
Po miesiącach suszy w całej wsi unosi się kurz, a dawny staw rybny ujawnia swoje tajemnice. W tym samym czasie do rodzinnego majątku wraca z Sybiru zesłaniec Rafał Wilczyński z matką, zahartowaną na „nieludzkiej ziemi” kobietą, która wierzy, że celem życia jest… życie.
Ich powrót porusza zastygłą codzienność. Pani dziedziczka Wilczyńska postanawia zająć się pięcioma wiejskimi dziewczynkami. Uczy je czytać i pisać. Pojawiają się też książki, buty i… mydło.
Antośka, czternaste dziecko Romaniuków, biegnie boso przez świat, który wydaje się jej z góry rozpisany. Kiedy po raz pierwszy postawi litery własnego imienia, zrozumie, że od tego zaczyna się wielka zmiana. Antośka, teraz już Tonia czy też Antonina, pokona długą drogę z ubogiej chłopskiej chaty na Kresach do luksusowej willi w Prowansji.
To poruszająca, osadzona w wiejskich realiach opowieść o głodzie i godności, o pracy, nauce i przesądach, o sile kobiet, które dźwigają na swych barkach życie rodziny, gdy mężczyźni śnią o bohaterstwie. Czuła, a zarazem niepozostawiająca złudzeń historia o powolnym dojrzewaniu do wolności, tej osobistej i tej narodowej, oraz o cenie, jaką płaci się za to, by z brudu, milczenia i strachu wydobyć własny głos.
Siedemnastoletni Rafał Wilczyński zostaje uznany za buntownika i zesłany na Sybir. Śladem konwoju wiozącego zesłańców podąża jego matka, Maria, która wcześniej w tajemniczych okolicznościach straciła męża.
Na Syberii Maria odnajduje siebie. Nie kobietę, nie matkę, ale osobę zdającą sobie sprawę z własnej wartości. Ta nowa Maria podejmuje współpracę z rosyjskim naukowcem, biologiem badającym roślinność tajgi.
Po powrocie do rodzinnego majątku dziedziczka Wilczyńska zaczyna dostrzegać warunki, w jakich żyją i dorastają wiejskie dziewczęta, traktowane bardziej jak użyteczne zwierzęta gospodarskie niż istoty ludzkie. Pochyla się nad losem pięciu z nich i zabiera je do dworu, gdzie uczy je czytać, pisać, liczyć, a także szyć, szydełkować i robić na drutach. Te ostatnie umiejętności uczyniły pobyt Marii na Syberii lżejszym i pozwoliły jej przetrwać.
Mówi o swoich podopiecznych „córki”, a gdy nadejdzie czas, wypuszcza je w świat.
Czteroczęściowa opowieść, której każdy tom poświęcony jest jednej z wychowanek Marii Wilczyńskiej i ich dalszym losom.
Katarzyna Ryrych, autorka m.in. sag „Czarna walizka” i „Kobiety z rodziny Wierzbickich”. Ma również na swoim koncie kilkadziesiąt książek dla dzieci i młodzieży, za które zdobyła wiele prestiżowych nagród. Szuka tematów niekonwencjonalnych, niezgranych fabuł, zaskakujących narracji – jak w życiu. Wielu bohaterów jej książek to ludzie, których napotkała na swojej drodze.
