Tappi. Tarapaty Tappiego w Magicznym Ogrodzie

Wraz z Tappim i Chichotkiem trafiamy do miejsca, w którym panuje… wieczne lato. Brzmi jak marzenie? Tylko pozornie. Bo kiedy w Szepczącym Lesie jesień nie chce nadejść, a w magicznym ogrodzie szerzy się bałagan, szybko okazuje się, że natura potrzebuje równowagi. I właśnie o tej równowadze – w przyrodzie i w emocjach – jest ta opowieść.

Ważnym wątkiem i postacią jest Pani Ogrodziejka, którą poznajemy jako niezbyt sympatyczną, a nawet opryskliwą gospodynię czarodziejskiego ogrodu. Przede wszystkim jednak jest ona trochę zagubiona w swojej roli, popełnia błędy, ale dzięki wsparciu innych może zrozumieć, że nawet najpiękniejsze lato nie powinno trwać wiecznie.

Obok niej pojawia się zrzędliwy skrzat-złośnik, troskliwy doktor Maroszek, psotne sroki, urocze stworzonka ogrodu, a także trzej kuzyni-trolle: Ciapugroch, Kapuch oraz Gburek. Każdy z nich wnosi do historii humor i charakter, a ich sprzeczki i temperamenty dodają opowieści lekkości. Tappi – jak zawsze – jest serdeczny, cierpliwy i gotowy pomagać. To bohater, którego naprawdę lubię pokazywać dzieciom. Uczy, że warto mieć czas dla innych, że współpraca jest ważniejsza niż obrażanie się, a życzliwość potrafi rozbroić nawet największego złośnika. Mimo drobnych kolokwializmów język jest przystępny i naturalny, a całość bardzo ciepła i „rodzinna”.

Nowe wydanie cieszy oko – kolory są intensywne, Tappi ma odświeżony wizerunek, a na początku książki znajdziemy kolorowankę, która pozwala dzieciom wejść w ten świat jeszcze głębiej. To drobiazg, ale naprawdę buduje klimat. Moje dzieci ją uwielbiają, a ja doceniam to, że pod warstwą przygody kryje się mądra opowieść o cykliczności natury, odpowiedzialności i przyjaźni.