Zinedine Zidane. Sto dziesięć minut, całe życie, wydanie 2

Kariera jak jeden mecz.

Zinedine Zidane. Tego pana żadnemu fanowi futbolu nie trzeba przedstawiać :) Genialny piłkarz i świetny trener, legenda francuskiej reprezentacji, mistrz świata, mistrz Europy, triumfator Ligi Mistrzów, fantastyczny technik który z gry na pozycji pomocnika uczynił na przełomie XX i XXI wieku prawdziwą sztukę. Wirtuoz piłki. Z drugiej zaś strony – geniusz zapamiętany z aktu boiskowej agresji, przez którą wyleciał do szatni w swoim ostatnim meczu w karierze. Czy to wszystko? O, nie :) Historia Zizou zaczęła się po raz drugi wraz z objęciem przez niego posady trenera Realu Madryt, który jako pierwszy klub w historii sięgnął pod jego wodzą do wygraną w Lidze Mistrzów trzy razy z rzędu. Przed nami Zinedine Zidane – magik boiska i trenerskiej ławki.

Łysy Francuz o algierskich korzeniach z charakterystycznym zarostem na twarzy. Wzrostu może niezbyt dużego, a jednak umożliwiającego zdobywane najważniejszych bramek w karierze (dwie główki w finale mistrzostw świata przeciwko Brazylii z 1998 roku). Tego pana zna każdy fan futbolu. Postać porównywalna z Pele i z Maradoną, swego czasu najlepszy piłkarz globu. Obecnie wielu twierdzi, że także najlepszy trener (choć z tym można się spierać, jednak wyniki mówią same za siebie). Kim jest Zinedine Zidane i jak przebiegała jego kariera od pierwszego kopnięcia futbolówki aż do triumfów z Realem w roli trenera, rezygnacji z posady i powrotu na madrycką ławkę trenerską? Tego dowiecie się z niniejszej książki.

Lekturę w bardzo interesujący sposób ułożono chronologicznie, starając się porównać kolejne etapy życia Zizou do jego ostatniego meczu w karierze – czyli do finału mistrzostw świata z 2006 roku. Każdy rozdział opatrzono nawiązaniem do osobnych momentów tamtego spotkania – zabieg bardzo, przyznam szczerze, interesujący :) Czy trafny? To już zostawiam indywidualnej ocenie każdego z Was. Skupmy się lepiej na treści :)

Piłkarska przygoda Zizou na boisku to kilka przystanków klubowych, a wśród nich dwa najważniejsze: Juventus Turyn i Real Madryt. Każdy z tych przystanków ma swoje miejsce w tej książce, choć Real ma go jednak trochę więcej. Chyba z uwagi na to, że gra w Madrycie to tak naprawdę szczyt piłkarskich umiejętności Zidane’a – więcej miejsca dla Realu jest więc uzasadnione.

Z kolejnych stron dowiemy się kilku ciekawostek dotyczących gry Francuza dla reprezentacji. Nie będzie ich może zbyt wiele (Zidane jest bardzo wyważony i dosyć oszczędny jeśli chodzi o wszelkie smaczki i zakulisowe historyjki), a na dodatek ci, którzy liczą na obszerny oraz wyczerpujący komentarz na temat zajścia z Matterazzim z finału mundialu 2006 mogą poczuć się zawiedzeni. Podobnie rzecz się ma jeśli chodzi o komentarz dotyczący gry pod wodzą powszechnie znienawidzonego i wyśmiewanego za swoje pomysły (np. ustalanie składu wyjściowego w oparciu o horoskop!) Raymonda Domenecha. Zidane jest w mojej ocenie aż nadto powściągliwy w ocenach jeśli chodzi o tego typu kwestie. A szkoda – Zizou miałby z pewnością wiele do powiedzenia na każdy z w/w tematów.

Osobna część książki to kariera trenerska Zidane’a. Błyskawiczna droga od opiekuna rezerw do trenera pierwszej drużyny, oszałamiający sukces i trzykrotne wygranie Ligi Mistrzów – ta historia robi wrażenie. Niektórzy zastanawiają się nawet, czy Zizou nie jest aby jeszcze lepszym trenerem niż był piłkarzem :) Niniejsza lektura odsłania nieco rąbka tajemnicy jeśli chodzi o kulisy tych trenerskich sukcesów, ale… nie będzie w tym niczego odkrywczego. Cała tajemnica to ciężka praca oraz umiejętność znalezienia wspólnego języka z gwiazdami, które nieraz aż za bardzo kapryszą na boisku (i poza nim). Wiele w tym także zasługi powagi i szacunku, którymi z racji zawodniczych dokonań cieszy się wśród graczy Zidane. To, mniej więcej, skrócony sekret w pigułce tych wielkich dokonań Realu z ostatnich lat.