Podmiot odpowiedzialny za bezpieczeństwo produktu: Prószyński Media Sp. z o.o., Rzymowskiego 28, 02-697 Warszawa (PL), adres e-mail: kontakt@proszynskimedia.pl
| Autor | Katarzyna Ryrych |
| Wydawnictwo | Prószyński |
| Seria wydawnicza | Wilcze córki |
| Rok wydania | 2026 |
| Oprawa | miękka ze skrzydełkami |
| Liczba stron | 248 |
| Format | 13.5 x 21.0 cm |
| Numer ISBN | 978-83-8391-371-1 |
| Kod paskowy (EAN) | 9788383913711 |
| Wymiary | 135 x 210 mm |
| Data premiery | 2026.02.19 |
| Data pojawienia się | 2025.12.18 |
| Dostępna liczba sztuk | |
|---|---|
| Dostępność całkowita | 795 szt. |
| Dostępność w naszym magazynie | 8 szt. (realizacja jeszcze dzisiaj) |
Dostępność w punktach Bonito![]() |
|---|
| ul. Staromiejska 6 (50 m od Rynku) | Zamów i odbierz już jutro |
| al. Pokoju 67 (wyspa w centrum handlowym M1) | 3 szt. na miejscu |
| ul. Batorego 15B (przecznica od ul. Karmelickiej) | Zamów i odbierz jeszcze dzisiaj |
| ul. Dobrego Pasterza 122 (Prądnik Czerwony) | Zamów i odbierz jeszcze dzisiaj |
| ul. Josepha Conrada 79 (obok stacji BP) | 3 szt. na miejscu |
| ul. Kluczborska 17 (przy pętli "Krowodrza Górka") | Zamów i odbierz jeszcze dzisiaj |
| ul. Kobierzyńska 93 (osiedle Ruczaj-Zaborze) | Zamów i odbierz jeszcze dzisiaj |
| ul. Marii Dąbrowskiej 17A (50 m od CH Czyżyny) | Zamów i odbierz jeszcze dzisiaj |
| ul. Pawia 34 (blisko Galerii Krakowskiej) | Zamów i odbierz jeszcze dzisiaj |
| ul. Pilotów 2E (300 m od ronda Młyńskiego) | Zamów i odbierz jeszcze dzisiaj |
| ul. Wielicka 259 (wyspa w Galerii Mozaika) | Zamów i odbierz jeszcze dzisiaj |
| ul. Wysłouchów 3 (Kurdwanów) | Zamów i odbierz jeszcze dzisiaj |
| ul. Zakopiańska 62 (Park Handlowy Zakopianka) | Zamów i odbierz jeszcze dzisiaj |
| al. Komisji Edukacji Narodowej 51 (skrzyżowanie z ul. Płaskowickiej) | Zamów i odbierz 2026.04.20 |
| al. Komisji Edukacji Narodowej 88 (Ursynów - metro Stokłosy) | Zamów i odbierz już jutro |
| al. Niepodległości 54 (przy stacji metro Wierzbno) | Zamów i odbierz 2026.04.20 |
| ul. Chmielna 4 (50 metrów od ul. Nowy Świat) | Zamów i odbierz już jutro |
| ul. Czapelska 48 (200 m od ronda Wiatraczna) | Zamów i odbierz już jutro |
| ul. Kondratowicza 37 (blisko Szpitala Bródnowskiego) | Zamów i odbierz 2026.04.20 |
| ul. Stawki 8 (450 m od CH Arkadia) | Zamów i odbierz 2026.04.20 |
| ul. Żeromskiego 1 (przy stacji metra Słodowiec) | Zamów i odbierz już jutro |
| ul. Plac Grunwaldzki 25 (w budynku Grunwaldzki Center) | Zamów i odbierz 2026.04.20 |
| ul. Ruska 2 (przy Placu Solnym) | Zamów i odbierz 2026.04.20 |
Darmowa dostawa już od 199,00 zł
„Wilcze córki. Antonina” to spokojna, ale poruszająca opowieść o sile kobiet.
Akcja rozpoczyna się w trudnych czasach zaborów, kiedy Polska formalnie nie istnieje, a za najdrobniejszy przejaw patriotyzmu można zapłacić zesłaniem. Tak właśnie dzieje się z młodym Rafałem Wilczyńskim, który jako siedemnastolatek trafia na Sybir. Za nim podąża jego matka kobieta pozornie krucha, lecz wewnętrznie niezwykle silna. To doświadczenie nie tylko jej nie łamie, ale wręcz hartuje i nadaje nowy sens jej życiu.
Po powrocie do rodzinnego majątku rzeczywistość nie napawa optymizmem bieda, brak perspektyw i dzieci, które zbyt wcześnie dorastają. Hrabina Wilczyńska postanawia jednak działać. Wybiera kilka dziewczynek z wiejskich chat i daje im coś bezcennego: edukację, uwagę i wiarę w to, że ich los może wyglądać inaczej.
Wśród nich jest Antonina bohaterka pierwszego tomu. To właśnie jej drogę śledzimy najbliżej od dzieciństwa, przez naukę, aż po dorosłość. Widzimy, jak zdobywa wiedzę, dojrzewa, doświadcza rozczarowań i pierwszych uniesień, uczy się odróżniać prawdziwe relacje od tych pozornych. Jej życie nie jest usłane różami są trudne chwile, są straty, są momenty zwątpienia. Ale są też radości, miłość i poczucie sensu.
