Zakochanie

Powiem wam, że miłość z człowiekiem potrafi zrobić dosłownie wszystko. Autorka zaserwowała nam jej przeróżne odsłony ukazując na bazie wieku, który się w tym czasie posiada. Najwięcej miejsca poświęciła Kacprowi, mężczyźnie, który zakochiwał się na zabój na około dwa tygodnie, a później jego serce zmieniało bieg i przenosiło się na kogoś nowego. Obecnie jest w najdłuższym związku jakiego doczekał i ponownie stało się coś dziwnego. Ujrzał piękną kobiecą twarz i przepadł. Nawet nie zwracał uwagi na fakt, że ma dzieci. W wyniku pewnych wydarzeń został poturbowany i obecnie przebywa w szpitalu. Ona sama jest w separacji ze swoim mężem, który zostawił ją dla innej, do której od razu się wyprowadził. Wtedy na dzieciach jakoś mu nie zależało, ale kiedy tylko przychodzi żeby je odwiedzić, to wciąż szuka zaczepki, aby pokazać jak nieudolną jest matką i jak nie nadaje się na nią. Matka Emilii również przechodzi dosyć silne uczucie, choć boi się, że zanim na dobre się zacznie, coś sprawi, że się skończy. W momencie odwiedzin pewnego przystojniaka on nagle łapie się za serce i po czasie zostaje zabrany przez karetkę. W tym momencie Ada chce walczyć o to, co może zostać jej odebrane. Kacper nie wie co ma ze sobą zrobić, bo żal mu narzeczonej, choć i jej stronę również poznamy, ale nie wie dlaczego pragnie całym sobą zobaczyć się z Emilią. To jest silniejsze od niego na tyle, że sam wypisuje się ze szpitala...

Miłości tych ludzi są bardzo trudne. Nawet autorka utkała tutaj postać, która nie pozwala wierzyć w dawne przekonania ludzi i usiłuje przekonać swoją przyjaciółkę do tego, że w miłości należy być szczęśliwym. Żadni bogowie nie naślą na nikogo nieszczęścia za to, że kocha, jest miły i kroczy drogą szczęścia. To pamiętam jak kiedyś moja świętej pamięci ciocia mówiła, że jeśli dostała szczęście, to niedługo się skończy i dostanie po nosie. W ten sposób sama odbierała sobie możliwość radości i pozytywów w życiu. Mówi się, że im ktoś starszy, ten ma większą wiedzę, ale czy to prawda? Dlaczego więc jedna z postaci z książki się wstydzi? Co takiego zrobiła, czego poszukiwała, że dopiero po fakcie widzi jak pazernością zniszczyła sobie bliską więź?

Bardzo polecam wam tą wspaniałą obyczajówkę, która ma w sobie moc przesłań i dobrych rad. Za pomocą przeciwstawnych postaci pokazuje co czasami robimy źle i jak widać to od strony innej osoby. Wiele dobrego można wynieść z tych historii, które przeczytacie szybciutko, gdyż mają większy druk i pięknie oddzielone rozdziały. Wciąga od razu, od pierwszej linijki i nie puszcza do samego końca. Cudowna, bardzo ją polecam:-)

(...) Kacper przekonany o tym, że jego uczucie do Emilii jest szczere, stara się robić wszystko, żeby przekonać do siebie kobietę. W między czasie opowiada rodzinie o tajemnicy, którą dawno temu przekazał mu dziadek. Zdawać by się mogło, że historia zatoczyła koło i podobny los spotkał wnuka. Jakub nie przekonany do takiego obrotu sprawy, próbuje nakłonić Kacpra do tego, żeby wreszcie się ogarnął i przestał bawić uczuciami kobiet. Czy zmiana jaka zaszła w Kacprze jest prawdziwa i trwała? Kim jest tajemnicza kobieta, która pewnego dnia pojawia się przed domem Matyldy?

"Zakochanie" to kontynuacja losów bohaterów, których mieliśmy okazję poznać w pierwszym tomie "Zauroczenie". W tej części wyjaśnia się kilka spraw, które stanowiły zagadkę, choćby tajemniczego skarbu ukrytego w domu rodzinnym Matyldy. Poznajemy też historię dziadka Jakuba i Kacpra, która intryguje i dodaje powieści smaku. Lubię takie opowieści z rodzinnymi tajemnicami.

