Zła wola

Japońska literatura kryminalna na polskim rynku książki wydaje się dopiero raczkować. Ale mamy już jedno nazwisko doskonałe na start - Keigo Higashino, którego zarówno “Podejrzany X”, jak i “Zła wola” dobrze balansują pomiędzy tą japońskością, jakiej oczekujemy, a międzynarodowymi standardami tego gatunku. Bazując na tych dwóch tytułach, można powiedzieć, że autor tworzy powieści spokojne, skupione przede wszystkim na psychice, na motywach zbrodni. “Zła wola” jest bardzo kameralna - to zaledwie dwóch narratorów, którzy zdają się toczyć między sobą, jak i z czytelnikiem grę. Narracja pierwszoosobowa zapewnia subiektywną relację, a ta raz jest zbieżna w dwóch obrazach, raz całkiem różna. Czytelnik skupia się zatem, by śledzić te różnice i szukać ich powodów, ale cóż… autor tak skutecznie fabułą manipuluje, że raz za razem odwraca spojrzenie na zdarzenia o sto osiemdziesiąt stopni! Zatem mimo spokojnej akcji, książka wciąga i pochłania, nie chce się od niej odrywać, a do tego czyta się ją bardzo łatwo i bardzo szybko. Co ciekawa, intryga kryminalna toczy się w środowisku pisarskim, zgłębiamy się więc w proces tworzenia, jak i wydawania książek - a jest to tym bardziej interesujące, że zawiera zarówno bardzo uniwersalne spostrzeżenia czy to dotyczące warsztatu pisarskiego, czy budowanie kreacji postaci i narracji, jak i ukazuje kondycję rynku japońskiego i sposobu wydania książek w Japonii lat 90-tych XX wieku, bo to wtedy toczy się akcja powieści. Dla tych, których fascynuje wszystko, co w powstawaniem książki i jej wydaniem związane, jest to prawdziwa perełka, która obrazuje jak wiele zależy od detali, od sposobu przedstawienia historii. Bardzo ciekawa i nieoczywista powieść kryminalna!

Znany pisarz Kunihiko Hidaka planuje razem z żoną przeprowadzkę do Kanady. Dzień przed wyjazdem zostaje brutalnie zamordowany w swoim domu. Jego ciało odkrywają żona oraz najlepszy przyjaciel Osamu Nonoguchi. Sprawę prowadzi m.in. detektyw Kaga, dawny znajomy Nonoguchiego. Morderca zostaje szybko zatrzymany, a sprawa wydaje się rozwiązana. Jednak zabójca nie chce zdradzić motywu. Policjant robi wszystko, aby odkryć prawdziwy motyw zbrodni.

Kto i dlaczego zamordował słynnego pisarza?

Czy detektyw Kaga odkryje prawdziwy motyw zbrodni?

Jeśli jesteście ciekawi odpowiedzi na te pytania to koniecznie sięgnijcie po tę książkę.

„Zła wola” to świetny thriller, którego akcja toczy się w Japonii w latach dziewięćdziesiątych. Poznajemy zapiski i relacje dwóch narratorów – Nonoguchiego oraz detektywa Kagi. Autor prowadzi z czytelnikiem genialną grę, w której nie wiadomo, co jest prawdą, a co kłamstwem. Mordercę poznajemy dosyć szybko, bo już około 100 strony. Od tego momentu akcja nabiera tempa, a czytelnik razem z detektywem Kagą poszukuje prawdziwego motywu zbrodni. Fabuła tej książki niesamowicie mnie wciągnęła i nie mogłam się od niej oderwać. Zawsze czytałam raczej książki, w których dopiero na końcu poznaje się zabójcę. Jednak poznanie tożsamości mordercy na tak wczesnym etapie w ogóle mi nie przeszkadzało. Autor fantastycznie pokierował dalszą fabułę. Do końca nie wiadomo, co jest prawdą a co kłamstwem i komu można wierzyć. Zgadzam się z opisem na okładce, że jest to „doskonały whydunit, który wciąga od pierwszej strony i nie daje o sobie zapomnieć”. Polecam serdecznie wszystkim miłośnikom mrocznych historii. Keigo Higashino to jeden z najbardziej znanych i najlepiej sprzedających się powieściopisarzy w całej Azji oraz laureat wielu wyróżnień.