Mocno wybrzmiewa tutaj wątek tożsamości. Mimo że Polska nie istnieje na mapie, bohaterowie nie pozwalają jej zniknąć z serca. Język, tradycja i świadomość tego, kim są, przekazywane są dalej cicho, codziennie, bez patosu, ale z ogromną determinacją.
To powieść historyczno-obyczajowa bez gwałtownych zwrotów akcji. Raczej płynie jak życie. Z jego wzlotami i upadkami, z codziennością, która czasem boli, a czasem daje nadzieję. Największą siłą tej książki jest właśnie jej autentyczność i prostota przekazu: dobro ma sens, nawet jeśli zmienia tylko kilka istnień.
„Antonina” to piękny początek serii, który zostawia czytelnika z ciekawością, co dalej wydarzy się z pozostałymi dziewczętami. To historia o tym, że jedna decyzja, jeden gest może odmienić czyjeś życie i że warto być tym, kto ten gest wykona.
Do wsi, po wieloletniej nieobecności wraca zesłany na Sybir, Rafał Wilczyński wraz z matką, która towarzyszyła mu z własnej woli. Mieszkańcy są zdziwieni i nie w smak jest im powrót państwa. Tłumnie oddają dobra, które pod nieobecność właścicieli dobrodusznie "przechowywali" aby nikt ich nie ukradł. Maria, odwykła już od lepszego życia, tęskni nie tyle za zimną i nieprzewidywalną tajgą, co za człowiekiem, który tam pozostał. Przypadkowo spotyka Antosie, a w jej głowie rodzi się plan. Plan dzięki któremu, młode, biedne dziewczyny będą mogły rozpocząć życie, inne niż do tej pory wiodły.
Znając już kilka książek autorki wiedziałam, że lektura będzie czystą przyjemnością. Lekkość z jaką snuje swoją opowieść, sposób w jaki przedstawia bohaterów, tworząc ich dokładne portrety, zachwycają mnie za każdym razem.
Antonina, to pierwsza z planowanych czterech tomów historii o podopiecznych Mari Wilczyńskiej.
Tytułowa bohaterka nie spodziewała się od życia zbyt wiele. Jako czternaste, ostatnie dziecko ubogich mieszkańców wsi, żyła w zgodzie z naturą, niewiele wiedząc o czymś innym niż granice wioski. Miała w sobie coś, czym zaintrygowała panią Wilczyńską. Być może była to ciekawość świata, albo jakaś ledwo dostrzegalna iskra w oku, którą w porę zauważono. Jednak pomimo wiedzy i szansy jaką otrzymała, nie do końca czuła sie dobrze i na miejscu w kręgu dziewcząt z wyższych sfer. Bała się,że po odkryciu kim jest, nikt przy niej nie zostanie. Nieszczęśliwe okoliczności sprawiły iż postanowiła rozpocząć życie z dala od tego co znane i kochane. Czy jednak gdzieś tam w dalekiej Prowansji, odnajdzie prawdziwe szczęście?
Akcja toczy się w czasach gdy Polski na mapach nie było, co nie znaczy,że ludzie nie czuli się Polakami. Nieustannie rosło w nich pragnienie wolności, a wojna która nadeszła stała się nadzieją na odzyskanie niepodległości. Polecam, szczególnie fanom powieści z historią w tle. Czekam na pozostałe części.
Do swojego majątku po latach zesłania wraca Rafał Wilczyński z matką. Ich powrót porusza wszystkich wokół a nestorka rodu Wilczyńskich postanawia odmienić los pięciu wiejskich dziewczynek. Jedną z nich jest Antosia, czternaste dziecko Romaniuków. Kiedy dziewczynka postawi pierwsze litery swojego imienia zrozumie, że ten moment stanie się punktem zwrotnym w jej życiu. Jednak nie spodziewa się, że kiedyś będzie mieszkała w luksusowej prowansalskiej willi.