I tym razem autorka nie zawiodła moich oczekiwań. Ciekawa fabuła, w której motywem przewodnim staje się poprostu miłość. Obserwujemy zmagania bohaterów powieści z ich rozterkami, zazdrością, domysłami, które potrafią zniszczyć nie jeden udany związek. Książkę czyta się bardzo lekko i przyjemnie. Poczułam więź i sympatię z jej bohaterami. W tej części szczególnie mama Emilii przypadła mi do gustu, czego bym się nie spodziewała, za to Matylda działała mi na nerwy. Ale to chyba dobrze, gdy autorka potrafi wykreować konkretne postacie, wywołujące w czytelniku emocje, nie pozostawiające go w obojętności. Wtedy czuć, że opowiadana historia żyje, a my możemy być jak gdyby jej częścią.

Po "Zauroczeniu" przyszedł czas na "Zakochanie", która to jest jej kontynuacją. Wcale nie będzie to łatwa miłość. A czy wierzycie w miłość od pierwszego wejrzenia? Właśnie z takim motywem będziemy mieli tu do czynienia.  

Kacper ma narzeczoną, mimo to uważany jest za bawidamka. Jednak i jego trafia strzała amora. Chłopak się zakochuje. Szkopuł w tym, że nie w swojej narzeczonej. Historia lubi się powtarzać. Jego dziadek również był w podobnej sytuacji. Poślubił wtedy swoją żonę, choć tak naprawdę kochał inną kobietę, czego później całe życie żałował. Czy wnuk powieli jego błędy? A może zdobędzie się na odwagę i odwoła ślub? 

Kacper pomimo tego jaki jest i jakie podejmuje decyzje, zdecydowanie da się lubić. To nie jest wcale zły chłopak. Szalony, trochę pogubiony, ale przecież nikt z nas nie jest idealny. 

Oprócz Kacpra ponownie spotykamy bohaterów z pierwszej części, sprawdzając co u nich słychać. A trzeba przyznać, że dzieje się. Krystyna Mirek uchyla nam rąbka np. tego, jakie zawirowania i rozterki miłosne przeżywa Matylda, czy to jak Emilia powoli oswaja się z rozwodem i samotnym macierzyństwem. I jest jeszcze tajemnica skarbu... Czy on rzeczywiście istnieje?

Obserwujemy tu blaski i cienie codzienności, błędne decyzje i ich konsekwencje. Widzimy, w jak dużym stopniu przeszłość determinuje naszą przyszłość. To, jakie podejmujemy decyzje, zmieniają życie nie tylko nas samych, ale i innych. Zawsze warto walczyć o to, na czym nam zależy. Nawet kiedy będzie to bolesne i trudne.

Autorka ukazuje miłość w postaci różnych jej odcieni. Jest to uczucie od pierwszego wejrzenia, dojrzałe, rodzicielskie czy między rodzeństwem. 

"Zakochanie" to ciepła, otulająca, wzruszająca, zabawna i podnosząca na duchu powieść o tym, co w życiu ważne, trudnych relacjach rodzinnych, odpowiedzialności rodzicielskiej, zazdrości, popełnionych błędach i próbie ich naprawy. Życiowe prawdy i wartości w niej zawarte, skłaniają do głębszych refleksji. Co wygra - rozsądek, a może jednak serce?

Irracjonalnie zazdrosna Matylda nie daje dojść do głosu zrezygnowanemu Ignacemu. Emilia próbuje zrozumieć o co wszystkim chodzi i dlaczego los płata jej takie figle. Dodatkowo chce się usamodzielnić, co nie jest łatwe z dwójką małych dzieci, zwłaszcza,że mama, która do tej pory zawsze była przy niej, zaczęła dostrzegać inne zapomniane już od dawna aspekty życia. Bracia stają przed ważnymi wyborami, ale czy nareszcie słusznymi? Na plan wysuwa się także złoto i tajemnicze opowieści o nim krążące, a może to jednak prawda i ono faktycznie jest na wyciągnięcie ręki?

Bohaterowie drugiej części dylogii nadal zastanawiają się nad odpowiedzią na pytanie, czy to co czują to zauroczenie czy zakochanie. To co wydaje się na całe życie okazuje się być jedynie na chwilę. Jak piorun z nieba natomiast pojawia się uczucie, które różni się od wcześniejszych i nie pozwala o sobie zapomnieć.

Autorka zwróciła uwagę na zachowanie jakim często my kobiety, ale nie tylko, ulegamy. Widzimy coś i od razu przypisujemy temu historię, jakże nieprawdziwą i raniącą uczucia innych. Co gorsza, nie pozwalamy dojść drugiej stronie do głosu, bo przecież MY już wszystko doskonale wiemy. Nic bardziej mylnego...rozmowa na prawdę potrafi zdziałać cuda.

Przyjemna, lżejsza lektura dla relaksu, na letni leniwy odpoczynek. Do przeczytania na raz, bo fabuła wciąga, a autorka potrafi budować napięcie.