True Beauty. 8. True Beauty 8

Mocno czekałam na kolejne tomy True Brauty, byłam ciekawa jak wyjdzie spotkanie pewnych bohaterów po latach, czy nastąpią jakieś konfrontacje. Zwłaszcza Seojuna i Suho! Z radością więc wzięłam się za 8 tom.

Związek głównej bohaterki przeżywa pewien kryzys, wkrada się tam nieco zazdrości i choć trochę mnie irytowały ich przesadne reakcje, to podobało mi się, że finalnie dochodzą do rozwiązania problemu w zdrowy sposób. Wg mnie wychodzi to na duży plus.

Choć nadal dobrze mi się czytało tę serię, to jednak ta część troszkę mniej mi się podobała, dostarczyła mniej emocji niż poprzednie, ale zakończenie jak zwykle wprowadziło niedosyt ?

To lekka i przyjemna seria, która porusza kilka większych tematów- dorastania, pasji i poszukiwania siebie, problemów szkolnych i studenckich, pierwszych miłości, przyjaźni, nawiązywania nowych relacji, problemów rodzinnych. Ale przede wszystkim pojawia się tu wątek samoakceptacji, który jest bardzo istotny, ale też bardzo powoli się rozwija. Fanom takich klimatów jak najbardziej polecam

Jak ja nie mogłam doczekać się możliwości lektury kolejnego tomu True Beauty! Nawet nie zdajecie sobie z tego sprawy. Historia Jugyeong na stałe już wpisała się w mój umysł i z niecierpliwością wyczekuję kolejnych tomów cyklu. Jednak czy ósma już odsłona tej serii wciąż trzyma poziom? Na to pytanie postaram się odpowiedzieć w recenzji poniżej.

Zazdrość jest okropnym uczuciem, o czym doskonale przekonują się Jugyeong i Seojun. Sami nie do końca potrafią powiedzieć, o co tak dokładnie chodzi, ale coś między nimi jest nie tak — wzmożone napięcie, zdenerwowanie, niejasne uczucia... Czy może mieć to związek z powrotem Suho do kraju? Nikt nie jest tego tak do końca pewien, ale przecież miłość zawsze zwycięża, prawda?

No i co ja mogę powiedzieć, kolejny tom, kolejne emocje i kolejne zawirowania. Autorka zdecydowanie nie oszczędza swoich bohaterów, a ich zachowanie – co przyznaję szczerze, nie do końca wzbudzało we mnie pozytywne odczucia. Jednak czymże jest taka “błahostka” w porównaniu z tym, ile wydarzyło się na kartach tej powieści?

Główni bohaterowie zdecydowanie nie potrafią w relacje międzyludzkie i nie potrafią ze sobą rozmawiać. To znaczy, inaczej – nie tyle nie umieją, ile po prostu chyba nie do końca wiedzą, jak ubrać swoje emocje w słowa, tak by odpowiednio je zakomunikować. W tej części pojawia się element, który mam wrażenie, że w pewnym momencie jest wręcz nieodłączny, jeśli chodzi o świeży związek. Zazdrość jest czymś, z czym wiele osób nie do końca potrafi sobie poradzić i przyznaję, że ja sama mam z nią momentami problemy, ale staram się nad tym pracować.

Wracając jednak do bohaterów — Seojun i Jugyeong prawdopodobnie liczyli na to, że ich relacja zawsze będzie cukierkowa i pełna miłości, a tutaj poczuli pierwsze poważniejsze zetknięcie z rzeczywistością. Choć momentami irytowało mnie ich zachowanie i brak komunikacji, to jednak doceniam fakt, że autorka postanowiła ten wątek tutaj zawrzeć, bo jest on niezwykle istotny. Dlatego za to leci ode mnie ogromny plus.

Yaongyi tak jak przy poprzednich tomach zyskała moją aprobatę, jeśli chodzi o kreację postaci oraz przedstawienie tej historii, dodając do niej kolejne interesujące wątki, spojrzenia oraz zwroty akcji. Gdyby ktoś jednak mnie zapytał, czy seria ta zaliczyła progres od pierwszego tomu, odpowiedziałabym, że tak, jak najbardziej. Jednak od tomu piątego jest to raczej porównywalny poziom, bez większych wahań, co oczywiście ma swoje plusy.