Japoński kryminał? Dlaczego nie, spróbujmy.

Znany pisarz pada ofiarą mordu. Kto mógł chcieć jego śmierci? Brak świadków, dowody nic nie wnoszą a podejrzani mają silne alibi. Sytuacja patowa? Nie, dla dociekliwego detektywa Kyoichiro Kaga.

Styl tego kryminału jest oszczędny, suchy. Brak jest opisów za to mamy mnóstwo dialogów.

Sprawcę poznajemy szybko. Wyjawienie co nimi kierowało trwa znacznie dłużej. Policjant Kaga drąży historię niczym woda skałę, starannie i mozolnie. Dość szybko okazuje się, że zbrodnia miała drugie, grząskie dno.

Narracja prowadzona jest spokojnie, rozważnie, wręcz ostrożnie. Ukryte elementy tej historii przyciągają uwagę czytelnika niczym magnes.

Bohaterowie są lekko wycofani, ułożeni, skryci. Interakcje pomiędzy nimi wydają się wyciszone. Nie mam tutaj krwawych, brutalnych scen. Śledztwo opiera się na skrupulatnoci, uwadze, rozwadze, logice i intuicji. To co w Japonii ważne gości na każdej stronie tego kryminału czyniąc go całkowicie odmiennym od książek do tej pory przeze mnie czytanych.

„Zła wola” ujmuje, intryguje, zachęca do interakcji z nią, fascynuje odmiennością i … wciąga. Nasza ciekawość tupie niecierpliwe, szuka zaspokojenia, ale autor nie odpuszcza, utrzymuje leniwe tempo i zaskakuje kolejnymi zdarzeniami, które nie wiadomo czy są prawdą czy dobrze skrojoną mistyfikacją.

Czy podobała mi się taka forma kryminału? Tak, bardzo.

W Tokio dochodzi do zabójstwa. Poczytny japoński pisarz zostaje znaleziony przez świeżo poślubioną żonę i wieloletniego przyjaciela, martwy. Każdy posiada solidne alibi, co więcej Osamu Nonoguchi postanawia zapisać krok po kroku jak wyglądała sytuacja zarówno przed jak i po śmierci przyjaciela. Ma to pomóc policji znaleźć mordercę. Detektyw Kaga, dosyć szybko go odnajduje, jednak teraz stara się znaleźć odpowiedź jaki motyw miał zabójca.

Kryminał w którym od setnej strony wiadomo kto jest winny, wydawać by się mógł niezbyt dobrym kryminałem. Nic bardziej mylnego, bo co z tego, że znamy mordercę skoro nie wiemy, nie rozumiemy jaki motyw mu przyświecał. Czy było to zabójstwo w afekcie czy jednak skrupulatnie zaplanowane.

Bardzo ciekawa narracja prowadzona w formie zapisków dwóch osób. Pierwsza to Osamu i jego "wizja" zaistniałej sytuacji, druga to detektyw Kaga i jego droga do odkrycia prawdy.

Wiecie, japońska literatura stawia czytelnika przed pytaniami, którymi na codzień nie zawracamy sobie głowy, a które okazują się bardzo istotne.

Na ile możemy wierzyć w zapiski innych ludzi?

Czy ich pogląd na sytuację jest prawidłowy?

Czy celowo nie ubarwiają, ujmują lub dodają pewne elementy aby wywieść czytelnika w tzw. pole?

