Trzy zagadki dla Organizacji

Książka, w której absurd goni absurd, co jest wyjątkowo śmieszne.

Trzy sprawy, które zupełnie do siebie nie pasują . Tajna organizacja, o której nikt nie wie (no chyba że żona agenta, taksówkarz, no i dwóch podejrzanych, być może jeszcze ktoś?) i w której panują bardzo restrykcyjne zasady.

Największą siłą tej książki są bohaterowie. Autor stworzył postacie tak oryginalne i ekscentryczne, że trudno przejść obok nich obojętnie. Ich zachowania, dialogi i sposób rozwiązywania problemów wielokrotnie wywoływały u mnie uśmiech. Nie brakuje tutaj dziwnych zbiegów okoliczności, absurdalnych sytuacji i humoru, który momentami przypomina komedię pomyłek. Moją ulubioną postacią jest harpunnik i oczywiście dama z pieskiem.

Muszę jednak przyznać, że taki specyficzny styl nie będzie dla każdego. Jeśli oczekujecie realistycznej fabuły, logicznych wydarzeń i poważnego śledztwa, możecie poczuć się rozczarowani. Autor świadomie bawi się konwencją i stawia na groteskę, dlatego warto podejść do tej historii z przymrużeniem oka.

Jeżeli natomiast lubicie absurdalne komedie, nietypowy humor, dziwne zbiegi okoliczności i bohaterów, którzy wymykają się wszelkim schematom, przy tej książce będziecie bawić się naprawdę dobrze. To lekka, oryginalna lektura, która potrafi rozbawić i zaskoczyć.

Moja ocena: 7/10

Czy coś może łączyć śmierć turysty w podrzędnym hotelu na Rambli, wybuch jachtu w porcie i kryzys w fabryce konserw? Teoretycznie nic, ale⌠Jest pewna grupa ludzi, którzy mają swoją pokręconą teorię, jak te sprawy mogą się wiązać. Otóż w Barcelonie działa pewna ściśle tajna Organizacja, składająca się z naprawdę dziwnych typków o jeszcze dziwniejszych pseudonimach, która ma niecodzienne metody działania. Jej agenci nie korzystają z telefonów komórkowych, maili, nie sporządzają raportów, nie generują żadnych dokumentów. Komunikują się za pomocą specyficznego szyfru i nocnej audycji radiowej. Wszystko jest ściśle tajne przez poufne. Oczywiście dla dobra sprawy i OrganizacjiâŚ

Wyobraźnia i elokwencja Mendozy nie znają granic⌠Trzy zagadki dla Organizacji to genialna historia skąpana w barcelońskim słońcu, podlana sosem groteski i absurdu. Nikt tak jak Mendoza nie potrafi pokazać komizmu w najprostszych sytuacjach i sprowadzić poważnych spraw do pasma kuriozalnych niepowodzeń i małych katastrof. Siła fabuły nie tkwi w samej zagadce kryminalnej, ale w jej absurdzie. To pastisz na współczesną rzeczywistość, na biurokrację, niekompetencję i opieszałość władz. To krzywe zwierciadło społeczeństwa pełnego sprzeczności, słabości i braku dystansu do życia. W absurdalnej wręcz logice działań Organizacji kryje się prześmiewczy obraz działania wszelkich instytucji i niedostrzegalny na pierwszy rzut oka chaos.

Mimo że jest to powieść jak najbardziej współczesna, co jasno pokazuje umiejscowienie fabuły w czasie, to czujemy się jak w klimacie retro. Całość utrzymana jest w nieco archaicznym tonie, z lekką, potoczną narracją. Relacje bohaterów pełne są ugrzecznionej i kurtuazyjnej formy, która czasem nie licuje z ich ironicznym językiem ulicy. Tu nawet wulgaryzmy brzmią groteskowo.

â¨ď¸â¨ď¸â¨ď¸

Mendoza mnie zachwyca i to się chyba nigdy nie zmieni. Odkąd swego czasu pochłonęłam cykl książek o damskim fryzjerze, miałam długą przerwę z jego twórczością i przy okazji tej powieści postanowiłam trochę poczytać o samym twórcy, szczególnie że jest to autor w sile wieku. Nie zdziwiłam się zbytnio, że na hiszpańskiej scenie literackiej Mendoza uznawany jest za fenomenalnego twórcę, mistrza groteski i absurdu, którego powieści łączą intrygujące zagadki kryminalne z inteligentnym humorem i prześmiewczym komentarzem społecznym. To częsty gość barcelońskiego festiwalu literatury kryminalnej BC Negra (podobno najsłynniejszy festiwal kryminalny w Europie, o czym pojęcia nie miałam), na którym zresztą, podczas specjalnej prezentacji, promował wersję hiszpańską tej powieści.

â¨ď¸â¨ď¸â¨ď¸

Dla mnie jest to bardzo przyjemny powrót po latach do świata twórczości Eduarda Mendozy.

