Wampir z Krakowa. Historia seryjnego mordercy...

„Wampir z Krakowa. Historia seryjnego mordercy, Karola Kota” to książka, w której autor bierze na warsztat prawdziwą historię jednego z najsłynniejszych polskich seryjnych morderców. Nie jest to jednak klasyczny reportaż, lecz literacka rekonstrukcja wydarzeń przedstawiona z perspektywy sprawcy. Autor, w charakterystycznym dla siebie stylu, próbuje wejść w psychikę Karola Kota i pokazać, jak mógł postrzegać otaczający go świat oraz co mogło kierować jego działaniami.

Bardzo lubię książki autora utrzymane w tej konwencji. To lektura, która od pierwszych stron budzi niepokój i pozostawia czytelnika z wieloma pytaniami. Karol Kot jawi się jako arogancki, pewny siebie młody człowiek, owładnięty obsesją, pragnieniem dominacji i fascynacją śmiercią. Jest postacią, która wywołuje odrazę i niechęć, a jednocześnie skłania do zastanowienia się nad tym, skąd bierze się zło. Przez całą powieść towarzyszy nam gęsta, mroczna atmosfera Krakowa lat 60. Szara codzienność mieszkańców kontrastuje z narastającym lękiem przed nieznanym sprawcą. Autor doskonale oddaje klimat tamtych czasów, dzięki czemu czytelnik ma wrażenie, jakby obserwował wydarzenia z bliska. Książka została napisana dynamicznym stylem. Krótkie rozdziały i wciągająca narracja sprawiają, że czyta się ją błyskawicznie. Autor rekonstruuje dialogi i wydarzenia tak, by jak najlepiej oddać emocje bohaterów oraz atmosferę epoki. Pokazuje również wpływ mediów i opinii publicznej na postrzeganie zbrodni. To opowieść, która nie usprawiedliwia sprawcy. Autor stawia pytania o naturę zła, próbując pokazać, jak może się ono rodzić i co prowadzi człowieka do popełnienia tak brutalnych czynów. Jednocześnie przypomina, że zło często kryje się pod pozorami zwyczajności.

To mroczna, oparta na faktach historia, ukazująca psychologię zbrodni i jeden z najbardziej wstrząsających rozdziałów polskiej kryminalistyki. Lektura skłania do refleksji nad naturą zła oraz cienką granicą między człowiekiem a potworem.

Podążanie ulicami Krakowa może być przerażającym doświadczeniem, zwłaszcza gdy Waszym przewodnikiem jest seryjny morderca z lat 60. XX wieku, czyli bohater najnowszej powieści autorstwa Maxa Czornyja pt. „Wampir z Krakowa. Historia seryjnego mordercy, Karola Kota” z oferty Wydawnictwa @filianafaktach.

Lubię książki, które wywołują emocje, ale rzadko zdarza się, żeby zostawiały mnie z tak dużym dyskomfortem. Tym razem nie było miejsca na bezpieczny dystans. Max Czornyj oddał głos człowiekowi, którego nazwisko do dziś budzi grozę nie tylko w Krakowie, i zrobił to w sposób, od którego trudno się oderwać.

Autor, którego wielu z nas zna z niezwykle poczytnych kryminałów, po raz kolejny udowadnia, że potrafi zajrzeć tam, gdzie większość nie chciałaby nawet spojrzeć. Wykorzystując metodę Stanisławskiego, niejako „wciela się” w swojego bohatera i prowadzi narrację w pierwszej osobie. Dzięki temu nie tylko obserwujemy wydarzenia, ale niemal słyszymy myśli Karola Kota. To właśnie ta perspektywa sprawia, że lektura jest tak przejmująca.

Najbardziej poruszyło mnie to, że autor nie próbuje szokować samą brutalnością. Znacznie większe wrażenie robi możliwość śledzenia procesu, w którym rodzi się zło. Kolejne decyzje, sposób myślenia, wypieranie odpowiedzialności, przekraczanie następnych granic zmuszają do refleksji i pozostawiają z pytaniami, na które nie ma prostych odpowiedzi.

Czy chwilami było mi niewygodnie? Bardzo. Czy miałam ochotę odłożyć tę książkę? Tak. Ale jednocześnie nie potrafiłam przestać czytać. Chciałam zrozumieć, dokąd zaprowadzi mnie ta opowieść i dlaczego pozornie zwyczajny nastolatek stał się bezdusznym potworem.

To nie jest kryminał, który czyta się dla zagadki. To mroczne studium ludzkiej psychiki i przypomnienie, że najstraszniejsze historie napisało życie. Jeśli znacie postać Karola Kota, cenicie literaturę, która nie tylko dostarcza emocji, ale również zmusza do myślenia, sięgnijcie po tę książkę. Ostrzegam jednak - to historia tak mroczna i przerażająca, że nie będziecie mogli o niej zapomnieć.

Wampir ukąsił teściowa, co się z nim stanie od tego wiedzmiego szczocha zwanego krwią mamusi? Zdechnie od razu, z obrzydzenia zacznie się ocierać o krzyż, zje pizzę z sosem czosnkowym i będzie raz za razem siadać na osinowy kołek?

Książka z serii tych, które obnażają okrucieństwo i wprost pokazują jak cieniutka może być granica między zwyczajnością a niewyobrażalnym bestialstwem. Historia Karola Kota przejmuje, niepokoi i zostawia w pamięci coś bardzo nieprzyjemnegoâŚ

Kolejny już raz Czornyj bierze na warsztat autentyczna historie z naszego rodzimego kryminalnego podwórka i dokonuje rekonstrukcji wydarzeń z życia jednego z najbardziej przerażających seryjnych morderców w naszej historii. Nie ma tutaj budowania legendy, tutaj czarno na białym widać jak bardzo czyny Kota były pozbawione racjonalnego motywu, ponieważ tutaj chodziło o chęć dominacji i czystą fascynację cierpieniem drugiego człowieka i to właśnie ten aspekt niepokoi najbardziej.

Czornyj w typowy dla siebie sposób przeplata opisy śledztwa z psychicznymi aspektami sprawcy i przyznaje, że wypada to całkiem dobrze. W książce nie ma prostych odpowiedzi nawet na te pozornie łatwe pytania, wręcz przeciwnie tutaj jest całe mnóstwo niewiadomych, a płynie z tego wniosek, że nie każdy ludzki mrok można jakkolwiek racjonalnie wyjaśnić.

Lektura dobrze oddaje atmosferę lat sześćdziesiątych, a kontrast między Krakowem jako miastem spokoju i kultury, a przestrzenią opanowaną przez strach robi duże wrażenie.

Książka daleka od literatury rozrywkowej, bo to mroczny i przytłaczający powrót do czasów, gdy strach spowijał całe miasto. To historia, w której prawda bardziej niepokoi niż najbardziej zmyślana fikcyjna opowieść. Lubię true crime, jednak muszę przyznać, że na tę podróż trzeba się mentalnie przygotować, bo zło przedstawione w tej lekturze wymyka się wszelkim schematom.â¨Czornyj w swojej publikacji wprost przypomina, że najgorsze potwory nie żyją w legendach, a funkcjonują wśród nas i często nie bydła absolutnie żadnych podejrzeń.