Ciotka

Ciotka" książka, którą powinna mieć każda dojrzewająca dziewczynka i każda mama, gdy nadejdzie pora na rozmowę o pierwszej miesiączce. Tak fajnie napisanej, tak fajnym językiem pozycji brakowało i w końcu jest ?

Emma dostaje pierwszą miesiączkę - do niej i jej przyjaciółek dociera, że niedługo każda z nich będzie musiała się zmierzyć z tym tematem. Mimo emocji i wielu lęków dziewczynki podchodzą do problemu z humorem oraz samoakceptacją..

Niezwykłego uroku dodają książce ilustracje, a co najważniejsze walczy z tabu menstruacyjnym, uczy empatii, wsparcia oraz tolerancji.

Polecam!

Okres, menstruacja to określenie, które nie wypowiadało się głośno już za moich młodych czasów. Przykro się robię, że każda (no prawie każda) młoda dziewczyna musi zmagać się z traumą, jaką same sobie sprawiłyśmy. Okres to nie koniec świata, lecz kolejny etap i część naszego kobiecego życia, z którym da się żyć i trzeba zaakceptować. Trzeba pamiętać, że jedna kobieta przechodzi „te dni” łagodnie, lecz druga zwija się z bólu jeszcze inna ciska piorunami złości w każdego, kto akurat się napatoczy. Przed Wami książka, o której powinno być głośno.

Uwielbiam promować takie pozycje, które sprawiają, że chociaż jedna kobieta/dziewczyna może poczuć się dobrze, godnie. W pewnym momencie dowiadujemy się, że nasza znajoma dostała okres. Dla nas idealna sytuacja, kiedy koleżanki np. z klasy wspierają Ją, lecz co, kiedy inne dziewczyny zaczynają wyśmiewać? Mamy XXI wiek i zdarza się, że znajdzie się dziewczyna, która nigdy nie miała poruszanego tematu ze swoją mamą, tatą z kimś z rodziny! Kiedy przychodzi co do czego dowiadują się od w/w koleżanek albo z Internetu o co chodzi. Kto jak nie my dorośli mamy zapoznać nasze pociechy z tym, jak zmienia się ciało kobiety, czego można się spodziewać oraz czego używać, żeby w komfortowy sposób przejść „te dni” w czystości i psychicznym spokoju.

Polecam zajrzeć na stronę Fundacji „Różowa Skrzyneczka” która sprawia, że każda dziewczyna może godnie przechodzić miesiączkę, i to za sprawą różowych skrzyneczek, w których znajdzie podpaski, tampony. Polecam skontaktować się z fundacją, a dowiesz się co używają dziewczyny, żeby tylko nie leciało po nogach albo wolą nie iść do szkoły, bo nie mają na podpaski. Według danych zawartych na stronie Ich 42% rodzin nie rozmawia w domu o miesiączce, 43% nastolatek unika tematu okresu z ojcem. Wracając do książki w cudowny sposób wyjaśnia, czym jest okres, ile dni może trwać oraz metody higieny w „te dni”, ale najważniejsza sprawa to taka, że my kobiety nie mamy czego się wstydzić. Jeżeli jesteś rodzicem chłopca, to warto i Jego wyedukować, bo może trafić się taka sytuacja, że będzie widział koleżankę, siostrę której albo podpaska przecieka, albo to jej pierwsza miesiączka i nie wie, że ma pobrudzone spodnie.

Empatia to hasło, które powinniśmy wszczepić naszym dzieciom. Takie książki, jakbym mogła rozdawałabym w każdej szkole w całym kraju z numerami telefonów zaufania, gdzie mogą zadzwonić w kwestii odpowiedzi na nurtujące pytania (ale wtedy kiedy rodzice „nie mają czasu” na rozmowę o tak ważnym temacie) Jestem dumna, że to już druga książka, która jest na półce książek do przeczytania przez moją córkę. Oczywiście moja Hela zdaje sobie sprawę, czym jest okres, czego używać i że zawsze może na mnie liczyć jak tylko przyjdzie pora.

