Zodiak

Zodiak był mordercą bez skrupułów, który bawił się z policją, mając z tego niemałą satysfakcję. Zabijał, a później wodził ich za nos, kontrolował to, o czym wiedzieli, sam podkładał dowody, a nawet wysyłał wiadomości do gazet. Chciał, aby było o nim głośno. Pragnął, aby każdy myślał o nim ze strachem i tak naprawdę mu się to udało. Co takiego zrobił? Jak wyglądały jego zbrodnie? Jak dokładnie bawił się z organami ścigania? Na te i wiele innych pytań odpowiedzi znajdziecie w książce. Poznacie w niej dokładną historię Zodiaka.

Jak na pewno już zauważyliście, przeważnie sięgam po zupełnie inne książki, jednak czasem lubię sięgnąć i po takie. Jakie mam wrażenia po przeczytaniu? Bardzo pozytywne. Historia, którą znalazłam w książce, zdecydowanie mi się spodobała. Według mnie jest mroczna, pełna zagadek, niebezpieczeństwa, a to, że opowiada o kimś, kto naprawdę istniał, jeszcze to wszystko potęguję. Niejednokrotnie miałam gęsią skórkę na rękach.

„Zodiak” to książka, dzięki której miałam okazję poznać Zodiaka. Mnie się podobała i polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

USA. Północna Kalifornia. To tutaj na przełomie lat 60 i 70 grasował nieuchwytny do dziś morderca, zwany Zodiakiem. Zasłynął z przesyłanych do gazet listów oraz zaszyfrowanych wiadomości, w których między innymi, przyznał się do 37 zabójstw. Choć policja dysponowała portretem pamięciowym zbrodniarza, nigdy nie udało się go złapać.

Max Czornyj w swojej książce wciela się w postać człowieka, który siał postrach w San Francisco i okolicach, próbując odkryć przed czytelnikami emocje i przeżycia, jakie towarzyszyły mu na codzień.

“I like killing people because it is so much fun.”

**

„Zodiak” to kolejna po historii Bundiego, książka Maxa Czornyja, w której przedstawia seryjnego mordercę w formie niejako pamiętnika. Czytelnik staje się nie tylko świadkiem okrutnych zbrodni, ale również przemyśleń i emocji Zodiaka. Czerpiąc z opublikowanych listów czy rozszyfrowanych kryptogramów, autor stworzył własną wizję życia potwora w ludzkiej skórze. A wizja ta jest naprawdę przerażająca. Sposób, w jaki wybierał swoje ofiary, rozmowy z nimi, a następnie przemyślenia towarzyszące mu po powrocie do domu, wywołują gęsią skórkę. Książkę czyta się dobrze, jest napisana spójnie i jako smaczek, zawiera przytoczone treści z listów Zodiaka, zarówno po polsku, jak i w oryginale. Polecam osobom zainteresowanym tematyką seryjnych morderców ?

Seryjni mordercy stanowią zagadkę dla reszty społeczeństwa. Próbujemy zrozumieć, dlaczego dopuszczali się najcięższych przestępstw wielokrotnie, jak mogli czerpać z tego przyjemność i uzależniać się od tego uczucia. Mimo rozwoju nauki wciąż nie wydaje się to możliwe, ale próby są podejmowane nie tylko przez specjalistów, ale też przez literatów.

"Zodiak" to kolejna książka, w której Max Czornyj wciela się w bestię. Dzieli się z czytelnikami swoim wyobrażeniem wewnętrznych przeżyć mordercy, usiłuje pokazać nam codzienność takiego człowieka. Miałam sporo uwag do dotychczasowych kreacji, ale tym razem dałam się ponieść wizji autora. Może dlatego, że w tej powieści przedstawił postać najbardziej enigmatyczną w historii kryminalistyki.

Zodiak nigdy nie został schwytany, co niewątpiliwie przyczyniło się do powstania jego legendy. Jednak na wyobraźnię dodatkowo działały zaszyfrowane listy, które po nim pozostały i przez wiele lat stanowiły tylko ciąg znaków. Wciąż nie udało się całkowicie poznać jego przekazu. Mam wrażenie, że nigdy nie pojawił się nawet żaden mocny trop, to uderza mnie najbardziej.

Fabuła, którą stworzył Max Czornyj, to całkiem intrygująca, a jednocześnie niepokojąca koncepcja. Nie chcę wchodzić w szczegóły, by za wiele nie zdradzić, ale całościowo to naprawdę historia przeszywająca na wskroś. Są w niej pewne luki, kilka mało logicznych zwrotów akcji, trochę niezręczności wynikających z prób wpasowania wizji w te nieliczne znane fakty, a mimo wszystko mniej w niej chaosu niż w historii Teda Bundy'ego.

