Widmo Brockenu

Za dużo Chyłki, za mało komisarza i za mało Tatr

Ostatnio zwolniłam z nadrabianiem twórczości Remigiusza Mroza, więc wciąż do wyzerowania licznika nadal brakuje mi pięciu pozycji z początków jego kariery, ale po premiery sięgam na bieżąco, nie mam też zaległości w tych ciągle wydawanych seriach, dlatego na tę najnowszą powieść wręcz czekałam, choć miałam swoje obawy.

"Widmo Brockenu" to formalnie ósmy tom Forsta, w praktyce jednak sam autor nakręcił swoich fanów na to, że będzie to połączenie tej serii z tą o Chyłce. Mam wrażenie, że nieco na wyrost, bo w Mroźnym uniwersum bohaterowie regularnie migrują między cyklami, losy tych z dwóch najdłuższych także się już przecinały. Faktycznie Chyłka tym razem zagościła na Podhalu na dłużej niż zwykle, ale wciąż była to powieść przede wszystkim o Forście.

Nie ukrywałam nigdy tego, że Wiktora nie lubię, że tę serię w moich oczach ratuje przede wszystkim Osica i lokalizacja. Tym razem dzięki Chyłce atmosfera nie była tak smętna jak zazwyczaj, a jej dialogi z Osicą były jedną z najlepszych rzeczy, jakie czytałam w ostatnim czasie. Mogliby być połączeni na stałe. Dostarczyli mi głównie sporo śmiechu, ale pod koniec też się wzruszyłam, jedno z nich bardzo pozywnie mnie zaskoczyło.

Trudno mi się odnieść do najważniejszego dla mnie zdarzenia w tej książce bez spojlerów, więc ograniczę się do napisania, że złamało mi to serce i to najgorszy pomysł Mroza ze wszystkich prawie sześćdziesięciu tytułów.

Jeśli chodzi o wątki kryminalne, to miałam wrażenie, że znalazły się one jakby na drugim planie, przyćmione przez samych bohaterów. Mróz zrzucił jednak kilka bomb i muszę przyznać, że dałam się w pewnym momencie kompletnie wyprowadzić w pole, za to przy zakończeniu zaczęłam się domyślać, kto może stać za wszystkimi wydarzeniami i niestety miałam rację. Rozczarowało mnie kompletnie zachowanie Wiktora na ostatnich stronach, ale w sumie to dla niego typowe.

"Widmo Brockenu" to powieść, która wzbudziła we mnie wiele skrajnych emocji, a przecież o to właśnie chodzi w literaturze. Mimo wszystko wiem, że Remigiusza Mroza stać na więcej i potrafi pisać mniej raniące czy irytujące fabuły. Mogę marudzić, narzekać, ale jestem uzależniona od jego twórczości i czekam niecierpliwie na kolejne książki.

Moje 7/10.

Twórczość Remigiusza Mroza jest jak połączenie Rolls-Royce’a i Rolexa. Tak samo nie trzeba długo zachęcać do lektur książek autora, gdyż są one zjawiskowe. A od dziś WIDMO BROCKENU to nie tylko zjawisko optyczne w górach, lecz również tytuł najnowszej książki Remigiusza Mroza, w której autor łączy siłę komisarza Wiktora Forsta, z charyzmą adwokat Joanny Chyłki. Takie połączenie to przepis na udaną czytelniczą ucztę. Zatem jeśli jesteście fanami tych bohaterów, to zasiądźcie wygodnie na swych siedliskach i dajcie porwać się historii zapisanej na kartach książki „Widmo Brockenu”.

„Widmo Brockenu” to ósma już część z Forstem, w której gościnnie wystąpi wspomniana Pani adwokat oraz Zordon – Kordian Oryński. Wiktor z racji obrażeń odniesionych na Zawracie postanawia osiedlić się w Krakowie, by cieszyć się z życia u boku Dominiki i jej dzieci. Nie uczestniczył w żadnych śledztwach, nie brał udziału w ściganiu przestępców. Jednak jak życie pokazuje góry, wzywają go. Nadciągająca zima stulecia odkryje najmroczniejsze tajemnice skrywane na tatrzańskich szlakach. Co takiego wydarzyło się, że góry nie dają o sobie zapomnieć? Koniecznie sięgnijcie po tę książkę i odkryjcie tajemnice, które wraz z Forstem i Chyłką rozwiązywać będziecie z wypiekami na twarzy.

Warto podkreślić, że Remigiusz Mróz z charakterystyczną dla siebie umiejętnością zastosował wiele zwrotów akcji, które popychają nas do odkrywania kolejnych elementów układanki zapisanej na kartach książki „Widmo Brockenu”. Autor ponownie dał znać o swojej kreatywności w tworzeniu wydarzeń, które sprawiają wiele zawirowań. A to w NIK – Najlepszych Interesujących Książkach jest kwestią pierwszorzędną, pożądaną. Zatem jeśli jesteście żądni czytelniczej przygody, to bez chwili wahania sięgnijcie po „Widmo Brockenu”. Czyt-NIK jest już po lekturze i z całym sercem zachęca Was do poznania kolejnych losów Forsta… Chyłki i Zordona.

Po przeczytaniu tej książki ponownie utwierdziłem się w przekonaniu, że tytułowanie Remigiusza Mroza najlepszym polskim pisarzem jest w pełni uzasadnione. Autor doskonale rysuje historie, intryguje, zapraszając nas do rozwiązywania wielu tajemnic skrywanych w Tatrach. Twórczość pochodzącego z Opola pisarza jest zjawiskiem na ogromną skalę. „Widmo Brockenu” to kolejne dzieło Mroza, które wpisuje się w topkę NIK – Najlepszych Interesujących Książek. To ósme spotkanie z Wiktorem Forstem. I tak jak wielu miłośników Remigiusza mam nadzieję, że nie ostatnie.

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia, Filia Mroczna Strona