Na pewno jest to kryminał zupełnie inny niż te tradycyjne. Niemniej autor tak lawiruje między prawdą, a kłamstwem, że mnie jako czytelniczce ciężko było połączyć kropki by jednoznacznie stwierdzić..tak właśnie było, oto motyw, oto cała prawda. Nie, tego do samego końca nie będziecie pewni. Serdecznie Wam polecam bo czyta się go z zapartym tchem, chociaż zupełnie inaczej niż powieści gdzie krew płynie strumieniem, a trup ściele się gęsto.

„Zła wola” autorstwa japońskiego mistrza kryminału Keigo Higashino to imponujący i głęboko wciągający kryminał, który toczy się nieco innym torem, aniżeli typowy, gdyż autor zadaje pytanie nie „kto?”, ale „dlaczego?”. To już moje drugie spotkanie z twórczością autora, który ponownie mnie zachwycił!

Akcja rozgrywa się w Japonii lat 90, gdzie tuż przed wyjazdem z kraju zostaje zamordowany bestsellerowy. Jego żona i najlepszy przyjaciel śledzą scenę zbrodni i mają niezaprzeczalne alibi. Mimo że sprawca zostaje szybko zatrzymany, nie chce powiedzieć dlaczego to zrobił, co staje się punktem wyjścia dla detektywa Kyoichiro Kagi, by drążyć historię głębiej niż standardowe śledztwo.

Higashino mistrzowsko manipuluje oczekiwaniami czytelnika. Poznajemy mordercę na wczesnym etapie, ale dopiero zgłębiając jego motywację, odkrywamy prawdziwą siłę fabuły. Opowieść rozwija się powoli – nie przez krwawe sceny czy dynamiczne zwroty akcji, lecz przez psychologiczną siłę konstrukcji i rosnące napięcie wynikające z zainteresowania między tym, co wiemy, a co ukrywane jest przez bohaterów . Głębia psychologiczna postaci, realistyczne dialogi i misterna gra pozorów sprawiają, że książka zapada w pamięć – to nie tylko historia o morderstwie, lecz o ludzkich słabościach, tajemnicach i konsekwencjach decyzji.

Autor zręcznie kreuje atmosferę zamknięcia: zamknięte pomieszczenie, zaufani bliscy, którzy mogą mieć ukryte motywy, i milczenie, które samo w sobie krzyczy. Przejścia między perspektywami – detektywa, mordercy i ofiary – są subtelne, co potęguje uczucie, że nic nie jest takie, jak się wydaje.

„Złą wolę” polecam wszystkim miłośnikom kryminału o charakterze psychologicznym – tym, którzy cenią nie adrenalinę, lecz inteligentną, poruszającą grę z umysłem czytelnika.

Kunihiko Hidaka to wzięty japoński pisarz. Osamu Nonoguchi to jego przyjaciel z dzieciństwa, też pisarz, tyle że niszowy i niepopularny. A między nimi mnóstwo zaszłości, które buzują w umysłach, są zarzewiem konfliktu i epicentrum złej woli.

"Zła wola" nie jest kryminałem, do jakich przywykliśmy. Choć oczywiście sama zbrodnia ma tu znaczenie, to jednak odsunięta jest na plan dalszy, a przewodnim wątkiem staje się pytanie nie "who?", lecz "why?"... To fenomenalna ANATOMIA MOTYWU ZBRODNI. Bo diabeł tkwi w szczegółach... Błyskotliwy detektyw Kaga ustala ciąg przyczynowo-skutkowy zdarzeń. Dzięki drobiazgowej analizie nieprawdopodobnych, niemożliwych wręcz do uchwycenia niuansów odkrywa luki w planie i logice podejrzanego i zyskuje kolejne fragmenty zbrodniczej łamigłówki. Istotnym elementem do zrozumienia wydarzeń jest przeszłość pisarzy. Wgląd w nią i rozpytanie dawnych znajomych Hidaki i Nonoguchiego dają pełen obraz sytuacji.

Narracja prowadzona dwutorowo z perspektywy podejrzanego i detektywa Kagi jest swoistą psychologiczną grą pozorów, inteligentną i zwodniczą zabawą pełną manipulacji, półprawd, zafałszowań i mozolną drogą do prawdy.