I to właśnie kolejny minus, bo w sferze prywatnej życie Bundy'ego i Zodiaka trochę mi się zlewało. Jakby akurat na ten aspekt autor nie miał pomysłu i skorzystał z tego, o czym pisał ostatnio. Dopiero w końcówce nastąpił wyraźny rozdźwięk między tymi seryjniakami i to w wyjątkowo bolesny w odbiorze sposób.

"Zodiak" to szczególna pozycja w cyklu o seryjnych mordercach autorstwa Maxa Czornyja. Mógł w niej w pełni oddać się swoim fantazjom, ale o dziwo nie wykorzystał tej możliwości. To powieść ciekawa, jednak nieco wtórna. Mimo to byłam wciągnięta w tę narrację i momentami nawet miałam ciarki, a o taki efekt autorowi chodziło.

Moje 7/10.

Max Czornyj to autor, który wcześniej pozwolił nam poznać się po pełnokrwistych thrillerach, który kilka książek poświęcił na przedstawienie sylwetek nazistowskich zwyrodnialców a tym razem zabrał się za seryjnych morderców. Jakiś czas temu w nasze ręce trafiła książka o Bundym. "Umysł mordercy" mimo, że nie odsłonił przede mną żadnych jeszcze nieznanych mi faktów z życia Teda Bundy, okazał się bardzo dobrą lekturą. Jak tym razem wypadnie Max Czornyj? Czy jego opowieść o legendarnym Zodiaku okazała się równie dobra, co poprzednie książki?

Zodiak - pseudonim człowieka, którego nigdy nie złapano. Pseudonim człowieka, który w latach 60 i na początku lat 70 terroryzował San Francisco i jego okolice. Morderca, który w mieszkańcach okolicy wywołał prawdziwą psychozę strachu. Zodiak to człowiek, który igrał z miejscową policją, wodził śledczymi za nos, praktycznie robił co tylko chciał i zwyczajnie kpił sobie ze stróżów prawa. Przez wielu postrzegany jako najbardziej inteligentny i przebiegły seryjny morderca w historii. Za przedstawienie sylwetki Zodiaka właśnie zabrał się Max Czornyj! Jak mogę ocenić efekty jego pracy?

Mimo, że w całym szeregu seryjnych morderców Zodiak zawsze wzbudzał we mnie mieszane emocje, to bardzo ucieszyłem się, że Czornyj kolejny raz zabiera się za sylwetkę seryjnego mordercy i przedstawia jego krwawe poczynania. Za lekturę brałem się z wielkimi oczekiwaniami i równie sporymi nadziejami. I muszę przyznać, że... lekko się zawiodłem. Nie mogę powiedzieć, że lektura "Zodiaka" okazała się stratą czasu, ale z pewnością poprzednie książki autora okazały się o wiele lepsze. W "Zodiaku" już od samego początku wchodzimy w buty mordercy i obserwujemy jego zbrodnie. Już od samego początku przekonujemy się z kim mamy do czynienia. Już po rozpoczęciu lektury zdajemy sobie sprawę, że trafiliśmy na osobę bardzo wyrachowaną, momentami narcystyczną (co po pewnym czasie zaczynało mnie irytować). Jesteśmy pewni, że mamy przed sobą bohatera, który z każdym popełnionym morderstwem staje się coraz bardziej cyniczny i coraz bardziej zapatrzony we własną osobę. Autor przedstawia nam sylwetkę potwora, który za nic ma ludzkie życie. Mamy do czynienia z mordercą, który z zamiłowaniem wypatruje randkujących par lub samotnych kobiet.

Jak całą historię przedstawia nam Max Czornyj?

Ponownie otrzymujemy opowieść z pierwszoosobową narracją. Max Czornyj wkłada w nasze ręce książkę, w której fakty z historii miesza ze stworzoną przez samego siebie fabułą. "Zodiak" nie jest w żaden sposób biografią ani książką, która w jakimkolwiek stopniu miałaby ją przypominać. To książka, której fabuła opiera się na postaci seryjnego mordercy, do której autor dokleił swoje tło. Zodiak nigdy nie został ujęty. Nie wiemy kim był, co myślał, jak motywował swoje zbrodnie. Tę część autor stworzył już samodzielnie.