Przez pierwsze kilkanaście stron musiałam się przyzwyczaić do humoru, jako że ostatnio czytałam raczej ✨prozę bardziej dla sztywniaków✨ mojego pokroju, ale jak już przywykłam, to przepadłam. Wciągnęłam się tak, aż zaczęłam się DOBRZE BAWIĆ *pioruny, werble, koniec świata*, a z moim wiecznie martwiącym się i analizującym mózgiem nie jest to takie hop siup! I myślę, że to najlepsza rekomendacja.

Lokalizacja, czyli głównie Barcelona, tylko dodaje uroku. Może i nigdy tam nie byłam, bo się boję, że mi gwizdną telefon ☎️ na pierwszym lepszym zakręcie, ale za to zwiedziłam to miasto wzdłuż i wszerz w książkach Zafóna, ok? ✨To chyba wiem, co mówię.✨ I jak widzę hasło „La Rambla” to się czuję jak w domu. 💅

Ale serio, przeczytajcie to sobie w wakacje i wrzućcie na luz, bardzo sympatyczna książka. ☀️

„Trzy zagadki dla Organizacji” to kryminał, który udowadnia, że śledztwo może być równie emocjonujące, co przezabawne. Zamiast ponurego klimatu i nieomylnych detektywów dostajemy szaloną mieszankę absurdalnego humoru, zwrotów akcji i bohaterów, którzy częściej wpadają w tarapaty, niż planują kolejne ruchy.

Akcja przenosi nas do słonecznej Barcelony, gdzie tajemnicza Organizacja podejmuje się rozwiązania trzech pozornie niezwiązanych ze sobą zagadek. Śmierć turysty, wybuch luksusowego jachtu i tajemnicze problemy producenta konserw stają się początkiem pełnej chaosu przygody. Im dalej w fabułę, tym więcej nieporozumień, zaskakujących wydarzeń i komicznych sytuacji, które sprawiają, że trudno przewidzieć, co wydarzy się na następnej stronie.

Autor połączył klasyczny kryminał z historią pełną groteski i absurdu, w konsekwencji czego powstała książka, która potrafi jednocześnie zaintrygować i rozbawić. Tajni agenci dalecy są od ideału, ale właśnie ich nieporadność i nietypowe metody działania sprawiają, że trudno ich nie polubić. Poza tym fabuła charakteryzuje się inteligentnym humorem, dynamiczną akcją i niecodziennymi zagadkami.

Jeśli szukacie lekkiej, pełnej energii lektury i lubicie kryminały z przymrużeniem oka, to idealna propozycja dla Was.

Ogromnie polecam!

☀️Recenzja☀️

W słonecznej Barcelonie funkcjonuje specyficzna, tajna organizacja, zajmująca się dziwnymi sprawami. Pozornie wydawałaby się być kompetentna i poważna, lecz tutaj agenci nie stosują się nawet do jasnych zasad, takich jak zakaz korzystania z telefonów i pełna dyskrecja, a ich obecność zawsze komplikuje i przyspiesza sprawę, a proste śledztwo zamienia się w szereg niejasnych przypadków.

Pierwszy raz miałam styczność z piórem Eduardo Mendozy i już wiem, za co ludzie go cenią. W niesamowity sposób połączył poczucie humoru z powagą sytuacji, co bardzo przyjemnie się czyta. Autor nie bazuje na brutalnych scenach, na co mogłaby wskazywać tajna organizacja, wykorzystuje jednak prostotę sytuacji i zmienia jej przebieg w chaotyczny i zabawny. Książka wciąga czytelnika i powoduje, że chcesz znać los bohaterów i rozwiązanie tych pozornie absurdalnych spraw. Opisana sceneria słonecznej Barcelony staje się nie tylko tłem do historii, ale także jej częścią, co nadaje niepowtarzalnego klimatu i sprawia, że jest to idealna książka na słoneczne, letnie dni.

Moja ocena: 5/5⭐

Głównym wątkiem powieści jest dochodzenie prowadzone przez tajną, ale zarazem wyjątkowo nieudolną agencję detektywistyczną nazwaną Organizacją. Zespół nietuzinkowych i niezbyt rozgarniętych barcelońskich agentów podejmuje próbę rozwiązania trzech spraw, które na pierwszy rzut oka nie mają ze sobą związku...

Mendoza bierze codzienność i przekręca ją tak, że rzeczywistość zaczyna skręcać w stronę kompletnego absurdu, nie tracąc przy tym swojej logiki i tempa. Jedna niedorzeczna sytuacja goni kolejną, zwroty akcji są momentami całkowicie niewiarygodne, a jednak wszystko tu gra. Gdzieś między humorem i ironią można znaleść wiele ciekawych dialogów, spostrzeżeń i obserwacji współczesnego świata.

No i to jest świetna wakacyjna lektura, która bawi od pierwszej do ostatniej strony. Idealna na plażę.