Powieści wręcz pachnie Japonią. Wszechobecna jest kultura i mentalność Japończyków, ich powściągliwość, przywiązanie do obyczajów, harmonia życia, unikanie konfliktów i komunikacja pośrednia. Podobno Japończycy są mistrzami tejże. Zamiast bezpośrednio wyrażać negatywne emocje czy, o zgrozo!, krytykę, wybierają drogę pomiędzy, stąd tworzą mnóstwo zapisków i notatek, o czym możemy przeczytać w posłowiu. Ta powieść jest tego doskonałym przykładem, bo właśnie zapiski, notatki, autorefleksje, analizy, maile, itp. są podstawą historii.

Autor pokazał też, jaką rolę w zbrodni odegrała rozwijająca się w latach 90-tych technologia. Nowinki technologiczne nie dla wszystkich jeszcze wtedy dostępne, dyskietki, CD-ROM-y, niuanse działania poczty elektronicznej, których użycie było częścią zbrodniczego planu, co brawurowo odgadł Kaga. Dziś to wydaje się mocno archaiczne, niemniej ciekawie było wrócić do tego raczkującego poziomu.

Świetne to było i tyle!

To moje kolejne spotkanie z autorem, który nie przestaje mnie zaskakiwać. Z jednej strony dostajemy historię kryminalną – dochodzi do morderstwa znanego pisarza – a z drugiej… nie jest to klasyczne „kto zabił?”, bo sprawcę znamy już na wczesnym etapie książki. Zamiast tego śledzimy poszukiwanie motywu zbrodni, które okaże się niezwykle żmudnym zadaniem, bo nic nie jest tu takie, jak się wydaje.

Autor bawi się strukturą, prowadząc narrację z dwóch perspektyw – byłego nauczyciela języka japońskiego Nonoguchiego oraz detektywa Kagi. Przybiera ona osobliwą formę rękopisów i notatek, które zapisują główne postaci. Bardzo ciekawy pod względem budowy jest również rozdział z zeznaniami osób z przeszłości - krótkie podrozdziały przybierają kształt monologu

(a w zasadzie pewnego sprawozdania, przesłuchania), oddającego emocje, charakterystyczny sposób wypowiedzi każdego z mówiących, przedstawiając jedynie odpowiedzi na pytania, których możemy się domyślić z kontekstu.

To, co absolutnie wyróżnia twórczość Higashino, to jego styl – subtelny, zaskakujący, intrygujący, pełen szacunku. Nawet relacja detektyw – podejrzany prowadzona jest z ogromną kulturą i powściągliwością, tak charakterystyczną dla japońskiego podejścia do życia.

Choć zbrodnia jest punktem wyjścia, nie ma tu brutalności ani krwawych scen. Atmosfera książki jest spokojna, może nawet zbyt spokojna – czasem brakowało mi mocniejszych emocji. A jednak historia trzyma w napięciu dzięki zwrotom akcji i temu, że nigdy nie jesteśmy do końca pewni, co jest prawdą, a co tylko dobrze skonstruowaną mistyfikacją.

Zaskakujące było dla mnie zamieszczone w posłowiu krótkie streszczenie powieści - pierwszy raz się z tym spotykam.

„Zła wola” to książka dla tych, którzy szukają czegoś więcej niż klasycznego kryminału – to subtelna gra psychologiczna, opowieść o winie, zazdrości, nienawiści i drugim dnie ludzkich motywacji.

Zła wola autorstwa Keigo Higashino to kryminał, który wymyka się wszelkim schematom gatunkowym. Nie jest to klasyczne dochodzenie typu kto zabił, bo sprawca zostaje ujawniony stosunkowo szybko. Tym, co intryguje i przyciąga do lektury, jest pytanie: dlaczego doszło do morderstwa? To właśnie na tym wątku autor buduje napięcie, krok po kroku odsłaniając motywy zbrodni i zawiłości relacji między bohaterami. Śledztwo prowadzi detektyw Kyoichiro Kaga, znany z innych książek autora, który z charakterystycznym spokojem, ale też przenikliwością, odkrywa kolejne warstwy manipulacji i kłamstw.

