Kontratyp

"Kontratyp" jest już ósmą częścią, w której główną bohaterką jest Joanna Chyłka. Tym razem podejmuje się ona obrony kobiety, która, według opinii publicznej oraz prokuratury, zostawiła swoich towarzyszy na pewną śmierć w Himalajach. Nie pomaga fakt, że uciekała i nielegalnie usiłowała przekroczyć granicę. Sprawia to, że rozprawa wydaje się być z góry przegrana. Chyłka jednak ma swoje motywacje, które sprawiają, że za nic nie zamierza się poddać.

Przez ponad 500 stron książka trzymała mnie w napięciu tak, że pochłonęłam ją w trzy dni (a gdyby nie codzienne obowiązki i zajęcia zdalne pewnie zajęłaby jeszcze mniej). Zwłaszcza druga część niesamowicie rozbudza emocje i, mimo świadomości, że kolejne części serii z Joanną Chyłką powstały, ma się wrażenie, jakby ta mogła być już ostatnią. Sprawiło to, że moje "pójdę wcześniej spać" szybko zmieniło się w "jeszcze jeden rozdział", a później kilka kolejnych.

Jest to w tej chwili chyba moja ulubiona część serii z Chyłką. Dzieje się bardzo dużo, a rozwiązanie jak zwykle ogromnie zaskakuje (gdy je poznałam, próbowałam nawet przekonać samą siebie, że jest bardzo naciągane, jednak na kilku stronach autor wszystko wyjaśnił). Serdecznie polecam zarówno samą książkę, jak i całą serię.

'- Chyłka?

- Próbuję się skupić.

- Widzę, ale...

- Ale nie dane mi będzie osiągnąć ten stan, jak nie przestaniesz pytlować.'

Do Joanny tym razem zgłasza się kobieta, która jest oskarżona o zabójstwo. Nietypowe, ponieważ pozostawiła ona na Annapurnie swoich towarzyszy na pewną śmierć, aby ratować własne życie. Sprawa dość kontrowersyjna, jednak Chyłka nie ma innego wyjścia i musi podjąć się obrony Klary. Czy i tym razem jej się uda?

Autor poruszył temat, który swego czasu był głównym tematem wszystkich programów informacyjnych w kraju. Nie ma chyba osoby, która nie słyszała o śmierci polskiego alpinisty. Tym bardziej że jego towarzyszka zeszła z góry, ratując swoje życie. Zupełnie jak bohaterka książki.

Remigiusz Mróz nie oszczędza swoich bohaterów. Dzięki temu ósma już część cyklu była dla mnie niesamowicie wciągająca. Czytałam ją w napięciu i wręcz nie mogłam się od niej oderwać. Jednocześnie chciałam i nie chciałam doczytać jej do końca. Zabawne dialogi pomiędzy dwójką głównych bohaterów to już normalna sprawa, ale doczekałam się też w końcu zejścia się Chyłki i Zordona! Chyba każdy fan serii czekał właśnie na to.

'- Jedyny problem jest taki, że czuję się tutaj jak w Krakowie.

- Dlaczego?

- Smog wisi nad tym miastem jak klątwa młodości nad Ibiszem - odparła. - Musiałam kupić sobie maskę. Poza tym wszędzie walają się śmieci, na placach w centrum wylegują się autentyczne krowy, a wśród nich łażą sobie gołębie.'

Po raz kolejny i niezmiennie polecam! Zarówno fanom serii jak i osobom, które wciąż się zastanawiają. Jedyny minus to brak kontynuacji, a nawet jej zapowiedzi. Mam nadzieję, że autor nie da nam za długo czekać na dalsze losy dwójki moich ulubionych bohaterów!

'- A jednak masz obydwa te albumy w iks piątce.

- Na takiej samej zasadzie, na jakiej trzymam tłuczek do ziemniaków w kuchennej szufladzie.

- Czyli?

- A bo ja wiem? Żeby mi się czasem blokowała, jak próbuję ją otworzyć?'

Kolejne przygody Chyłki i Zordona za nami. Ogromnie cieszyłam się, na ten tom, uwielbiam Chyłkę co tu dużo mówić... Mróz to mistrz końcowych plot twistów, zawsze zostawia nas, klęczących i zbierających zęby z podłogi. Tak było w Testamencie i tak jest i teraz. Dlatego fani tej pary zawsze czekają zniecierpliwieni.

Tym razem nasi bohaterowie, zmierzą się z dziwną sprawą, która na pozór jest już rozwiązana i praktycznie przegrana, jednak Chyłka jest zmuszona do obrony a tym samym do przysłowiowej walki z wiatrakami. Sprawa dotyczy alpinistki, która jest oskarżona o zamordowanie dwójki kolegów. Kobieta wraca do Polski i jest poinformowana tylko o tym, że bronić będzie jej „jakaś” Chyłka. Sprawa naprawdę wygląda fatalnie. Czytelnik od początku czuje, że ktoś pociąga za sznurki! Czyżby znów był to Langer?

Akcja książki zmusza Chyłkę, by odwiedziła ona Nepal. To chyba pierwszy raz gdy bohaterka musi jechać w tak odległe miejsce. Emocje były!

Bardzo podoba mi się to co Remigiusz nasz narodowy Mróz uczynił z relacja Chyłka-Zordon. Podoba mi się przemiana jaka dokonała się w naszej bohaterce.

Minusem było to, że sprawcę całego zamieszania odkryłam już na początku. Oczywiście, zmieniłam zdanie w trakcie, jednak jak to się mówi, z tyłu głowy wciąż miałam zdanie „To on!! Nie wiem jak, ale to on!”

Fani Mroza będą zachwyceni, to już mogę stwierdzić, ja też bawiłam się świetnie, mimo, że z Mroza trochę wyrosłam to tej serii pozostanę wierna. Wiem, że wielu ludzi hejtuje Mroza, za to, że za dużo pisze i jakość jest słaba lub za to, że niektóre prawne przepisy lub procedury nie są prawdziwe. To jest kryminał, fikcja literacka, to niej jest podręcznik młodego adepta prawa, trochę dystansu. Gdybym wierzyła we wszystko co jest w książkach, nie wyszłabym z domu- tak bym się bała świata.

Książkę polecam, dla mnie to takie mocne 3-4/5

Po raz kolejny Remigiusz Mróz dostarcza swoim czytelnikom niesamowitej dawki emocji.

Każdy przewrót akcji coraz bardziej wciągał mnie w treść rozdziałów i trudno było mi oderwać się od książki, by zrobić sobie kubek czekolady.

Mróz i tym razem przyciągnął i zintegrował swoim pomysłem na kolejną przygodę Chyłki i Zordona.

Z wielką niecierpliwością będę oczekiwać kolejnych spraw tej dwójki bohaterów.