Tam, gdzie rodzi się magia

„Tam, gdzie rodzi się magia” to zbiór pięciu zimowo-świątecznych opowiadań. Jeżeli czytaliście poprzednie książki Autorki, to bohaterowie tych opowiadań będą Wam już znani. Jednak ich znajomość nie jest konieczna, aby sięgnąć po te świąteczne opowiadania. Ja swoją przygodę z twórczością Autorki zaczęłam właśnie od tych opowiadań. Ale nie wykluczam, że poznam twórczość pani Joanny w wolnej chwili :)

Autorka pokazuje, że nieważne gdzie spędzamy święta Bożego Narodzenia. Jeżeli są obok nas bliskie osoby, które kochamy to zawsze święta będą pełne radości, wzruszeń i magii.

Tak jak wspomniałam wcześniej było to moje pierwsze spotkanie z twórczością Autorki. Jej styl pisania jest lekki i przyjemny, przez co przypadł mi do gustu. Spędziłam naprawdę miły czas z tą książką.

Każde opowiadanie jest inne, o innych bohaterach. Ale wszystkie łączy poczucie, że ważni są ludzie i ich relacje. Jedne opowiadania wzruszają, a inne są pełne humoru i bawią do łez. Uważam, że Autorka świetnie oddała zimowo-świąteczny klimat.

Jest to idealna lektura na okołoświąteczny czas. Jeżeli lubicie formę krótkich opowiadań lub chcielibyście sprawdzić, co słychać u Waszych ulubionych bohaterów to koniecznie sięgnijcie po tę książkę.

Macie tak z ulubionymi powieściami/seriami, że ciężko się Wam rozstać z ich bohaterami? A że zazwyczaj bywa tak, że zakończenia tych historii są skonstruowane w taki sposób, że z chęcią dopisalibyście ciąg dalszy? Ja czasami tak mam ? i zapewne więcej jest takich osób. Dlatego też świetnym pomysłem na powieść typowo świąteczną było napisanie takich ciągów dalszych przez Joannę Tekieli do historii autorstwa Jej pióra. .„Tam, gdzie rodzi się magia” to właśnie taki zbiór pięciu okołoświatecznych opowiadań, gdzie bohaterami są postacie znane z powieści Autorki. Ale spokojnie! Nie musicie ich znać, by sięgnąć po tę pozycję! Ja nie miałam przyjemności ich wcześniej przeczytać, ale dzięki krótkim wprowadzeniom odnalazłam się w tych historiach. .Te opowiastki podnoszą na duchu, dają poczucie przynależności, momentami bawią, ale też zmuszają do refleksji. Otulają niczym najcieplejszy koc i pokazują, że warto iść za głosem serca! Niektóre z nich mają i taki magiczny pierwiastek, ale tego nam właśnie potrzeba! Szczyptę magii i wiary w to, że się uda! Idealne także na ten poświąteczny czas, na podtrzymanie atmosfery i poczucia, że można więcej! .Ze swojej strony szczerze Wam polecam!

Książka Joanny Tekieli Tam, gdzie rodzi się magia zaskoczyła mnie konstrukcją, jest to bowiem zbiór pięciu świątecznych opowiadań, których bohaterami są postacie z różnych powieści autorki. Każde z opowiadań składa się z kilku rozdziałów i stanowi odrębną całość. Elementem łączącym historie jest czas akcji, czyli grudzień oraz główny wątek, czyli przygotowania do świąt i wieńczące je święta Bożego Narodzenia. Zapewne czytelnicy znający powieści Joanny Tekieli rozpoznają poszczególnych bohaterów, a dla osób, które nie czytały powieści autorka na początku każdego opowiadania przygotowała krótkie wprowadzenie. Zawiera ono informacje o miejscu akcji i postaciach z krótką ich charakterystyką i opisem łączących je relacji. Osobiście nie czytałam żadnej z przywołanych przez Joannę Tekieli powieści i mnie bardzo to pomogło w zrozumieniu fabuły opowiadań.

Mimo, że historie dzieją się w różnych miejscach i dotyczą różnych osób, to pisarka w każdej z nich skupia się na relacjach międzyludzkich i uczuciach zwracając uwagę na to, że życie jest sztuką porozumienia i kompromisów, a świąteczną magię tworzą życzliwi sobie i kochający się ludzie. W niektórych z nich odnajdziemy także wątki ekologiczne – szacunek do przyrody i ratowanie zwierząt.

Historie są niejednolite pod względem tempa akcji i nastroju, jedne bardziej refleksyjne i inne z kolei pełne humorystycznych, zabawnych sytuacji i zbiegów okoliczności. Wszystkie opisują wydarzenia związane z okresem przedświątecznym, ale w różnych miejscach. Osobiście najbardziej podobało mi się ostatnie opowiadanie, czyli „Gwiazda w Pensjonacie Leśna Ostoja”.

Postacie w każdym z opowiadań są zróżnicowane. Jedne bardziej realistyczne i wiarygodne inne mniej, ale ogólnie są ciekawe i zajmujące, mimo, że niezbyt rozbudowane. Zapewne w powieściach, do których nawiązują opowiadania, psychologia każdej z postaci jest bardziej rozbudowana i szczegółowa. W tych krótkich formach mnie osobiście urzekła postać małego Adasia z opowiadania „Choinka w Podgórowie”. Jest to taki typowy 4-latek o bogatej wyobraźni, żywiołowy i ciekawy świata. Jego „filozofia” w odniesieniu do wielu spraw jest rozbrajając, a jego zachowanie i wypowiedzi wywołują uśmiech.