Trzeba było wielkiego szczęścia by spod chłopskiej strzechy trafić na salony. Wszak różnice pomiędzy warstwami społecznymi we wcześniejszych wiekach były niemal nie do przeskoczenia. Jednak głównej bohaterce pierwszego tomu Wilcze córki udało się. Dzięki szczęściu i osobom, które spotkała na swojej drodze udało jej się uniknąć losu swoich rodziców i nie wieść biednego wiejskiego życia. Antonina wykorzystała swoją szansę by nie pielić, nie prząść, nie zajmować się inwentarzem… Jednym słowem nie wykonywać obowiązków, które były codziennością w XIX wieku na wsi. Jednak jej droga nie była łatwa. Nie raz trafiała na trudności… Niezrozumienie… Niesprawiedliwymi oskarżeniami… Nie raz musiała ukrywać swoje pochodzenie… Antonina nie poddawała się. Parła do przodu by ostatecznie znaleźć się w dalekiej Prowansji i zacząć życie inne niż dotychczas. Czy lepsze? Zależy jak na nie spojrzeć…
Autorka zobrazowała równice pomiędzy warstwami społecznymi. Pokazała ich wady i zalety. Pokazała podobieństwa i różnice. Pokazała biedę mieszkańców wsi. W Antoninie mogliśmy spotkać się z wieloma ważnymi tematami. Mogliśmy odpowiedzieć sobie na pytanie dotyczące szczęścia. Czym jest? Pierwszy tom cyklu to historia o dorastaniu. Zmianach. Nieodgadnionych ścieżkach losu. Antonina to książka pełna emocji. Nastrojowa. Lekka i przyjemna. To historia, która wciąga już od pierwszej strony i zostanie z nami na dłużej.
„Antonina” to pierwszy tom dobrze zapowiadającej się serii Wilcze córki.
Jest to opowieść o Antosi, która pochodziła z ubogiej, chłopskiej chaty na Kresach. Jej życie jednak nie zawsze było ubogie. Pewnego dnia dostaje szansę od losu i postanawia ją wykorzystać.
Książkę czyta się bardzo przyjemnie i szybko. Napisana jest łatwym językiem, a historia w niej zawarta angażuje od pierwszych stron. Akcja książki jest raczej dynamiczna. Autorka bardzo ciekawie wykreowała tutaj postacie zarówno męskie jak i kobiece. Mamy tutaj silne bohaterki. Antosia, Maria i Helena to postacie, które dostarczają wielu emocji i zostają w głowach na dużej.
To co bardzo spodobało mi się tej powieści to opisy wsi i opisy w postaci wspomnień o Sybirze. Tych drugich nie było za dużo, ale myślę, że wystarczająco.
Książka posiada niecałe 250 stron i jest idealną książka do poczytania przy kawce. Okładka natomiast przyciąga oko i pięknie prezentuje się na półce.
Jeśli jeszcze nie znacie twórczości Katarzyny Ryrych to bardzo polecam „Antonię”.
„Dziękować, należy dziękować za to, co ofiarowało życie, nawet jeśli był to jedynie moment. Są ludzie, którym i taka chwila nie była dana. Trzeba kochać, choćby jeden jedyny raz, bo bez tego człowiek jest ubogi.” .Całkowicie zgadzam się z tymi słowami, a Wy? .Wdzięczne za przysłowiowy uśmiech od losu na pewno były wiejskie dziewczyny, którymi zajęła się pani dziedziczka Maria Wilczyńska. Po powrocie z zesłania z Sybiru, gdzie wyruszyła za synem, postanowiła zrobić coś dobrego dla mieszkańców wsi. Dać kilku dorastającym dziewczynom szansę na wybranie innej drogi, niż była im przeznaczona. Pierwszy tom sagi Wilcze Córki skupia się na losach jednej z nich - tytułowej Antoniny. .Poznajemy ją bliżej, to jaką wykonała dużą drogę - z ubogiej chłopskiej chaty na Kresach do luksusowej wilii w Prowansji. Nie dostała niczego za darmo. Niejednokrotnie musiała poświęcić własne szczęście dla innych. Przeżyć niespełnioną miłość, zawód, upokorzenie, ale także w końcu doczekać się szczęścia i spełnienia. Zrozumieć, że czasami warto odpuścić, a innym razem zaryzykować. .„Antonina” autorstwa Katarzyny Ryrych to piękna i poruszająca historia o sile kobiet. O ich determinacji, intuicji, ciężkiej pracy, która w końcu zostaje wynagrodzona. To też opowieść o poświęceniu - dla mężczyzny, ale także niejednokrotnie górnolotnych idei. Idei, które z czasem zamieniają się w marzenia, oczywiście te spełnione. .Powieść wciągnęła mnie od pierwszej strony. Oczarowała i sprawiła, że czekam na więcej!