Czarne

Niewielka miejscowość wypoczynkowa – Czarne. To tu przeszłość przeplata się z teraźniejszością i przyszłością. .....

Narratorkę, której imienia do końca powieści nie znamy, poznajemy w momencie, gdy przebywa w sanatorium dla nerwowo chorych. Jest to dość specyficzne miejsce, w którym stosowane są równie specyficzne metody leczenia. W pewnej chwili kobieta zaczyna wspominać wakacje, które spędzała każdego roku z rodzicami w miejscowości Czarne. Uświadamia sobie jednocześnie, że jest niezwykle podobna do aktorki – muzy jej ojca Jadwigi Rathe. Aby przypomnieć sobie dokładnie, co się stało z Jadwigą, której śmierć widziała, będąc dzieckiem, udaje się do Towarzystwa Spirytystycznego… Czy uda się rozwikłać rodzinne tajemnice z przeszłości? Co z tym wszystkim wspólnego mają wydarzenia z początku 1863 r., które miały miejsce w okolicy Czarnego? I w końcu kim tak naprawdę jest narratorka?

....

Powieść Czarne Anny Kańtoch została wydana w ramach serii Kontrapunkty i doskonale wpisuje się w jej założenia – wymyka się ze schematów i łączy w sobie to, co z pozoru nie pasuje do siebie. I co najważniejsze pozostawia czytelnikowi dużo miejsca na własną interpretację opisanych wydarzeń.

Pełna recenzja dostępna na stronie http://www.czytajac.pl/2016/05/czarne-anna-kantoch/

Po przeczytaniu trzeciej z kolei książki Anny Kańtoch, mogę ze spokojnym sumieniem stwierdzić, że ta autorka jest moim małym odkryciem roku. Z każdym kolejnym dziełem, z którym się zapoznaję, rośnie mój zachwyt nad jej wyobraźnią i kunsztem literackim.

Ad rem - "Czarne" to tocząca się na kilku płaszczyznach porywająca historia, w której granice między rzeczywistością a prawie-rzeczywistością są zatarte i łatwe do przekroczenia. Wspomnienia mieszają się z teraźniejszością, a główna bohaterka odbywa dwupłaszczyznową podróż w głąb siebie i w stronę źródła swoich fascynacji i lęków. Jakby tego dobrego było mało, wszystko to przedstawione zostaje w niezwykle barwny i plastyczny sposób.

Anna Kańtoch stworzyła książkę zupełnie inną od reszty swojej twórczości, a jednak na swój sposób bardzo "swoją" - po prostu wspaniałą.