Książka utrzymana w ciepłym, świątecznym klimacie i zimowej scenerii napisana jest lekko i płynnie. Znajdziemy w niej zarówno fragmenty melancholijne i wzruszające jak i pobudzające do śmiechu i zaskakujące.

Chociaż ogólnie raczej chętniej sięgam po pełnowymiarowe powieści to ten zbiór opowiadań przeczytałam z przyjemnością. Ich długość pozwoliła mi pogodzić czytanie z przedświątecznymi pracami domowymi. Lekturę potratowałam także jako możliwość zapoznania się z bohaterami wybranych przez autorkę powieści i dzięki temu wiem których chciałabym poznać lepiej sięgając po powieść.

Myślę, że dla tych, którzy znają i lubią twórczość Pani Joanny Tam, gdzie rodzi się magia będzie okazją ponownego spotkania ze znanymi postaciami, a dla innych okazją do oderwania się od świątecznych przygotowań i podglądnięcia jak inni się do świat przygotowują i czym dla nich są te święta. Lektura czasem skłania do zadumy a czasem rozbawia, ale ogólnie wprowadza w świąteczny nastrój.

Przyznaję, że autorka potrafi zaskakiwać. Tym razem chyba przeszła sama siebie, gdyż stworzyła jedną książkę w której postacie z jej wcześniejszych książek wchodzili w okres świąt Bożego Narodzenia. Nie wszędzie było pięknie, bo jak wiadomo, że zawsze jakieś spory się pojawiają, ale klimat był najprawdziwiej magiczny:-) Miłość rozkwitała z każdym dniem i tylko drobne zadry przypominały o tym jak wspaniale jest się później móc pogodzić. Nie trzeba każdej z tych osób znać, nie trzeba poznawać ich zwyczajów ani decyzji, które nimi kierowały. Akceptujemy ich zdanie i obserwujemy jak dalej potoczą się ich losy. Pomimo tego, że każde opowiadanie było inne, to jednak miało się wrażenie jakby pod koniec w tym samym czasie każde z nich zasiadło do wieczerzy i celebrowało chwile w sposób jaki potrafili to robić. Jakby chciała pokazać, że cały wszechświat, każdy dom z osobna i miasteczka i osoby, że są takie dnie, które jednoczą wszystkich ludzi. Gdzie pomimo kiczu jak niektórzy pomyślą, wypatruje się tej pierwszej gwiazdki, bo tak nakazywali przez pokolenia:-)

Tu nie zawsze sielanka stawała im na drodze. Niektórzy myśleli o swoich chorobach, o stanie błogosławionym oraz o wspomnieniach, które przypominały, że gdzieś wydarzyła się tragedia. Nie każdy tutaj mieszka w luksusie, a inni nawet nie są w swoim domu. Niektórzy poszukiwali tutaj pasji, a inni spokoju. I tylko piękne płatki śniegu, które spływały na ich odzienia przypominały, że zima posiada również swoje uroki. Może i chłód otaczał ich zewsząd, ale potrafili docenić dar chwili, jakby wyświetlane klatka po klatce wspaniałe chwile podkreślające magię, która siedziała w ich głowach. Czasami niektórzy dużo tutaj rozmawiali, a inni woleli swoje myśli sprezentować nam. Być może wiedzieli, że nie było kogo, kto byłby w stanie ich wysłuchać. Wraz z chłodnym powietrzem wdychali w swoje płuca nowe początki, które miały ich tylko wzmocnić. Jakie to były przepiękne opisy:-)

Sięgnij po książkę tylko wtedy, kiedy kochasz czar świąt i chcesz zobaczyć jak niektórzy oczekują tego pięknego czasu. Zobacz co chodzi im po głowie, jak wiele posiadają na zewnątrz, lub tylko wewnątrz. Jak drobnostka potrafi dzielić i łączyć jednocześnie. To książka, która ma w sobie ciepło i pokazuje, że piękno jest tam, gdzie są ludzie na których nam zależy:-) Bardzo ją polecam:-)

„Tak, gdzie rodzi się magia” to 5 opowiadań, które zabierają nas ponownie do znanych miejsc z powieści Pani Joanny Tekieli. Wspaniale było wrócić nad jezioro Zapomnienie czy do Dębowego Uroczyska.

Każda z tych opowieści jest napisana w klimacie zimowo - świątecznym. I każda z nich ma to co uwielbiam w powieściach Pani Asi. Jest to ciepły, czasami zabawny klimat, który potęguje obecność przyrody.

Autorka posiada lekki styl pisania i potrafi zaczarować słowem. Każde z opowiadań czyta się bardzo szybko, a czytając czuje się tęsknotę za bohaterami powieści autorki jak również za pięknymi miejscami.

Opowieści te nie są przesłodzone. Bohaterowie nie tylko zajmują się przygotowaniem Świąt, ale również zajmują się swoimi problemami.