Mimo że tożsamość mordercy zostaje podana dość wcześnie, Higashino nie pozwala czytelnikowi się nudzić. Wręcz przeciwnie – fabuła wciąga coraz głębiej, bo każde kolejne odkrycie nie tyle rozjaśnia, co jeszcze bardziej komplikuje obraz sytuacji. Autor doskonale gra konwencją, podsuwając czytelnikowi tropy, które tylko z pozoru prowadzą do prawdy. To książka, w której nic nie jest jednoznaczne. Prawda ma tu wiele odcieni, a motyw zbrodni okazuje się być złożonym splotem emocji, urazów i przeszłości, która nigdy naprawdę nie odeszła.

Jednym z najmocniejszych punktów powieści jest konstrukcja narracyjna. Historia rozwija się przez różne perspektywy, w tym zapiski postaci, co pozwala lepiej zrozumieć ich sposób myślenia i emocje. Czuć tu precyzję i dbałość o szczegóły – nic nie jest przypadkowe. Każda scena, każde zdanie ma swoje znaczenie i ostatecznie prowadzi do odpowiedzi na najważniejsze pytanie: co kierowało sprawcą? Ta warstwa psychologiczna, dopracowana i wiarygodna, czyni Złą wolę nie tylko intrygującym kryminałem, ale też poruszającym dramatem o ludzkiej słabości i toksycznych relacjach.

Higashino umiejętnie łączy elementy klasycznego śledztwa z głęboką analizą moralną. Książka stawia trudne pytania o odpowiedzialność, manipulację i naturę zła. Morderstwo przestaje być tylko punktem kulminacyjnym fabuły – staje się zwierciadłem, w którym odbijają się lęki, ambicje i błędy przeszłości. Bohaterowie nie są ani jednoznacznie źli, ani niewinni. To ludzie z krwi i kości, w których można dostrzec własne słabości i dylematy. Dzięki temu lektura staje się przeżyciem nie tylko intelektualnym, ale też emocjonalnym.

Zakończenie zasługuje na osobne wyróżnienie. Choć rozwikłanie zagadki motywu przynosi satysfakcję, nie ma tu łatwych odpowiedzi ani prostego katharsis. Higashino zostawia czytelnika z pytaniami, które nie znikają po zamknięciu książki. To finał, który zaskakuje, ale przede wszystkim zmusza do refleksji – nad tym, jak niewiele czasem trzeba, by przekroczyć granicę, i jak bardzo przeszłość może determinować nasze decyzje. To mocny akcent zamykający książkę, która od pierwszej do ostatniej strony nie daje o sobie zapomnieć.

Zła wola to lektura dla wymagających. Dla tych, którzy od kryminału oczekują czegoś więcej niż tylko rozrywki. Keigo Higashino proponuje opowieść z wieloma warstwami – inteligentną, nieoczywistą, pełną napięcia, ale też skłaniającą do myślenia. To przykład japońskiej precyzji i wyrafinowania w pisarstwie. Książka, która zamiast głośnych fajerwerków oferuje ciszę, w której rozbrzmiewają najtrudniejsze pytania. I właśnie dlatego warto ją przeczytać.

Autorem książki „Zła wola” jest Keigo Higashino - japoński pisarz, najbardziej znany z powieści kryminalnych. Choć nie jest zbyt popularny w Europie, to jego utwory są znane w całej Japonii i ogólnie w Azji, nagrodzone wieloma nagrodami oraz przemienione w adaptacje filmowe i serialowe.

