Trzy

Wiecie co mnie najbardziej zdziwiło? Że te przeszło siedemset stron lektury zleciało mi nie wiem kiedy:-) Nie wiem czy można tak o książce powiedzieć, ale to bardzo profesjonalny debiut:-) Dopełniony wszystkim, co potrzeba we wspaniałym kryminale z zaznaczeniem, że jest inspirowana prawdziwymi wydarzeniami. Postacie są rewelacyjne, każdy z nich jest inny, posiadają swój własny temperament i cechy charakteru nie do podrobienia. Tu nie wyglądają na postacie, tylko na zwykłych ludzi z krwi i kości, którzy mają prawo być grzeczni, tolerancyjni, ale do pewnego stopnia. Czasami działają pod wpływem impulsu, gdyż dobro ich podopiecznych jest najważniejsze. Zaginęła tu pewna dziewczyna i kobieca postać robi co może by pomóc ją odnaleźć. Wieść niesie, że startowała na policjantkę, ale ze względu na wybuchowy charakter zaczęła działać na swój własny sposób, gdzie żadne reguły i zakazy nie obowiązują. Widać tutaj jej pewną zażyłość z komisarzem, który wypomina jej, że odcięła się od niego kilka lat temu. Wchodzimy tu czasami nieco na ich prywatne sprawy, ale w bardzo małym wydaniu, gdyż gdzie by się nie spotkali ktoś zawsze w czymś im przerywał. Nie ma tutaj przodującego tematu, choćby samo śledztwo odnalezienia zwłok, czy też łączące tropy każdego z osobna na innej stopie stosunkowej, lub też prywatność tych osób, wszędzie była rozłożona w równomiernym stopniu, więc ten rodzaj poprowadzonego kryminału spodoba się każdemu, kto szuka w nich tego czegoś dla siebie. Wspólna przeszłość postaci w pewien sposób powróci w mocno ciepłym wydaniu, jednak opisana zostanie od strony narratora, więc wszystkie szczególiki zostały ukryte za zamkniętymi drzwiami, ale odsłoniętymi firankami:-) Będą tu prowadzone rozmowy na temat zaginięcia nastolatki, a ostatni trop niewiele im pokaże. Te rozmowy niby będą zwyczajne, ale niekiedy będzie się przewijał przez nie pewien cień i ciekawa jestem, czy ktoś go wychwyci:-) A tak na marginesie, jak ktoś kogoś nazywa wariatką, to oznacza tylko, że się jej albo boi, albo ona sama wie dużo więcej niż ktoś by sobie tego życzył'-) Jak dla mnie niesamowita opowieść, mega prawdopodobna, wciągająca i tajemnicza utkana z gęstej atmosfery tajemniczości. Po prostu musicie ją przeczytać!

Komisarz Robert Ceglarski jest na urlopie w okolicach Dukli. Zostaje z niego odwołany, bo w Beskidzie Niskim, na terenie wysiedlonej wsi, zostają odnalezione zwłoki młodej dziewczyny. Zostaje poproszony o poprowadzenie śledztwa i wpada na pewien trop, który prowadzi do zaginionej nastolatki. To wywołuje lawinę pytań, których w zamkniętej społeczności nikt nie chciał słyszeć. W śledztwo zaangażowana jest również Aleksandra Wysocka, która jest ekspertką w poszukiwaniu osób zaginionych i ma osobiste powody, by odnaleźć zaginioną. Wspólnie przeszukują okolicę czy nie ma tam więcej mrocznych sekretów. Tropów i poszlak jest wiele. Wśród przyjaciół zaginionej dziewczyny panuje zmowa milczenia.

Akcja toczy się na wsi w dusznym i tajemniczym klimacie. To historia, która od początku ma w sobie coś niepokojącego. To kryminał pełen zwrotów akcji. Ma mroczny klimat i odpowiednie tempo akcji. Trzyma w napięciu od początku do końca. Każdy rozdział książki odkrywa przed czytelnikiem kolejne tajemnice. Z każdą stroną wciąga, a napięcie rośnie. Autorka stworzyła historię, w której zbrodnia, emocje i ludzkie dramaty splatają się ze sobą. To mroczny i mocny kryminał, w którym zagadka kryminalna splata się z refleksjami o winie. Każda wprowadzona postać jest pokazana w odpowiedni sposób i odgrywa jakąś rolę w tej historii. Postacie są dobrze zarysowane, zwłaszcza relacja między głównymi bohaterami. Jest wszystko to co w kryminałach najlepsze: dynamiczne dialogi, ciekawi bohaterowie i dużo akcji. Kolejne tropy prowadzą do kolejnych pytań. Nie ma tu zbędnych opisów i dialogów. Znajdujemy tu motyw zaginięcia, brutalnego morderstwa i szajki narkotykowej.

Jest to świetny debiut autorki, która dobrze operuje emocjami. Książka jest dla tych, którzy kochają thrillery psychologiczne. Mimo objętości czyta się ją lekko, przyjemnie i nie nuży nawet przez moment. Do ostatniej strony trzyma w napięciu. Idealna lektura na długie wieczory.

fałszywa skromność jest gorsza od niewiedzy.

