Wniosek o wybaczenie

Całą pierwszą książkę z serii czekałam, aż coś się zacznie dziać, a się okazało, że cała akcja jest w drugiej. Zdecydowanie Wniosek o wybaczenie, jest ciekawszy, niż pierwsza część. Cały czas Judyta i Piotr tańczą wokół siebie i choć raz chcą być razem innym razem nie koniecznie, widać, że zaczynają darzyć siebie coraz głębszym uczuciem. Na szczęście w drugiej części autorka nie skupiła się tak jak w pierwszej jedynie na ich relacjach i wprowadziła sporo akcji. Mamy tu brata Judyty zaangażowanego w szemrane interesy. Mamy w końcu rozwiązanie sprawy szwagra Judyty, który był oskarżony o gwałt i tu muszę przyznać, że rozstrzygnięcie jest dość zaskakujące (czyli tak jak lubię). Oprócz tego jeszcze lepiej poznajemy bohaterów oraz ich rodzinne sprawy. Muszę przyznać, że drugą część pochłonęłam zdecydowanie szybciej i była naprawdę ciekawa. Jeśli tak dalej pójdzie to trzecia część powinna być już mistrzowska.

Rzadko zdarza się, że 2 tom serii jest jeszcze bardziej wciągający niż pierwszy. „Paragraf na miłość” dostarczył mi wielu emocji i byłam ciekawa czy autorce uda się utrzymać poziom. I zostałam bardzo pozytywnie zaskoczona.

„Wniosek o wybaczenie” to książka, która można podzielić na dwie części. Jedna z nich wątek kryminalny, który dotyczy brata Judyty, który wpakował się w niezłe kłopoty i pani mecenas próbuje mu pomóc. Pomoc ta daleka jest jednak od wykonywanego przez nią zawodu. Judyta wraz z Piotrem dalej prowadza sprawę w Gdańsku.

Druga część to emocje głównych bohaterów. Ich cięte ryposty wobec siebie, ich uczucie, które wydaje się, że jest silniejsze niż w poprzednim tomie. Są tutaj momenty, w których aż iskrzy. Zarówno Piotr jak i Judyta to dwa silne charaktery, które potrafią dostarczyć wielu emocji czytelnikom.

Oba wątki wzajemnie przeplatają się tworząc idealną całość. Przykład Judyty i Piotra pokazuje, że nie należy mieszać życia zawodowego z uczuciami. Pani mecenas pokazała tutaj nie tylko swój profesjonalizm, ale również ogrom emocji, które w niej siedzą po tym co zrobił Piotr.

Pani Natalia Sońska posiada niezwykle lekkie pióro dzięki czemu przez książkę wręcz płynie się. Nie wiem kiedy nawet znalazłam się na ostatniej stronie. Akcja książki jest dość dynamiczna. Taka jaką lubię. A wszystko to sprawia, że czas spędzony z książką był dla mnie miło spędzonym czasem i chętnie sięgnę po trzeci tom.

Pierwszą część cyklu pt. SERIA Z AKTAMI czytałam pięć miesięcy temu, a zatem musiałam przypomnieć sobie to i owo. Już pierwsze zdania wystarczyły mi, abym kontynuację znowu porównała do dawnego serialu stacji TVN. Mam na myśli oczywiście „Magdę M.” z Joanną Brodzik i Pawłem Małaszyńskim w rolach głównych. Postaci wykreowane przez Natalię Sońską to prawnicy, którzy twardo stąpają po ziemi i bardzo dobrze wywiązują się ze swoich zawodowych spraw. Nieco gorzej wygląda ich życie osobiste. Judyta Breszka i Piotr Kostecki to typowe połączenie ognia i wody- krążą wokół siebie, ukrywają swoje zamiary, a na dodatek odczuwają urazy, których szczegóły możemy poznać w tomie pierwszym. Jak zresztą wiemy, Natalia Sońska zostawiła nas z masą elektryzujących zwrotów akcji, niemniej jednak fabuła jest tak dobrze skonstruowana, że nawet czytelnik niezapoznany z pierwszym tomem błyskawicznie zrozumie wszystkie dylematy bohaterów. To ogromny plus dla tekstu stworzonego przez bardzo znaną pisarkę.

Czy warto poznawać nowe perypetie Judyty i Piotra? Według mnie tom drugi jest nieco słabszy, ale na pewno będzie odpowiedni dla osób szukających czegoś lekkiego, nieskomplikowanego i pełnego miłosnego uczucia. Jestem pewna, że szczególnie większość czytelniczek potrzebuje czasem czegoś typowo romantycznego- sama nierzadko mam ochotę ochłonąć i wierzyć w trudną, ale prawdziwą miłość. Każdy potrzebuje tego mocnego uczucia, choć nie zawsze się do tego przyznaje.

Judyta Breszka nie ma tylko kłopotów natury uczuciowej czy zawodowej. Autorka już w pierwszych zdaniach tekstu przypomina nam o Michale, młodszym bracie przyrodnim bohaterki. Podczas gdy ona sama jest poukładana, odpowiedzialna i bardzo rzetelna, Michał uchodzi a jej totalne przeciwieństwo. Pakowanie się w kłopoty, nawet natury kryminalnej, nie dają mu do myślenia. Czy Judyta dalej będzie mu pomagać? Czy brat bohaterki zmieni się i przejrzy w końcu na oczy? Czy tylko Michał jest zmorą rodzinną dla Judyty? Zapraszam do lektury.

Wokół Judyty i Piotra notorycznie dochodzi do nieporozumień i wyciągania na światło dzienne dawnych sporów. Judyta, jako ceniona pani mecenas, bardzo chce, by mówić jej wyłącznie prawdę, a co tak naprawdę otrzymała od obiektu swoich miłosnych zainteresowań? W jaki sposób Piotr ją oszukał i dlaczego w ogóle się tego dopuścił? Sprawę wyjaśnia nam koniec części pierwszej, ale, jak już wspominałam, czytelnik niemogący sięgnąć po wcześniejszy tekst, domyśli się wszystkiego. Nowa książka Natalii Sońskiej to w żadnym razie zawiły labirynt pełen znaków zapytania, tylko dość lekka historia prawniczo-romantyczna.

Bardzo podoba mi się też powrót do przyjacielskiego grona Judyty. Kobieta ma bowiem dwie oddane przyjaciółki, konkretnie Karolinę i Agatę. Przyjaciółki naprawdę znajdują dla siebie czas, spotykają się i pomagają wzajemnie. Co więcej, autorka wplotła tu także typowy problem natury emocjonalnej. Która z przyjaciółek Judyty ma bardzo srogie zmartwienia i czego one dotyczą? Wszystko wiemy już z pierwszego tomu, a pisarka postanowiła rozwinąć ten mocno wzruszający wątek.

Sama fabuła jest bardzo lekka, a Natalia Sońska nie zapowiada jeszcze końca. Czytelnicy na pewno docenią także imienny podział rozdziałów. Znamy osobno przemyślenia zarówno Judyty, jak i Piotra i nie musimy stawać stuprocentowo po jednej ze stron. Czasami jednak postawa Judyty, konkretnie wypominanie przez nią błędów Piotra, była już zbyt naciągana i powtarzalna. Z tego też powodu sądzę, że tom pierwszy był nieco bardziej mocny i zaskakujący. Nie oznacza to jednak, że nie sięgnę po kontynuację. Wręcz przeciwnie- chętne na nią poczekam i zrobi to zapewne wielu czytelników.