Czerwony śliski pałac

Lisa Kranzler opowiada historię dramatycznej przyjaźni dwóch nastolatek, które różni niemal wszystko. Jedna dorasta w ubogiej rodzinie robotniczej, doświadcza przemocy emocjonalnej i seksualnej, a jej ulubionym zajęciem są gry komputerowe; druga to jedynaczka z zamożnej inteligenckiej rodziny, w bezpiecznej przestrzeni może rozwijać swoje talenty, a jej pasją jest gra na fortepianie. Każda przeżywa swój egzystencjalny dramat, doświadcza intensywnego uczucia braku, niemożności porozumienia się, bólu i lęku.Tłumaczenie: Dorota Stroińska Podmiot odpowiedzialny za bezpieczeństwo produktu: BIURO LITERACKIE, ul.Solna 1, 78-100 Kołobrzeg (PL), adres e-mail: aolszewska@biuroliterackie.pl

Żywiołem wierszy Doireann Ní Ghríofy jest zwyczajność, a ich scenerię tworzą miejsca, w których rozgrywają się epizody codziennego życia: parking samochodowy, pralnia publiczna, szpital położniczy, park miejski czy irlandzki pub. W centrum tego świata poetka usytuowała cielesność: kobiece ciało i doświadczenie kobiecości. Jej bohaterki mierzą się z bólem, lękiem i fascynacją, jakie wzbudza w nich macierzyństwo; słuchają muzyki Nicka Cave’a, kupują płaszcze w butikach vintage i przeglądają zdjęcia w smartfonach; rzucają wyzwanie pisanej przez mężczyzn historii i uprawianej przez nich nauce; odkrywają możliwości, jakie daje im dwujęzyczność, a wreszcie składają hołd kobietom, które – choć pozostają szerzej nieznane – zaznaczyły się dok...

Dziennik pisany wierszem, oparty na splocie przeciwieństw. Bezruchowi wychodzi tu naprzeciw dynamika, zbiorowości – pojedynczość, klasycyzmowi – rewolucyjność, a koturnowości – bunt, melancholia, ironia. Poetka, wytrawna triathlonistka, dotyka ekstremów i przekracza je, aby z zewnątrz przyglądać się temu, co w centrum. Granice mają u niej wymiar również dosłowny. Urban podróżuje po Europie: od Portugalii, przez Hiszpanię, Węgry, Chorwację i Serbię, aż do Brukseli. Porozumiewa się w kilku językach, które przenikają do wierszy, wzmacniając ich idiolektalne brzmienie. Indywidualny charakter tej poezji ujawnia się też w jej tonie: ostentacyjnie prywatnym, bezpośrednim, wręcz obcesowym. Poetka używa szybkostrzelnych słów i wersów krótkich niczym sztyle...

W Rozcierkach z ziemi krajobraz – kalifornijskiej pustynnej Doliny Śmierci, ale też morza, amazońskiego lasu deszczowego czy miejskiego parku – jest jednocześnie kobiecym ciałem. Charlotte van den Broeck przygląda się powiązaniom między zranieniami, jakich doznaje jedno i drugie. W tym tomiku, na prywatnej pustyni autorki, pojawiają się wężowe boginie, olbrzymka z piasku, Struś Pędziwiatr, a kolory, dźwięki i migawki składają się na wrażenia oraz wiersze. Jednocześnie to poezja bardzo precyzyjna i osadzona w konkrecie. Wiersze odnoszą się do doświadczenia cielesnego, dzięki czemu osobisty, wręcz intymny charakter zyskuje opis pary żółwi w sadzawce czy Afrodyty z Knidos. Rozcierki z ziemi to pierwsza tłumaczona na język polski książka belgijskiej pisar...

Przedstawiamy książkę pod tytułem Zwierzęta apokryficzne.Podmiot odpowiedzialny za bezpieczeństwo produktu: BIURO LITERACKIE, ul.Solna 1, 78-100 Kołobrzeg (PL), adres e-mail: aolszewska@biuroliterackie.pl

Wizjonerski tom pisany z perspektywy końca świata, gdy pytania ostateczne sąsiadują z powidokami rozmów, zapamiętanych scen, snów, tras i lektur. Wielkie dylematy zarastane są strzępami wspomnień, autentyzm przeżyć idzie o lepsze z syntetycznymi doznaniami, protezami uczuć. Rumuński poeta Claudiu Komartin szokuje przebłyskami wyobraźni i paletą formalnych eksperymentów, a równocześnie układa miłosne i elegijne poematy, często rozbrajając gatunkowe konwencje. Nie boi się wziąć na barki tradycji „wielkiej poezji”, klasycznych wzorców i tematów, zaprzęgając do działania dawno, wydawałoby się, przerdzewiałe wagony z konfesją, autoterapią, poematami wagi ciężkiej. Zarazem wywleka na wierzch drugą stronę poruszanych problemów, osad zebrany ze spuści...