Polecam każdemu, tym bardziej że zbliżają się Święta to idealny moment na sprawienie komuś prezentu a może przy okazji pomóc lepiej zrozumieć.

Cześć, mam na imię Alicja i jestem zniesmaczona faktem, że zaraz mogę stać się k o b i e t ą. Jak to brzmi? Przecież mam dopiero 11 lat. Moja koleżanka niedawno dostała okresu i mówi o tym jakby to była najzwyczajniejsza rzecz na świecie! Ja na pewno nie będę się cieszyła, przecież jak dostanę miesiączki to będę musiała patrzeć się na własną krew… Fuj! A tak w ogóle to po co mi ta miesiączka? Przez nią są same problemy, co prawda nie wiem o niej dużo ale już się obawiam jak będzie wyglądało moje życie kiedy stanę się k o b i e t ą.

Chciałabym móc przeczytać tę książkę przed swoją pierwszą miesiączką. Pamiętam ten dzień kiedy w urodziny siostry na moich majtkach pojawiła się brązowo-czerwona plama. Nigdy wcześniej nie słyszałam o okresie, to znaczy słyszałam ale nie wiedziałam jak to naprawdę wygląda. Czułam się zagubiona dokładnie tak jak Alicja – nasza główna bohaterka, która ma mętlik w głowie i nie wie czy miesiączkę postrzegać jako coś pozytywnego, czy może wręcz przeciwnie jako największe zło świata.

„Ciotka” pod przykrywką cudownej historii pełnej humoru i młodzieńczych zachowań, pokazuje czym jest miesiączka i jednocześnie odpowiada na najczęstsze pytania młodych kobiet. Po co jest miesiączka? Co wtedy będzie się czuć? Czy trzeba się z tym ukrywać? A co jak przecieknę i ktoś to zauważy? Autorka w zabawny i łagodny sposób przemyciła najważniejsze aspekty wiążące się z pierwszą miesiączką. Nie przynudza długimi opisami niczym z wikipedii tylko pokazuje to co najpotrzebniejsze. Przeczytałam już wiele książek o miesiączce i „Ciotka” idealnie nadaje się na pierwsze źródło edukacji (takie łagodne wprowadzenie) dla najmłodszych osób z macicą (i nie tylko! Bo tak naprawdę może ją przeczytać absolutnie każdy!)

To książka dla każdej osoby, która niebawem zacznie przygodę z miesiączką.

Na polskim rynku jest już wiele książek o dojrzewaniu, ale chyba ta po raz pierwszy opowiada o przeżyciach dziewczynek, które niebawem zaczną miesiączkować lub własnie dostały pierwszej menstruacji. Emocje, które targają bohaterkami opowieści na pewno są bliskie nam wszystkim: zazdrość, wstyd, zażenowanie, skrępowanie, duma i radość. Książka uwzględnia również perspektywę osób transpłciowych. Pokazuje, że o miesiączce można rozmawiać nie tylko z mamą, ale także tatą. W tej powieści brakuje mi tylko takiego pozytywnego podejścia i sposobów na radzenie sobie z odczuwanymi dolegliwościami podczas okresu, o roli aktywności fizycznej, sposobie odżywiania i trybie życia (z góry zakłada się, że miesiączce towarzyszą dolegliwości).

Obowiązkowa lektura dla całej rodziny! Jeśli świętujecie "pierwszą miesiączkę" to może być fajnym pomysłem na prezent!