Jednym z wielu nagród i wyróżnień, które zdobył Higashino, jest Edogawa Ranpo - prestiżowa japońska nagroda literacka przyznawana za powieści kryminalne. Oprócz tego zdobył takie nagrody jak Mystery Writers of Japan Award Edogawa, Rampo Prize, Mystery Writers of Japan Award, Honkaku Mystery Award, Naoki Prize czy Ch??k?ron Prize. Najbardziej znanym filmem na podstawie jego twórczości jest „Podejrzany" (Y?gisha X no Kenshin), który doczekał się kilku adaptacji, w tym japońskiej, koreańskiej i chińskiej.

„Zła wola” jest tak jak większość książek tego autora, powieścią kryminalną. Fabuła jest trudna do opisania, ponieważ łatwo zdradzić kluczowe momenty i zwroty akcji (będzie ich wiele). Chyba można stwierdzić, że głównym bohaterem jest Ky?ichir? Kagi, kiedyś nauczyciel, teraz detektyw w japońskiej policji. Będąc nauczycielem, poznał Osamu Nonoguchiego, który jest równie ważnym bohaterem (rozpoczynającym narrację), ponieważ jest wmieszany w sprawę morderstwa, którą prowadzi Kagi.

Morderstwa kogo, przez kogo, a przede wszystkim, z jakiego powodu? Na tym właśnie skupia się fabuła. Wszystko dzieje się w latach dziewięćdziesiątych w Tokio. Czas, w którym dzieje się historia jest świetnie opisany tak, że wszystkie szczegóły i delikatnie inny sposób życia (głównie w związku z technologią, a także inną kulturą w Japonii) jest odczuwalny.

Autor stwarza mnóstwo pułapek logicznych, próbuje kierować czytelnikiem, wręcz nim manipulować, więc bardzo trudno domyślić się motywu mordercy czy kto nim w ogóle jest. Często wszystkie informacje są podawane na tacy, ale czytelnik nie zwraca na nie uwagi, ponieważ autor tak nim kieruje. Uważam, że jest to bardzo imponujące i wiele razy łapałam się na tym, że pomijałam jakieś detale, które okazywały się ważne później czy zupełnie nie spodziewałam się tego, jak potoczyła się historia.

Wydanie książki jest bardzo estetyczne, okładka jest ładnie zaprojektowana, a przede wszystkim tekst jest czytelny i napisany dużą czcionką. Sam styl języka jest dla mnie zrozumiały, poprawny i przyjemny, choć oczywiście nie mogę do końca go ocenić ze względu na tłumaczenie, ale błędów logicznych ani w druku nie było. Język był przyjemny, a trudne wyrażenia się nie pojawiały (jeśli, to przypisy wszystko dobrze opisywały).

Właściwie teraz zostało mi tylko wyrażenie mojej opinii, która jest oczywiście pozytywna. Ta książka strasznie mi się spodobała (o czym może np. świadczyć to, że przeczytałam ją w dwa dni), zaskoczyła i zapewniła świetną rozrywkę. Bardzo podobał mi się pomysł na napisanie książki, gdzie mamy opowieść w opowieści. Skojarzyło mi się to z książką „Kobieta z biblioteki”, która też ma taki motyw. Ten utwór jest świetny i zachęcił mnie do sięgnięcia po inne książki Higashino. Szczerze polecam ją każdemu, kogo interesują kryminały.

H.D.

Szkolny Klub Recenzenta

Kryminał inny niż wszystkie

o czym jest 'Zła wola'

Popularny pisarz Kunihiko Hidaka zostaje zamordowany we własnym gabinecie na dzień przed wyprowadzką do Kanady. Ciało odnajduje żona wraz z jego najlepszym przyjacielem - Osamu Nonoguchi. Chcąc nie chcąc Osamu trafia w sam środek śledztwa, gdy przyznaję się, że na kilka chwil przed morderstwem Kunihiko dzwonił do niego z prośbą o BARDZO pilne spotkanie. Do spotkania jednak nigdy nie doszło...

Mnóstwo podejrzanych. Każdy z nich ma swoje alibi.

Kto jest więc mordercą?