Z kolejnych stron dowiemy się także – nieco między wierszami – co nieco na temat tego jakim Zizou jest człowiekiem i co go ukształtowało. Jaki ma zestaw wartości którymi kieruje się w życiu, co go motywuje, napędza, co mu daje siłę do pracy (niezależnie czy mowa o etapie bycia zawodnikiem, czy trenerem). Żadnym zaskoczeniem nie będą także wynurzenia Zidane’a na temat siły jaką czerpie ze wsparcia najbliższych oraz na temat tego, czym jest dla niego rodzina. Ot, wydawać by się mogło: zwykły, sympatyczny, rodzinny Francuz, tyle że o algierskich korzeniach ;)

Lektura pozostaje w zasadzie książką z zakończeniem otwartym, albowiem – jak wszyscy wiemy – Zizou jeszcze nie skończył ani z piłką, ani z ławką trenerską. I dobrze ;) Niech ta bajka z geniuszem środka pola ubranym obecnie w garnitur piłkarskiego menedżera jednego z najlepszych klubów świata trwa dalej w najlepsze :)

https://cosnapolce.blogspot.com/2019/10/zinedine-zidane-sto-dziesiec-minut-cae.html

Historia jednego z najwybitniejszych futbolistów naszych czasów została spięta kilkoma najważniejszymi faktami z jego kariery i na ich podstawie Luca Caioli spróbował nakreślić portret geniusza. Marsylia, Turyn, Madryt, Berlin te miejsca zdefiniowały jego karierę tutaj zachwycał świetnymi zagraniami, asystami, czarował zwodami i urzekał koneserów futbolu pragmatycznymi zagraniami. W Berlinie zszedł ze sceny, na pewno nie w sposób jaki przystoi wielkiemu mistrzowi.

W Madrycie przypomniał o sobie trzykrotnie z rzędu tryumfując z "Królewskimi" w Champions League co nigdy w historii nie udało się żadnemu trenerowi. Odszedł w chwale na własnych warunkach by powrócić w 2019 roku za namową Florentino Pereza.

Ta historia jeszcze się nie skończyła.

Serdecznie polecam tą pozycję!

Autor Luca Caioli serwuje miłośnikom piłki nożnej dość ciekawą koncepcję książki. Nie ma tutaj mowy o chronologicznym ułożeniu rozdziałów, jak to ma w większości biografii. Dzieciństwo – początki kariery – pierwsze sukcesy – życie gwiazdy, to wszystko można tutaj znaleźć, ale pokazane w innej kolejności, ma to jednak swój urok, a całość czyta się naprawdę przyjemnie. Czytelnik będzie miał okazję przeczytać o jego trudnym dzieciństwie, początkach przygody z piłką, które nie napawały optymizmem na przyszłość, oraz o jego największych sukcesach zarówno klubowych, jak i reprezentacyjnych. Każdy kolejny rozdział kreuje obraz piłkarza, który nie tylko miał ogromny talent, ale przede wszystkim ciężko pracował na wszystko to, co osiągnął, do samego końca swojej zawodowej kariery piłkarskiej, mocno stąpając po ziemi i nigdy nie uważając się za „gwiazdę”. Zidane od zawsze był introwertykiem, który zamiast dużo mówić i robić wokoło siebie szum, wolał ciężko pracować i pokazywać swoje zalety na boisku. Jest to jeden z niewielu piłkarzy a później trenerów, na którym prasa brukowa nie mogła zbyt dużo zarobić.

Ciekawym pomysłem Luca Caioliego było rozpoczęcie większości rozdziałów od krótkiego wstępu, będącego relacją zachowania Zizu podczas finału Mistrzostw Świata w 2006 roku. Zresztą samym mistrzostwom poświęcono tutaj dość sporo miejsca, gdzie autor stara się je dość szczegółowo przeanalizować z perspektywy kapitana reprezentacji Francji. Kreuje się dzięki temu obraz zawodnika, który powrócił do reprezentacji, aby zdobyć ostatnie trofeum w swojej karierze, zmotywowanego do zwycięstwa, który jednak w pewnym momencie nie wytrzymał presji. Legendarne już uderzenie „z byka” włoskiego obrońcy Materazziego, stało się niechlubnym epizodem w jego życiu. Chociaż dzięki książce można się dowiedzieć, że miał on wcześniej kilka podobnych przypadków, kiedy to zbyt gorąca głowa powodowała zbyt gwałtowną reakcję. Autor stara się pokazać, jak na to wydarzenie zareagował cały piłkarski świat. Krótki epizod, który nie powinien mieć miejsca, przerodził się później w prawdziwe międzypaństwowe rozrywki, na których każdy próbował coś ugrać. Jedno uderzenie głową, jedna czerwona kartka a sprawa rozemocjonowała cały świat, zresztą sam poszkodowany umiejętnie wykorzystał całą sytuację na swoją korzyść.

Pomiędzy rozdziałami pokazującymi przeszłość francuskiego geniusza piłkarskiego a tymi, które szczegółowiej analizują wspomniany turniej, można znaleźć tutaj również krótkie wywiady z osobami, które miały styczność z ZZ. Jest to moim zdaniem najmocniejszy punkt całej książki, stanowiący crème de la crème całej publikacji. Same pytania zadawane rozmówcą być może nie są jakieś odkrywcze i mogły być o wiele bardziej rozbudowane. Nie mniej jednak pozwalają one na to, aby czytelnik miał okazję zobaczyć jak zawodnik był postrzegany nie tylko przez innych piłkarzy (Thuram, Valdano) czy trenerów (Vincente del Bosque, Marcello Lippi), ale również zwykłych ludzki, którzy mieli okazję mieć z nim styczność.

Małym dodatkiem do samej treści jest kilka kolorowych fotografii umieszczonych pośrodku książki (mogło być ich znacznie więcej), pokazujących różne etapy kariery. Na końcu książki znajdziemy również kilka tabelek i statystyk, które w sposób liczbowy pokazują dokonania ZZ. Cała recenzja na stronie PopKulturowy Kociołek.