Zawieruszek. Baśń skandynawska

Baśnie kryją w sobie jakąś cząstkę magii, która okala je tajemniczością. Czasami coś kryje się w cieniu drzew i wyłania z mroku, innym razem stąpa po łąkach łapiąc promienie słońca, a czasami tak jak Vilmar stoi pośrodku lasu, posypane pierwszymi płatkami śniegu.

Vilmar jest chłopcem bardzo nietypowym, cichym, tajemniczym, zamkniętym w sobie, ale też ciekawy świata. Pojawił się znikąd, ale znalazł dom, w którym mógł poczuć się bezpiecznie. Od swoich opiekunów chłonął wiedzę i miłość, i sam obdarzał ich takim samym uczuciem. Żyli sobie spokojnie w małym, przygarbionym domku na końcu Szumidrogi, do dnia w którym Vilmar otrzymał zbiór legend od miejscowego starca. Tego dnia wszystko się zmieniło.

Niezwykła jest ta historia, płynie jednostajnym rytmem, chociaż nadchodzącą zmiana jest wyczuwalna. Czytasz spokojnie, czując jednak jej ukrytą między wierszami tajemnicę. W ciszy i spokoju napawasz się jej łagodnością i zachwycasz ilustracjami pełnymi zimnych, zimowych scenerii i ciepła domowego ogniska. To taka opowieść która pozostawia przestrzeń do domysłów, lekko otula smutkiem i jednocześnie pozostawia uśmiech na twarzy.

Doskonała lektura na wieczorne, jesienne i zimowe czytanie!

Zachwycająca książka już od samej okładki dzięki ilustracjom niezrównanej Emilii Dziubak. Baśniowa opowieść otulająca zimowym klimatem i emanująca ciepłem ognia trzaskającego w kominku starego domku na szczycie klifu na niewielkiej wyspie.

Per i Tove to starzy ludzie, których życie toczy się spokojnie w nadmorskim domku, równie starym jak oni. Wszystko zmienia się kiedy pewnego listopadowego dnia znajdują w lesie przemoczonego małego, około 2-letniego chłopca. Nie mają pojęcia skąd się tam wziął, jak ma na imię i ile ma lat. Decydują się przyjąć dziecko pod swój dach.

Vilmar, bo tak go nazwano, nie odzywa się do nikogo, porozumiewa się z Perem i Tove przy pomocy gestów i dźwięków. Spędza z nimi każdą chwilę, uczy się od nich i pomaga we wszystkim zdumiewając swoją nadspodziewaną siłą, zupełnie nie odpowiadającą jego wzrostowi, który nie zmienia się wraz z upływem czasu.

Mijają lata, a Per i Tove przyzwyczajają się zarówno do milczącej obecności Vilmara, jak i do dziwnych, pozornie mało istotnych zdarzeń, które zaczęły się w ich domu wraz z pojawieniem się dziecka.

Nie zastanawiają się nad tym kim tak naprawdę jest chłopiec i skąd się wziął. Aż do dnia, w którym spotykają starego przyjaciela, Hendrika. To spotkanie nie wygląda na przypadkowe, a jego następstwa doprowadzą małżeństwo do prawdy o dziecku znalezionym 5 lat temu w środku lasu.

Książka zabiera czytelnika w świat skandynawskich wierzeń ludowych o tajemniczych istotach zamieszkujących leśne podziemia, a wspomniane ilustracje nadają jej niesamowity klimat.

„Zawieruszek” to książka pełna magii. Zarówno opowieść jak i ilustracje wprowadzają czytelnika w bardzo nastrojowy klimat. Jest to opowieść o bezinteresownej pomocy, która poruszy nie jedno serce. Jest to smutna, ale piękna historia o rozstaniu i o tym ile w nasze życie może wznieść przypadkowo poznana osoba.

Jest to historia o pewnym chłopcu, który mieszka ze swoimi opiekunami. Czuje, że nie pasuje do społeczności, ale nie wie dlaczego. Pewnego dnia trafia w jego ręce książka, w której przeczyta opowieść o kimś podobnym do niego.

Historia o Vilmarze jest ciepła i otula niczym kocyk. Zachwyca nie tylko dzieci, ale również rodziców. Jest idealną lekturą do wspólnego czytania. Przeznaczona jest dla dzieci w wieku przedszkolnym. Zdania są łatwe i dzięki temu opowieść o chłopcu nie sprawia większego problemu by ją zrozumieć i poczuć jej magię. Myślę, że każdemu czytelnikowi bez względu na wiek zapadnie ona na dłużej w głowie.

Jeśli lubicie ciepłe, mądre, posiadające drugie dno opowieści to bardzo polecam „Zawierszuka. Baśń Skandynawską”.