Zalesie. Tom 3. Las papierowy

„Las papierowy” to trzeci tom serii kryminalnej Katarzyny Puzyńskiej. Akcja rozgrywa się zarówno w Zalesiu, jak i dobrze znanym czytelnikom Lipowie. To nie tylko kryminał, ale także powieść z wyraźnymi elementami obyczajowymi i psychologicznymi.

O czym jest książka?

Sebastian wpada w kłopoty, dlatego podkomisarz Michalina Murawska wysyła swojego syna do Lipowa, gdzie właśnie trwa coroczny zlot czytelników lokalnej pisarki. Kobieta szybko wyczuwa, że dzieje się coś niepokojącego. Tajemniczy autostopowicz, dziwne wiadomości i morderstwo sprawiają, że Murawska rozpoczyna własne śledztwo. W tym samym czasie komisarz Iwo Wilkowski poszukuje porwanego chłopca, a dziennikarka śledcza Oliwia Bacewicz próbuje rozwikłać zagadkę zamurowanego pomieszczenia w starym domu.

Bohaterowie

Jedną z największych zalet książki są bohaterowie – wiarygodni, pełni wad i bardzo ludzcy. Michalina Murawska świetnie łączy rolę policjantki i matki. Kaja Dalke od początku wydaje się skrywać jakiś sekret, a Oliwia Bacewicz, choć często działa na własną rękę, potrafi być niezwykle skuteczna.

Postaci jest sporo, dlatego momentami trzeba bardziej skupić się na lekturze, aby nie pogubić się w relacjach i wątkach.

Emocje i klimat

Puzyńska umiejętnie kontrastuje pozornie spokojną atmosferę małej miejscowości z narastającym poczuciem zagrożenia. Klimat jest mroczny, pełen tajemnic i niepokoju, a liczne fałszywe tropy skutecznie utrzymują napięcie. Na uwagę zasługuje również psychologiczna warstwa powieści.

Narracja i tempo akcji

Autorka prowadzi kilka wątków równocześnie, które stopniowo łączą się w spójną całość. Tempo nie jest bardzo dynamiczne, ale dzięki przeplataniu elementów kryminalnych, psychologicznych i obyczajowych napięcie stale rośnie.

Choć główna zagadka kryminalna zostaje wyjaśniona w tym tomie, warto znać dwie poprzednie części. Pozwala to lepiej zrozumieć bohaterów i ich historie.

Jeśli lubicie kryminały z rozbudowaną warstwą obyczajową, tajemnicami i dobrze nakreślonymi postaciami, „Las papierowy” zdecydowanie warto poznać.

Znacie serię Lipowo? Jeśli tak, to się ucieszycie, bo znów odwiedzimy jezioro Bachotek i spotkamy kilku bohaterów znanych z tego kultowego już cyklu.

Zlot fanów kryminałów miejscowej pisarki przerwany zostaje przez śmierć jednego z wolontariuszy. Sierp, którym miał on zostać zamordowany trzyma w dłoniach syn Murawskiej. Podejrzenia natychmiast padają na niego. Dalke, Hala i Murawska podejmują prywatne śledztwo. Wkrótce dochodzi do kolejnych morderstw.

Podejrzenia tasują się jak karty tarota Dalke. Pretendentów do miana mordercy jest wielu. Każdy mógł mieć powód. Każdy na swój skrzętnie ukryty sekret.

Śledztwo prowadzone przez policjantki i prokuratora przypomina obieranie cebuli. Pod jedną warstwą kryje się druga, potem następna i kolejna. Każda z nic coś wnosi tylko nie zawsze prowadzi tam gdzie trzeba.

Krótkie rozdziały nadają książce dużej dynamiki. Często kończą się suspensem, niedopowiedzeniem co pobudza apetyt na dalszą lekturę.

Wielkim atutem tej serii jest trójka głównych bohaterów. Murawską targają bardzo silne emocje, bo to jej syn wydaje się sprawcą. Hala walczy ze swoimi fobiami oraz paragrafami. Jego towarzyszki oraz zbiegi okoliczności sprawiają, że musi je często łamać, a tego prokurator żywo nie znosi. Dalke, mistrzyni zaskoczenia, fanka falujących falbanek i as tarota jest niezwykle milcząca, co nie oznacza, że nieskuteczna. Ona też ukrywa tajemnicę i to „grubą” tajemnicę. Jednak aby ją rozgryźć przyjdzie nam poczekać na kolejny tom.

Pani Puzyńska potrafi zasiać ziarno ciekawości. Zaserwowała nam zagmatwane śledztwo, rozwiązała je brawurowo, ale na koniec znów odpaliła petardę, której skutki uboczne poznane zostaną dopiero w kolejnej jej książce.

„Las papierowy” to trzeci tom cyklu Zalesie. Powieść łączy klasyczny kryminał, psychologiczne napięcie i mroczne tajemnice przeszłości.

Podczas zlotu miłośników książek w Lipowie dochodzi do serii niepokojących wydarzeń. Tajemniczy autostopowicz zostawia mroczne wiadomości, a niewinna gra terenowa kończy się prawdziwym morderstwem. Michalina Murawska rozpoczyna prywatne śledztwo, a równolegle rozwijają się inne zagadki związane z porwaniem chłopca oraz odkryciem tajemniczego, zamurowanego pomieszczenia w starym domu.

Autorka ponownie zabiera czytelników do świata, w którym każdy może okazać się podejrzanym. Od samego początku dałam się wciągnąć w tę historię, a wielowątkowa zagadka kryminalna nie pozwalała mi oderwać się od lektury. Autorka doskonale potrafi wodzić czytelnika za nos, prowadząc go przez meandry różnych wątków, gdzie nic nie jest takie, jak się początkowo wydaje. Historię poznajemy z perspektywy kilku bohaterów, co nadaje jej dynamiki i pozwala śledzić kilka równoległych śledztw. Wszystkie elementy tej układanki stopniowo łączą się w spójną i logiczną całość. Zlot miłośników książek, morderstwo w środku lasu, sekrety, które nigdy nie powinny ujrzeć światła dziennego, zamknięta grupa ludzi skrywających własne tajemnice, a do tego powrót do ukochanego Lipowa i znanych już postaci — tutaj naprawdę dużo się dzieje. Atmosfera jest gęsta i niepokojąca, a napięcie rośnie z każdą kolejną stroną. Jak zawsze autorka dużą uwagę poświęca psychologicznemu portretowi bohaterów, w który uwielbiam się zagłębiać. Nie brakuje zwrotów akcji, zaskoczeń i momentów, które skutecznie podsycają ciekawość. A zakończenie? Cóż... pozostawia ogromny niedosyt. Nie można zostawiać czytelnika w takim momencie! 😂

Autorka po raz kolejny udowadnia, że potrafi stworzyć opowieść, od której trudno się oderwać i o której długo nie da się zapomnieć. To historia, w której każda ścieżka prowadzi do sekretów, a prawda okazuje się znacznie bardziej niebezpieczna, niż można przypuszczać.