„Moje ciało, obecnie w wieku jedenastu lat i jedenastu miesięcy, w każdej chwili mogło zacząć przygotowywać się do czegoś, na co ja, Alicja, absolutnie nie byłam gotowa. Co więcej, nie byłam nawet tego świadoma.“

Odkrycie przez Alicję, że wkrótce i ona, i wszystkie jej koleżanki zaczną miesiączkować, było szokiem. Już sama perspektywa dyskomfortu i krwawienia nie była miła, ale największym lękiem napawało ją legendarne „stawanie się kobietą“ oraz z czasem możliwość zajścia w ciążę. Tyle że organizm nie pyta o zdanie. Piersi zaczynają boleć, brzuch również nie daje o sobie zapomnieć, ale najgorsza i tak jest perspektywa, że menstruacja przyjdzie, tyle że nie do końca wiadomo kiedy. Bo nawet jeśli w szkole o niej mówiono, miało się szczęście i rodzice wspomnieli kilka szczegółów czy internet podpowiedział co i jak — okres wciąż pozostaje niewiadomą, która może straszyć, wywoływać neutralne uczucia lub wzbudzać ekscytację. Podstawą jednak jest wiedza i poczucie bezpieczeństwa psychicznego, dzięki któremu kolejne dziewczynki nie żyją w wstydzie przed tym jak działa ich organizm.

Myślałam, że obędzie się od prywatnych wywodów, ale nie mogę pozbyć się myśli o tym, jak brakowało tego tytułu wcześniejszym pokoleniom. Dzięki mojej mamie ja do tematu okresu podeszłam spokojnie, ale doskonale pamiętam reakcje moich koleżanek, gdy o menstruacji mówiły. Mam nadzieję, że z czasem wyrosły z tego wstydu, który dało się wyczuć w ich słowach czy zachowaniu. Wstydu, którym skutecznie zarażały innych. Żałuję, że wtedy nie mogły sięgnąć po „Ciotkę“, gdzie znalazłyby odbicie własnych uczuć, ale też wskazówkę jak psychicznie poradzić sobie z tym szerokim tematem.

Magdalena Zarębska do swojej powieści wrzuciła dwa fragmenty, które nie związane są z okresem. W jednym z nich Alicja, główna bohaterka, wspomina o tranzycji bohatera w serialu. W drugim jej przyjaciółka przychodzi do szkoły w hidżabie, by sprawdzić, jak będzie się w nim czuła (wspomniane jest, że w jej ojczystym kraju kobiety nie mają takiego wyboru i po prostu muszą zasłaniać całe ciało). Dwa ważne tematy, które zostały liźnięte bardzo powierzchownie, bo nie była to historia o nich, więc nie wiem, co o tym myślę. Dobrze mówić o takich sprawach, ale z drugiej strony... Czy takie powierzchowne ruszenie nie bagatelizuje sprawy? Mam mieszane uczucia. Nie oceniam ani na plus, ani na minus. Może kiedyś zmienię zdanie.

Cala reszta — rewelacja. Bohaterkę można lubić lub nie, droga wolna, ale powieść sama w sobie daje ogrom wsparcia. Uczy akceptacji naturalnych procesów oraz daje podkładkę wiedzy (a czego sama historia w sobie nie zmieści, doda list od menstruacji na koniec). Pokazuje też jak dziewczynki się wspierają i jak cudowne to jest. Oraz że z rodzicami można rozmawiać. A jeśli nie, to zawsze jest internet, który da odpowiedzi na wszystkie pytania (ba, nawet podkreślone jest by szukać informacji w sprawdzonych źródłach).

[Psst, Magdalena Zarębska swoją powieść kieruje do dorastających dziewczynek, ale osobiście wcisnęłabym je również w chłopięce dłonie. Nie znajdą tutaj nic o swojej sytuacji (temat ich dorastania fizycznego zostaje mocno zbagatelizowany), ale parząc na przeciętny poziom wiedzy odnośnie menstruacji, jakim poszczycić się mogą mężczyźni... Jest źle. A młodym chłopcom może lepiej być zgłębić temat dzięki powieści. Ale. To tylko moje zdanie. Równie dobrym źródłem informacji będzie empatyczny rodzic.]

Rozmowy o dorastaniu nadal są często pomijane i bywają nieco krępujące. A co dopiero mówienie o pierwszej miesiączce. Cieszę się bardzo, że na rynku pojawia się coraz więcej publikacji mądrych, przemyślanych, a przede wszystkim pisanych w sposób lekki i zrozumiały.