„Tu każdy ma tajemnice. I nikt nie jest bez winy.”

To co widzą inni często dalekie jest od prawdy. Przyjaźń podszyta zazdrością niszczy wszystkie zaangażowane osoby.

W głębi beskidzkich lasów znajduje się ciało młodej dziewczyny, owinięte w folię. Jej pozycja, sposób ułożenia, sugerują, że ktoś chciał coś wyrazić przez ten brutalny akt. Komisarz Robert Ceglarski rozpoczyna śledztwo, które prowadzi do zaginięcia nastolatki oraz społeczności, w której każdy coś ukrywa.

Do sprawy dołącza Aleksandra Wysocka – specjalistka od zaginionych, która nie tylko stara się rozwikłać zagadkę, ale także poznać prawdę o swojej zaginionej siostrze.

Z każdym nowym krokiem w dochodzeniu, w powietrzu coraz mocniej czuć ciężar tajemnic, winy i milczenia. Wkrótce okazuje się, że nie obcy, lecz bliscy są sprawcami największego zła.

W relacji Oli z Ceglarskim tworzy się subtelne napięcie – oparte bardziej na zrozumieniu i wzajemnym zaufaniu niż na klasycznym romansie. W ich dialogach czuć ciężar doświadczenia i zawodowego wypalenia.

Nie sposób pominąć Helenę , Klarę i Mariannę- To trzy kobiety z lokalnej społeczności – każda z nich jest w jakiś sposób uwikłana w przeszłość i w wydarzenia, które doprowadziły do tragedii.

Gabriela Pawlina, debiutując w literaturze, stworzyła książkę, która zaskakuje dojrzałością i głębokością emocji. To dzieło, które można śmiało nazwać wyjątkowym. Autorka posługuje się eleganckim, przemyślanym językiem, a atmosfera powieści jest gęsta, pełna napięcia, jak mgła spowijająca górskie szczyty.

Mimo swojej objętości - historia liczy ponad siedemset stron i tego ,że w moim odczuciu można było skrócić całość bardzo mnie wciągnęła i mogę ją z czystym sumieniem polecić

Jeśli szukacie książki, która od pierwszej strony wciąga jak wir emocji i nie puszcza aż do ostatniego zdania, to "Trzy" jest właśnie dla Was!

Gabriela Pawlina stworzyła mroczny, pełny napięcia thriller psychologiczny, który czytałam jednym tchem. Historia trzech kobiet, połączonych przez jednego mężczyznę, to prawdziwa mieszanka wybuchowa!

Co w niej uwielbiam?

Wciągająca fabuła. Akcja toczy się wartko, a krótkie rozdziały sprawiają, że non-stop chce się czytać "jeszcze tylko jeden"... Trzy perspektywy. Świetnie jest śledzić historię z punktu widzenia trzech różnych, silnych kobiet. Każda ma swój sekret, swoją walkę i swoją motywację.Niespodziewane zwroty akcji. Myślicie, że już wiecie, o co chodzi? Aha, pewnie! Ta książka zaskakuje nie raz, a finał naprawdę może przyprawić o gęsią skórkę!

Mocne emocje. Czuje się złość, współczucie, niepewność i ulgę. Gabriela Pawlina świetnie operuje napięciem i emocjami.

Dla kogo jest ta książka?

Dla każdego,kto kocha thrillery psychologiczne, historie pełne sekretów, intryg i kobiet, które nie są tak niewinne, jak mogą się wydawać. Dla fanów klimatów à la Katarzyna Bonda czy Remigiusza Mroza ?

Moja ocena: 9/10

"Trzy"to pierwsza część serii, która absolutnie rozkochała mnie w prozie Gabrieli Pawliny. To inteligentny, dopracowany i emocjonalny thriller, od którego ciężko się oderwać. Gorąco polecam!

Czytaliście? Jakie były Wasze wrażenia?

BRUNETTE BOOKS

„Trzy” to debiut i to debiut przez duże D.

„Trzy” to ciekawy kryminał, którego akcja dzieje się w Beskidzie Niskim. I sam fakt, że dzieje się w górach sprawiło, że zainteresowałam się tym tytułem.

Beskid Niski ma bardzo ciekawą historię i to właśnie w tym paśmie górskim, na terenie wysiedlonej łemkowskiej wsi, zostały odnalezione zwłoki młodej dziewczyny. Sprawą zajmuje się komisarz Robert Ceglarski, który skutecznie odkrywa sekrety skrywane przez lokalną społeczność. Sprawą zajmuje się również Aleksandra Wysocka – ekspertka od poszukiwań zaginionych osób.

Mocną stroną tej historii są decydowanie bohaterowie. Jest to połączenie doświadczenia i intuicji. Razem stanowią wspaniały duet.

Książka trzyma w napięciu od samego początku. Posiada mroczny klimat, odpowiednie tempo akcji, intrygi i tajemnice oraz małą, hermetycznie zamknięta społeczność. Całość sprawia, że książka jest idealną lekturą na długie jesienne wieczory. Tym bardziej, że posiada ona prawie 700 stron.

Książkę czyta się bardzo szybko i przyjemnie. Polecam!