Przedstawiamy tomik poezji.

Nostalgiczny żałobny dziennik, który porusza, wciąga i rozbija codzienność. Nieksiążka, w której matka nie jest po to, by wywoływać łzy, pobudzać czułość, ożywiać wspomnienia i wywoływać opowieści o dzieciństwie, ale jest raczej obiektem zmartwienia, przykładem, do którego inni mogą dodawać własne żałobne doświadczenia. Bieńczyk jedno z najtrudniejszych życiowych doświadczeń zderza z myślą o literaturze. Pisze zmartwienie. Tworzy formę literacką, która powstała niejako na skutek śmierci matki. Rodzaj eseju mocno osadzonego w kulturze przeżywanej bardzo osobiście. I choć mnóstwo tu kulturowych odniesień zrozumiałych dla czytelnika, to intymne doświadczenie utraty i zmartwienia nadaje tej lekturze tak wielkiego znaczenia.Podmiot odpowiedzialny...

Debiut poetycki hiszpańskiej poetki, za który otrzymała XXI Nagrodę Młodej Poezji im. „Antonio Carvajala”. Książkę z języka hiszpańskiego przełożył Paweł Orzeł. W wierszach Berbel znajdziemy treści o relacjach, kobiecości, młodości i przemijaniu. Wiersze te wydają się skupiać na subtelnych emocjach i chwilach, które sprawiają, że życie staje się wyjątkowe. Zawierają wątki związane z matką i córką, co podkreśla ważność więzi rodzinnych. Inne wiersze poruszają tematy związane z miłością, w tym pierwszą miłością i związkiem damsko-męskim. Często przewijają się w nich odniesienia do czasu i przemijania oraz tęsknota za przeszłością. Autorka również podkreśla znaczenie prawdy i szczerości w życiu.

"Tkanka bliznowata" Danuty Bartoszuk to kolejny zbiór wierszy tej poetki, który przemyślanie eksploruje życiowe doświadczenia, emocje i tożsamość. Wiersze są pełne głębokich refleksji nad naszymi codziennymi przeżyciami i trudnościami, odnoszą się do przeszłości i tego jakie mamy po niej blizny, a w tych wierszach widać, że możemy mieć je głębokie. W poezji Bartoszuk znajdziemy trudne relacje z matką, próby „wydoroślenia”, wyrwania się z zasadzek. Książkę dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach zadania „Program wsparcia współczesnej literatury niekomercyjnej przez Instytut Literatury”

W wierszach z tomu Puste noce do głosu dochodzi dobitniej niż do tej pory doświadczenie żałoby, pożegnań i rozstań; daje o sobie znać traumatyzująca obecność odziedziczonej pamięci o wojnie, odzywają się głosy ze składnicy dawnych i współczesnych mitów, klisz i fantazmatów. Tłem wielu tych wierszy jest rozpad dotychczasowego ładu i przemieszanie porządków, którym towarzyszy brutalizacja coraz bardziej rozproszonego języka. Ale Puste noce to przede wszystkim zbiór współczesnych erotyków, które wikłają się w polityczne, prawnicze czy medialne dyskursy, w języki propagandy i kultury masowej, dążąc do nieosiągalnej bezpośredniości wyrazu.Podmiot odpowiedzialny za bezpieczeństwo produktu: BIURO LITERACKIE, ul.Solna 1, 78-100 Kołobrzeg (PL), adres e-ma...

Książka jest nagrodą główną w 7. Konkursie Poetyckim Fundacji Duży Format, kategoria „debiut” 2019. Ada Rączka – studiuje w Warszawie na wydziale Fine Arts we Frankfurcie. Pracuje z obrazami, tekstem i wideo. Stypendystka niemieckiego programu.