Styl Czornyja jest tutaj bardzo mocno wyczuwalny. W pewnych fragmentach miałem wrażenie, że autor na chwilę gdzieś odleciał, bo część dialogów albo wypowiedzi było delikatnie mówiąc jakościowo kiepska. W tym momencie z pomocą przychodzą nam przypisy zawierające fragmenty listów Zodiaka oraz opowieści osób, którym udało się ujść z życiem ze spotkania z mordercą. Okazuje się, że autor w tych właśnie fragmentach posiłkował się właśnie nimi i rzekomo słabe wypowiedzi są po prostu przemycone z oryginału.

"Zodiaka" przeczytałem od deski do deski. Najnowszą powieść Maxa Czornyja oceniam pozytywnie ale muszę zastrzec, że jego poprzednie książki wywarły na mnie dużo większe wrażenie i zwyczajnie były dużo lepsze. Może to po części dlatego, że Zodiak nigdy nie znajdował się w centrum mojej uwagi na liście seryjnych morderców. "Zodiak" na pewno będzie bardzo dobrą propozycją dla fanów powieści Czornyja. Oceniam pozytywnie i czekam na kolejne spotkania z seryjniakami spod pióra autora.

"ZODIAK"

Maxa Czornyja to nie tylko kolejna opowieść o seryjnym mordercy, ale przede wszystkim skrupulatnie opracowana analiza jednego z najbardziej tajemniczych przestępców w historii Ameryki. Czornyj z wielką precyzją oddaje atmosferę strachu, która otaczała społeczeństwo Stanów Zjednoczonych w czasie, gdy Zodiak prowadził swoją makabryczną grę. Autor nie ogranicza się jedynie do prezentacji faktów, ale stara się wnikać głębiej, analizując motywacje mordercy oraz sposób, w jaki komunikował się ze światem.

W ? znajdziemy szczegółowy opis metod działania Zodiaka, który, wysyłając szyfrowane wiadomości i upiorne kartki pocztowe, zbudował wokół siebie aurę tajemniczości. Gwałtowność jego działań, jak i branżowanie się nimi w mediach, uczyniło go ikoną popkultury, a jednocześnie jednym z najbardziej znienawidzonych postaci w historii kryminalnej Ameryki. Fascynujące jest, jak Czornyj oddaje dwoistość Zodiaka - z jednej strony człowieka, który "lubi zabijać, bo to świetna zabawa", a z drugiej nieuchwytnego fantoma, którego tożsamość pozostaje tajemnicą.

Książka "ZODIAK" jest nie tylko dokładną kroniką zdarzeń, ale również próbą zrozumienia człowieka stojącego za maską mordercy. Dręczy pytaniami o granice ludzkiej destrukcyjności oraz o to, co sprawia, że człowiek staje się potworem. Narracja Czornyja jest płynna i wciągająca, pełna suspensu, co sprawia, że książka czyta się jednym tchem. Nie znajdziemy tutaj jednak prostych odpowiedzi ani łatwego moralizatorstwa; "ZODIAK" zostawia czytelnika z mnóstwem niewyjaśnionych zagadek i pytaniem o to, ile jeszcze ofiar może kryć się za tajemniczym symbolem Zodiaka.

"ZODIAK" Maxa Czornyja to zatem wyjątkowa pozycja, która zainteresuje nie tylko miłośników literatury kryminalnej, ale wszystkich tych, którzy szukają głębszego zrozumienia ciemnych zakamarków ludzkiej natury. Książka stanowi przypomnienie o tym, że prawdziwe zło może być znacznie bliżej nas, niż nam się wydaje, a jego oblicze pozostać może niewyjaśnione na zawsze.

Max Czornyj w najnowszej książce pt. „Zodiak” wziął na tapet najbardziej tajemniczego seryjnego mordercę. Mordercę, który toczył bezwzględną grę z policją, a co najgorsze ze społeczeństwem, które na samą myśl o nim nie mogło spokojnie zmrużyć oczu. O kim mowa? O Zodiaku, który mordował nie po to, aby rozładować swoje emocje, on nie napawał się makabrą, on chciał nakarmić się znacznie innymi doznaniami. I właśnie o tych doznaniach pisze Max Czornyj, który doskonale wszedł w umysł psychopatycznego mordercy. Autor pisząc tę książkę, spędził wiele godzin na analizie dokumentów, co pozwoliło mu poprzez między innymi listy i fotografie skonfrontować się z mordercą, któremu zabijanie dostarczało najbardziej ekscytujących doznań.

