jest Lev, dorastał w wielodzietnej rodzinie, dla której religia była bardzo ważna, według niej dziesiąte dziecko powinno się złożyć w ofierze. Każde z trójki bohaterów zostało skazane na rozszczepienie. Bohaterowie mają odmienne zdanie na ten temat, czasami wystarczy iskra, aby rzucić się do ucieczki przed nieludzkim systemem i ustawą, z której niewiele przyszło dobrego. Jak przetrwać ten czas do pełnoletniości?

„Podzieleni. Unwind” to pierwszy tom cyklu, który zrobił na mnie ogromne wrażenie. Między trzynasty, a osiemnastym rokiem życia opiekun, rodzic, czy nawet państwo trzymające pieczę nad domami dziecka, sierocińcami może podjąć decyzję na temat rozszczepienia i dalszej egzystencji dziecka. Rozszczepienie to nic innego, jak oddanie jego ciała dla innych obywateli, którzy bardziej tego potrzebują i nie stwarzają problemów. Co czuje dziecko, które słyszy, że czeka je taki los? Czy myśli, że jest niewystarczająco dobre, że jego życie nie ma najmniejszej wartości i sensu? Neal Shusterman potrafi stworzyć historie, które dotykają czytelnika, ciekawią i wpływają na jego emocje i postrzeganie świata. Gdzie tutaj miejsce na moralność? Czy to możliwe, że całkowicie zniknęła z ludzkich serc? „Podzieleni. Unwind” to bardzo dobrze napisana książka, która wciąga i nie pozwala na zapomnienie, czy odłożenie jej na półkę. To bardzo realistyczny twór, przepełniony ciekawymi bohaterami, których życie doświadcza. Warto dać pochłonąć się tej destrukcyjnej wizji świata, obserwując rozwój postaci, a także sytuacji. Wydawnictwo zadbało o atrakcyjny wygląd książki, okładka daje charakterystyczny przekaz, czasami ludzie sami dla siebie stają się potworami. Czy powinniśmy się obawiać przyszłości?

Po zakończeniu długiej wojny domowej obie strony - zwolennicy życia i opowiadający się za wyborem - doszły do porozumienia, na mocy którego postanowiły chronić ludzkie życie. Wyjątek stanowi jednak wiek od trzynastego do osiemnastego roku życia. W tym czasie dziecko może na prośbę rodziców lub opiekunków zostać rozszczepione, czyli podzielone na narządy, które następnie trafią do osób potrzebujących przeszczepu. Takie rozwiązanie pozwoli eliminować niechciane w społeczeństwie osoby, bez zabijania ich, (teoretycznie).

Connor, Risa i Lev to trójka nastolatków, którzy z różnych powodów mają zostać poddani rozszczepieniu. Na skutek pewnych wydarzeń i niefortunnego spotkania, udaje im się jednak uciec. Starają się razem znaleźć sposób na to, by przetrwać do osiemnastych urodzin i uwolnić się od widma rozszczepienia.

Słyszałam świetne opinie o tej książce i nie zawiodłam się! Styl autora jest tak angażujący, że wkręciłam się w lekturę już od pierwszej strony i tak pozostało do końca.

Świat wykreowany przez niego jest naprawdę przerażający, a niektóre sceny sprawiły, że aż ścisnęło mi się serce.

Choć bohaterowie nie zawsze zachowywali się logicznie, od razu poczułam z nimi więź i współczułam im tego, przez co musieli przechodzić.

Baaardzo polecam Wam ten tytuł i już nie mogę się doczekać, aż poznam dalsze losy bohaterów!

Już 28 lutego dzięki wydawnictwu Uroboros ukaże się reedycja pierwszego tomu serii Neala Shustermana "Podzieleni". Po Kosiarzach strasznie byłam ciekawa innych książek autora. Myślałam, że pisarz nie jest w stanie wymyśleć już nic bardziej szalonego. Myliłam się. Kompletnie nie spodziewałam się tego, co zastałam w tej książce. Kolejny raz autor rozwalił mnie totalnie..

A gdyby można było przeszczepiać każdą część ciała? Nie tylko kończyny, ale również elementy mózgu? Tylko skąd brać te "części zapasowe". Dzięki "Ustawie o życiu" do 13 roku każde dziecko jest chronione. Ale między 13 a 18 rokiem życia opiekun prawny może podjąć decyzję o rozczepieniu dziecka.. Zapewnia to stałą dostawę narządów do przeszczepów, a można tym samym pozbyć się osobników sprawujących kłopoty...

Kolejny raz autor zaskoczył mnie swoją bezpośredniością. Tym razem temat dotyczy dzieci, których można się z dnia na dzień pozbyć. Wszystko otoczone jest aurą tajemniczości, bo nikt nie wie na czym tak naprawdę polega proces rozczepienia. Jedno jest pewne, nikt nie chce tego doświadczyć. Mamy tutaj historię trzech nastolatków, którzy uciekają od swoich opiekunów gdy dowiadują się o swoim losie. Fabuła jest ukazana z trzech perspektyw. Czasami zahacza również o punkt widzenia osób kompletnie pobocznych. To daje nam wielowymiarowy obraz sytuacji, który jest świetnie dopracowany, ale także przeraża i nie ma mowy, by przeszło to w naszym świecie. Po raz kolejny autor częstuje nas dystopijnym, świetnie wykreowanym światem od którego nie można się oderwać. Wielowątkowość nie pozwala nam nawet na chwilę oddechu, zdecydowanie nie ma tu miejsca na nudę. Nie jesteśmy również przewidzieć żadnych z decyzji bohaterów. To sprawia, że nie chce się kończyć tej historii. Mam nadzieję, że wydawnictwo nie będzie długo czekało z wydaniem kolejnych części, bo jestem ogromnie ciekawa co będzie dalej.