Bohaterką książki jest prawie dwunastoletnia Alicja. Pewnego dnia jej przyjaciółka Emma dostaje pierwszą miesiączkę. Dla dziewczynki jest to temat zupełnie obcy, nie wie, co zrobić, jak się zachować, a przede wszystkim nie chce, by ktokolwiek się o tym dowiedział. Alicja jest nieco zszokowana wiadomością od przyjaciółki i zaczyna szukać informacji na temat miesiączki. Pojawiają się kolejne pytania, a odpowiedzi na nie nie do końca wpisują się w obraz beztroskiej nastolatki.

Wkrótce Alicja, a także inne dziewczynki z klasy muszą zmierzyć się z pierwszą miesiączką, ze zmiennością nastrojów. Zachowania koleżanek są zupełnie inne, każda na swój sposób mierzy się z kolejnym etapem dojrzewania. Mimo wszystko, wszystkie wspierają się i pomagają wzajemnie w tych trudnych momentach. Przychodzi także moment na rozmowy z rodzicami.

Muszę przyznać, że ta książka zachwyciła mnie sposobem przekazania wiedzy dziewczynkom, ciepłem, spokojem, ale i humorem. Dawkowanie wiedzy w sposób zrozumiały dla dzieci to duży plus tej pozycji. A wszystko to z punktu widzenia Alicji.

Dla rodziców jest to także wiadomość, że warto rozmawiać z córkami wcześniej na temat pierwszej miesiączki. Wiem, że dla niektórych jest to temat krępujący, ale takie rozmowy budują bezpieczeństwo i przygotowują do pierwszej miesiączki, bez obaw i lęków.

Na końcu jest też list od Menstruacji będący podsumowaniem informacji zawartych w książce. Wyjątkowość książki dopełniają piękne ilustracje, które idealnie oddają to, co najważniejsze.

Świetnie, że powstała książka, która wspiera dziewczynki. Temat miesiączki dla niektórych z nich jest tematem tabu. Rodzice też często nie wiedzą "jak ugryźć" tak delikatną sprawę. Ala jest dziewczynką, która z pewnością stanie się ulubienicą czytelniczek. Jest prawdziwa, a jej problemy, tak dobrze znane są nastolatkom. Ala może liczyć na swoje przyjaciółki i rodzinę.

W tej książce miesiączka została przedstawiona w bardzo przyjazny sposób, z perspektywy różnych osób. To ważne by ten temat był czymś zupełnie normalnym i naturalnym.

Autorka nie pominęła także roli taty. To właśnie on przeprowadził rozmowę z córką, gdy odwiedziła ją tytułowa "Ciotka". I zrobił to genialnie! Brawo! Tata daje radę!:) a teraz nieco o patronatach książki!

Dobrze, że w Polsce jest coraz więcej organizacji i performerów działających na rzecz nastolatków. Za moich czasów temat miesiączki, był niestety mało omawiany-zwłaszcza w szkole :(

To mądra, wartościowa i potrzebna książka z pięknymi ilustracjami. Nie jest to poradnik, a opowieść - czyta się ją z przyjemnością. Jest otulającą, wspierającą lekturą dla dziewczynek wchodzących w okres dojrzewania.

Jakie emocje towarzyszyły Ci podczas pierwszej miesiączki? Niepewność i lęk czy może ciekawość i ekscytacja?

Obawiamy się tego, czego nie znamy, więc dla wielu dziewcząt pierwszy okres to niezbyt miła niespodzianka. Na szczęście są teraz wspaniałe lektury, które wszystko wyjaśniają.

Jedną z nich jest "Ciotka", czyli historia prawie dwunastoletniej Alicji oraz jej koleżanek, które zaczynają dojrzewać. Emma jako pierwsza dostała miesiączkę i teraz mówi tylko o tym. Alicja nie wie co o tym sądzić, ten temat wydaje jej się dziwny i obcy. Jest taka młoda, więc po co jej ciało przygotowuje się na coś, na co ona nie jest gotowa... Dziewczynka ma mnóstwo pytań, a czytelniczki razem z nią dowiadują się o tym, ile trwa okres, co można wtedy stosować i jakie objawy go zwiastują.