„Zodiak” to obraz człowieka, który nie bał się śmierci. Bez mrugnięcia okiem zadawał ją swoim ofiarom. Nie obawiał się wyroku śmierci na sobie, wierząc, że będzie ona dla niego jedynie drogą przez rajską śmierć. Dla niego zabijanie było drogą do sławy, do tego, aby stać się ikoną popkultury. Co najstraszniejsze – nigdy nie został schwytany. A co najgorsze – jeśli zaś chodzi o jego ofiary to – „zginęli wszyscy. Nie przeżył nikt”.

Nie ukrywam, że wczytywanie się w tekst tej książki napawało mnie STRACHEM, ZASKOCZENIEM i NIEZROZUMIENIEM. STRACHEM, że Max Czornyj opisał w tej książce prawdziwą historię. Nie jest ona wymysłem jego kreatywności, choć sposób jej przedstawienia, to prawdziwy kunszt w odrysowaniu psychiki seryjnego mordercy. ZASKOCZENIEM, że Zodiak wciągnął w tę grę policję, która nie zdołała go schwytać! NIEZROZUMIENIEM na myśl, że człowiek może napawać się zabijaniem drugiego człowieka.

Max Czornyj przyzwyczaił nas do tego, że ukazując nam oblicze psychopatycznych morderców, czyni to w pierwszoosobowej narracji. W najnowszej książce również w tej formie przemawia do naszej wyobraźni, do naszej psychiki. To sprawia, że jeszcze mocniej wczuwamy się w tę historię, odbieramy ją nad wyraz realnie.

Nie ukrywam, że lektura książki „Zodiak” pozostawiła w mej psychice trwały ślad. A Max Czornyj ponownie dowiódł, że potrafi wczuć się w psychikę psychopatycznych morderców. Dowiódł, że jego twórczość zasługuje na uznanie. Choć autor jest już na takim poziomie, że nie musi niczego dowodzić… .

Słyszeliście o postaci Zodiaka?

Nawiązał makabryczną grę z policją oraz z całym społeczeństwem. Pragnął, by na Amerykę padł paraliżujący strach. Zabijał, wysyłał szyfry i upiorne kartki pocztowe. Mamił, wodził, groził. Domagał się uwagi oraz umieszczania wzmianek o sobie w poczytnych gazetach. Stał się ikoną popkultury, choć jego tożsamość oraz prawdziwe motywacje pozostawały nieodgadnione. „Lubię zabijać ludzi, bo to świetna zabawa. To zabawniejsze niż polowanie w lesie na dzikie zwierzęta, bo człowiek jest najniebezpieczniejszym ze wszystkich zwierząt. Zabijanie dostarcza mi najbardziej ekscytujących doznań”.

Postać, wokół której roztacza się tajemnica. Morderca, który nigdy nie został złapany, a za cel obrał sobie zabawę z policją. Motywy zbrodni są niejasne i niezrozumiałe. Człowiek, który napawał się cierpieniem innych. Doznania, które były dla niego jak narkotyk. A teraz chodź, wejdź do jego umysłu i patrz jego oczami na dzieła, które dokonał. Zostań Zodiakiem, który nie cofnie się przed niczym. Skrupulatnie planuje, osacza, zabija. Wynaturzenie, brutalność. Ambicja, próba życia w blasku fleszy.

Autor jak zwykle przeszedł samego siebie. To moja druga książka z jego ręki w narracji pierwszoosobowej. Miałam ciarki, obrzydzenie. Czułam szaleństwo, egocentryzm, chorą ambicję. Człowiek owładnięty manią wielkości. Miałam wrażenie, że znam Zodiaka osobiście. W końcu mógł być jednym z sąsiadów. Przykładny obywatel, którego nikt nigdy nie podejrzewał. Książka przesiąknięta skrajnymi emocjami, które przenikają przez cały układ nerwowy. Czekam na kolejną książkę!

„Lubię zabijać ludzi, bo to świetna zabawa. To zabawniejsze niż polowanie w lesie na dzikie zwierzęta, bo człowiek jest najniebezpieczniejszym ze wszystkich zwierząt. Zabijanie dostarcza mi bardziej ekscytujących doznań”.

Tytułowy Zodiak siał terror w San Francisco i okolicach pod koniec lat 60 i początku lat 70. ubiegłego wieku.

Najbardziej znany seryjny morderca Stanów Zjednoczonych nie robił sobie nic z obławy, która ewidentnie trwała przez cały okres jego zabójczej działalności. Można nawet odnieść wrażenie, że depcząca mu po piętach policja powodowała, że zabijanie sprawiało mu większą „frajdę”.