Kolejna część True Beauty to kolejna wciągająca przygoda, która zdecydowanie potrafi przyciągnąć uwagę czytelnika chociażby na krótszy czas, ale jednak. Jeśli poszukujecie dobrych komiksów czy powieści graficznych, to myślę, że warto zwrócić uwagę na ten tytuł. Jak będzie z kolejnym? O tym już całkiem niedługo...

Zazdrość bywa paskudna i potrafi wiele namieszać. Suho wraca do Seulu, co nieźle na miesza. Miłość czasem nie wystarcza, a kryzys wisi w powietrzu. Co jeszcze się stanie? Jak sobie z tym poradzą bohaterowie? Jak potoczą się ich losy? Czy miłość zwycięży?

Wszystkie poprzednie tomy z serii według mnie były świetne i dlatego z ciekawością, a także swoimi oczekiwaniami sięgnęłam po tom 8. Nie zawiodłam się ani troszkę, znalazłam w nim wszystko, czego oczekiwałam. Okazał się tak samo świetny, jak poprzednie tomy. Czytało się go szybko, a podczas czytania towarzyszyły mi emocje. Ten tom jest troszkę wolniejszy, spokojniejszy, jednak mnie to ani troszkę nie przeszkadzało. Według mnie był mocno wciągający. Dla mnie pozycja na jedno popołudnie, do przeczytania w całości na raz.

Nie zmieniłam zdania i nadal uważam, że ta seria to nie jest tylko zwykły komiks, który tylko przeczytamy, pośmiejemy się i po chwili o nim zapomnimy. Znajdziemy w nim świetną historię, która nie tylko bawi, ale również porusza wiele ważnych tematów, o których powinno się mówić jak najwięcej. To komiks, z którego można wyciągnąć wiele wniosków. Dla mnie to ogromna zaleta.

Jak już wspomniałam, tym razem w komiksie trochę mniej się dzieje, a jednocześnie nie na tyle mało, żeby było nudno. Akcja dość sprawnie poprowadzona, ze zwrotami, które mnie potrafiły zaskoczyć.

Wizualnie komiks bardzo mnie zdecydowanie się podoba. Ilustracje są po prostu ładne, dopracowane w najmniejszych szczegółach, przyciągają wzrok i zdecydowanie umilają nam czytanie.

„True Beauty 8” to już kolejny komiks z serii, który miałam okazję przeczytać i mnie się podobał. To seria, która według mnie nie tylko bawi, ale również porusza trudne tematy. Ze swojej strony z przyjemnością polecam całą serię.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

TRUE BEAUTY 8 to kolejny tom komiksowej serii, która zawładnęła Webtoonem. W tej części nasza Jugyeong po raz kolejny mota się między Seojunem i Suho. Motyw trójkąta miłosnego powraca. Chłopcy mają coraz bardziej napięte relacje, a Seojun czuje się niepewnie - jak widać nawet przystojniacy mają kompleksy. Do tego nasza bohaterka wpada w kolejne kłopoty przez swój brak asertywności. W skrócie - dzieje się.

Lubię serię True Beauty, bo mamy tam wszystko - ciekawą historię, poważniejsze wątki i problemy, z którymi można się utożsamić, ale też i te zabawne momenty, a do tego ładną kreskę. Uwielbiam podziwiać rysunki autorki. Ponadto, zawsze lubię wyłapywać zabawy z przekręcaniem nazw popularnych marek. W tym tomie rozbawił mnie WcDonald's.

Każdy tom czyta się niezwykle szybko i od razu ma się ochotę sięgnąć po kolejną część. Wciągnęłam się i zawsze wypatruję z niecierpliwością kolejnych tomów.

I nadal utrzymuję, że komiksowa wersja podoba mi się o wiele bardziej niż serialowa.

A Wy, znacie już True Beauty?