Tego dowiadujemy się już w 1/3 książki. Tak! Tak szybko! Jest to kryminał typu whydunit - czyli fabuła skupia się głównie na odgadnieciu motywu przestępcy, a nie, żeby owego przestępcę znaleźć. I muszę stwierdzić, że jest to o wiele ciekawsze zagranie. Mamy mordercę i razem z detektywem Kaga przechodzimy przez całe śledztwo mające na celu znalezienie odpowiedzi na pytanie - dlaczego? W tym celu przesłuchujemy znajomych, rodzinę, ogólnie mnóstwo ludzi, jak i cofamy się do przeszłości mordercy. Okazuje się, że motyw jest bardziej skomplikowany niż to się z początku wydaje.

Samego mordercy też nie mamy podanego tak o na tacy. Prawda, szybko się dowiadujemy kto nim jest, ale przez pierwsze 100 stron trzeba ostro kminić o kogoś chodzi! No ja się zdzwiłam

Ogólnie autor sobie z nami całą ksiażkę pogrywa? Czytelnik myśli, że coś jest prawdą, a tam jakiś zaraz plot twist, jednak to kłamstwo. I na odwrót. Nie wierzcie we wszystko co czytacie. Spodziewajcie się wszystkiego.

POLECAM!

9/10 - w sumie to tylko i wyłącznie, że te japońskie imiona i nazwiska mnie wybijały z rytmu? Większość z nich dziwnie brzmiała, nie mogłam ich zapamiętać wgl. Wiem, że to urok japońskiego języka, no ale nie mogłam się do nich przyzwyczaić?

Sławny pisarz Kunihiko Hidaka, tuż przed przeprowadzką do Kanady, zostaje odnaleziony w swoim domu martwy. Kilkadziesiąt minut przed zdarzeniem zadzwonił on do swojego najlepszego przyjaciela, prosząc go pilnie o spotkanie. Owy przyjaciel – Osamu Nonoguchi, który również próbuje swoich sił jako pisarz – miał właśnie spotkanie z redaktorem, jednak od razu potem udał się do przyjaciela. Było już ciemno, więc widząc zgaszone światła w domu, zaniepokoił się, ale uznał, że Hidaka gdzieś poszedł. Zaczekał więc w pobliskiej kawiarni. W pewnym momencie Nonoguchi uznał, że coś musiało się stać, i zadzwonił do żony przyjaciela, która przebywała w hotelu. Ta szybko przyjechała na miejsce i razem z Osamu weszła do domu, gdzie zastała męża martwego. Zawiadomili policję i na miejscu zjawił się detektyw Kaga, który będzie prowadził dochodzenie.

Czytelnik poznaje sprawcę tak naprawdę już na początku książki. Dlatego w trakcie dochodzenia fabuła nie tyle skupia się na tym, kto zabił, a dlaczego. Dodatkowo akcja nie jest poprowadzona w tradycyjny sposób, tylko jest złożona z zapisków. Pierwsze z nich należą do sprawcy, który postanowił napisać swoją wersję wydarzeń. Druga to rozważania detektywa Kagi, który – rozważając to, co zapisał sprawca – postanawia odkryć prawdę i wyjaśnić, co tak naprawdę się wydarzyło i dlaczego.

Nie jest to książka, w której znajdziemy dynamiczną akcję, ale za to dostaniemy wielowątkową historię, w której, kiedy myślimy, że znamy już prawdę, pojawiają się nowe poszlaki, które całkowicie odwracają to, co już wcześniej ustaliliśmy.

Autor w tej historii zwraca uwagę na siłę słów, które zostały zapisane na kartce. Często podświadomie to, co zostało zapisane, traktujemy jako prawdę, a w „Złej woli” okazuje się to zwodnicze.

Bardzo podobał mi się tego typu kryminał, czytałam z dużym zainteresowaniem, by wreszcie poznać prawdę. Fabuła, choć jest niespieszna, to angażuje czytelnika do myślenia, nieraz celowo wprowadzając w błąd.

Bardzo polecam!