Sznurki i dziurki

Jeżeli myślicie, że to nudne dla dzieci: mylicie się. Maluchy lubią wyzwania, a przy tym muszą zorientować się (patrząc na wzór), w jaki sposób należy poprzewlekać nitki, by wyszło tak samo. Ze względu na to muszą włączyć myślenie abstrakcyjne z tym, co mają przed sobą: sznurkiem i dziurkami. Mogą też przewlekać według własnego pomysłu, dobierając kolory i bawiąc się wzorami.

Sznurków jest sporo, więc dzieci mogą sobie nawet robić zawody: kto pierwszy ułoży dany wzór bez błędów. Potem zamiana wzorami i znów liczenie czasu. Nam, dorosłym, może to zadanie wydawać się dość monotonne, ale dla dzieci jest naprawdę atrakcyjne i świetnie je wycisza, a przy tym uczy cierpliwości.

Jeżeli widzę jakaś wadę, to grubość kartoników. Mogłyby być nieco twardsze i grubsze, a jednocześnie mniej podatne na zniszczenie i zużycie. Dzieci bardzo się angażują podczas pracy i ściskają tekturkę, przez co trochę się wygina. Mimo tego jest na szczęście dość wytrzymała.

Ja byłam dzieckiem, które uwielbiało wszelkie lepienia, wyplatania, zaszywania, malowania i całą resztę związaną z plastyką. Teraz dzieciom bardzo tego brakuje - rodzicom często nie chce się wyjmować farb czy plasteliny, bo przecież się ubrudzi czy poprzyczepia do dywanów. Warto jednak wrócić do tych manualnych aktywności.