Książka napisana jest w taki sposób, że doskonale można wczuć się w emocje i niepewność nastolatki. Alicja kłóci się z braćmi, jest zawstydzona dodawaniem podpasek do koszyka w sklepie, a informacji o miesiączce szuka w internecie. Podobało mi się, że całość jest naprawdę wciągającą historią, a nie tylko zbiorem faktów o miesiączce. Jednocześnie dziewczynki mogą wynieść z niej naprawdę dużo informacji na ten temat, a przede wszystkim przekonać się, że to zupełnie normalna sprawa.

Żałuję, że nie przeczytałam tej książki, gdy sama miałam naście lat. Nie ma tu tematów tabu, a ilustracje dodatkowo normalizują to naturalne zjawisko. Warto podarować ją dojrzewającej dziewczynce, żeby rozwijać w niej pozytywne nastawienie do swojego ciała i tego, co potrafi.

Dzisiaj spróbujemy przełamać temat tabu. Pierwsza miesiączka.

Cieszę się, że coraz częściej widzę tego typu książki. Które oprócz edukacji są też pewnego rodzaju uspokojeniem. Wprowadzają dziewczynki we wszystkie kolory dorastania, o których wciąż się nie mówi. Zapewniają radę i wytłumaczenie, jeśli dzieci nie mogą liczyć na wsparcie ze strony rodziców.

Tutaj mamy do czynienia z pamiętnikiem jedenastoletniej Ali. Jej przyjaciółka Emma dostała pierwszej miesiączki, o czym wszem i wobec mówi. W głowach Ali i jej koleżanek pojawia się wiele pytań, wątpliwości. Czy to coś złego? Czy powinnam się tego wstydzić? Czy to jest równoznaczne z koniecznością zajścia w ciążę? A przede wszystkim… to znaczy, że jestem już kobietą? Nie chcę tak szybko dorastać…

Magdalena Zarębska w przystępny i lekki sposób przekazuje niezbędne informacje – wskazuje powody tego co się z nami dzieje, co to oznacza, jak się do tego przygotować. A oprócz samej treści znajdziemy tutaj też ilustracje, które idealnie uzupełniają każdy fragment. Zwróciłam również uwagę na samą redakcję tekstu – pogrubienie bardziej znaczących zdań, wyśrodkowanie ich, zastosowanie większej czcionki, która automatycznie przyciąga wzrok. Wszystko to razem, tworzy idealną książkę dla dziewczynek – rozwijającą samoświadomość i podkreślającą całkowitą normalność i konieczność zmian zachodzących wraz z wiekiem w naszych organizmach.

Oby na rynku pojawiało się więcej tego typu tytułów.

,,Ciotka" to historia kilku dziewczyn stojących u progu dojrzewania. Główna bohaterka, Alicja, zauważa, że u niektórych jej koleżanek pojawia się pierwsza miesiączka. Choć nie spodziewała się, że stanie się to tak wcześnie, wie, że i na nią wkrótce przyjdzie pora. Stara się przygotować na nową sytuację i związane z nią trudności.

Ta książka, choć krótka, niesie za sobą wielką wartość edukacyjną. W przystępny i lekki sposób przybliża temat pierwszej miesiączki, tak często spychany gdzieś na margines razem z innymi ,,wstydliwymi" sprawami.

Ogromnym plusem dla mnie jest fakt, że nie jest to poradnik, a powieść. Dzięki temu autorka oprócz przydatnych informacji mogła też uchwycić w niej przeróżne emocje towarzyszące dziewczynkom w tym czasie - od strachu, przez złość, po dumę. Myślę, że niejedna czytelniczka będzie mogła utożsamić się z Alicją i jej koleżankami.

Książkę czyta się naprawdę przyjemnie. Jest ciekawa, wartościowa i pełna humoru. Na pochwałę zasługuje też przepiękne wydanie i subtelne, oryginalne ilustracje.

Wielka polecajka!