Witaj, Gwiazdko! 24 świąteczne opowieści Myszonka

Czy lubicie kalendarze adwentowe? U nas w domu są stałą praktyką, elementem rodzinnej tradycji, chociaż każdego roku przybierają różne formy. Stanowią dla nas ważny rytuał wyczekiwania?.

Mój plan był prosty: dołączyć tę książkę do naszego tegorocznego kalendarza, czytać jedną opowieść dziennie. O, ja naiwna! Przeczytaliśmy ją podczas jednego posiedzenia i zastanawiam się teraz, czy komuś rzeczywiście udało się ją podzielić na 24 dni. Jej odłożenie po prostu stało się niemożliwe. Ale czy to źle??

Zdecydowanie jest to pozycja dla fanów serii o Myszonku, jego rodzinie i przyjaciołach. Czuć w niej skandynawski klimat - świąteczne tradycje nieco odbiegają od tych dobrze nam znanych, polskich. Bo kto z nas może pochwalić się sauną w piwnicy lub wizytą skrzata w wigilijny poranek? A jednak czułość mamy Myszonka, ich wspólna chęć do bliskościowego przeżycia świąt, jest kojąca i wyjątkowo przyjemna. Ciepło rodzinne jest takie samo, niezależnie od tego, czy mieszka się w norce, czy w domu.

Bardzo podoba mi się sposób, w jaki wydana jest ta książka. Wolę jej bohaterów w wersji kolorowej, moje dzieci zresztą też, a twarda oprawa i spory format sprawiają, że przyjemniej się po nią sięga. Mali czytelnicy znajdą w niej również kilka sposobów na spędzenie przedświątecznego czasu (bo kto powiedział, że w grudniowe wieczory nie można zajadać się „pyszotką z ciecierzycy” czy też zająć rysowaniem norki?). Udana książka na prezent, na wzmacnianie więzi, na przyjemny czas z bliskimi.

A może niektórym czytelnikom uda się stworzyć własne, świąteczne rytuały? Nieszablonowe, ciekawe, bliskie sercu.