Wydaje się, że Zodiak nie zdobył sławy zabijając. Zrobił to przy pomocy listów, które pisał do różnych „gazet” i telewizji. Prowadził pewnego rodzaju dyskusję z śledczymi i obywatelami. Chciał być słuchany i wielbiony. Jego listy zawierały trudny do złamania kod, który w końcu udało się złamać. Niestety sprawa morderstw i tożsamości sprawcy do dnia dzisiejszego pozostała nierozwiązana.

Ta książka ukazuje nam historię Zodiaka z zupełnie innej perspektywy – jego własnej. Przyznam szczerze, że wejście w skórę seryjnego mordercy to dla mnie nowość. Wiemy o nim naprawdę mało. Całość historii opiera się na materiałach zgromadzonych przez lata jego działalności oraz zaszyfrowanych listów jakie wysyłał.

Max Czornyj po mistrzowsku zebrał wszystko w całość i przyprawił dobra fikcją literacką. Finalnie powstała ciekawa książka o Zodiaku – najbardziej znanym i tajemniczym mordercy ostatniego stulecia.

Polecam serdecznie

,,Oni czują ulgę, gdy po skończonej lekturze uświadamiają sobie, że ich świat jest przytulny i bezpieczny. Że mimo niskiej wypłaty i kredytu wcale nie mają tak źle. Daję im ulgę oraz dowód na to, że powinni się cieszyć z życia."

,,-Chcę być sławny- odpowiadam.- Chcę, żeby moje książki były w każdym amerykańskim domu, a każda amerykańska rodzina chełpiła się historią, że nie mogła po nich zasnąć. Że odmieniłem ich życie."

Powiem wam, że czytając najnowszą książkę pana Czornyja czułam się robiona w balona. Autor zatarł pewną granicę między mrocznymi opowiadaniami postaci, a ich prawdziwym życiem. Po pierwsze sceny morderstw są prawdziwe, napisane małym drukiem tłumaczą co się wtedy stało. Po drugie, postacią z książki jest pisarz, który jak czytacie w cytatach, chce być sławny i bogaty. Przesyła swoje opowiadania wydawcy chcąc wynegocjować jak najlepszą cenę. Po trzecie, oprócz tego, że ma się za pisarza, podobno jest też mordercą i tu nie wiadomo, czy napisał te opowiadania, a my je czytając mamy brać za prawdę, czy to w jego opowiadaniach jest mordercą i to tam pokazuje w dokładnych szczegółach jak, kogo i dlaczego zabił. Wiemy tylko, że potrafi się maskować będąc zwyczajnym i nieśmiałym facetem, który tylko chce pomóc, lub nie rozumie po co ktoś kogoś krzywdzi. Gra trochę oczytanego przygłupa, który wzbudza w ofiarach zaufanie. W jego umyśle rodzi się plan, by mordować i móc odczuwać wtedy przyjemność. Wciąż podkreśla, że jest Bogiem, bo to od niego zależy, czy zabije daną postać, czy puści ją wolno. Daje każdemu złudną nadzieję, a później atakuje. To postać bardzo inteligentna, która potrafi słuchać innych. Podsysa w nich zgodność z ich pomysłami, nadając rozmówcy mądrość, którą postać się chełpi. W ten sposób podsyca nieprawdziwe plotki, dając wskazówki najdalsze od prawdy. Nawet policję robi w balona dopisując w listach do skrawka prawdziwego wydarzenia dalsze kłamliwe instrukcje. Sieje postrach pośród ludzi, a nazwę wymyślił od ciekawego prezentu, który dostał. Kim więc jest morderca? Czy to postać z książki pisarza, czy jest nim sam pisarz? Ile jest w stanie zrobić dla pieniędzy? A może raczej powinnam zadać pytanie, czy kiedyś nastąpi koniec zaspakajania jego pragnień?

Naprawdę świetna książka. Trzeba czekać końca by cokolwiek wyszło na jaw. Jesteśmy trzymani w dużym napięciu, bo im dalej, tym więcej rodzi się pytań. Pochłonęłam ją na raz, dzięki temu, że spało mi dziecko i historia opętała mnie bez reszty. A czy uważacie może, że najlepsze książki to te, które śnią wam się po nocach? Czy lubicie czytać o krzywdzie innych, bo wtedy bardziej doceniacie swoje życie?

Mnie zachwyciła, więc bardzo ją polecam:-)