Tajemniczy przeciwnik

Królowa w nieco innej osłonie, nadal kryminalnej, jednak zabarwionej znacznie bardziej humorem i jakichś nut romantyzmu. Ta powieść nie ma typowej dla autorki zamkniętej formuły, na rzecz szpiegowskiej przygody w czasach I wojny światowej, gdy moja teściowa już zbierała haracze emocjonalne.

Opowieść stoi bohaterami w postaci Tommy’ego i Tuppence, bo tutaj nie ma chłodnej dedukcji i siły szarych komórek, ale jest młody dynamiczny duet, których entuzjazm poraża dzięki czemu wzbudzają we mnie tak dużą sympatię. Ta relacja jest pełna błyskotliwych dialogów, uszypliwosci, droczenia i przekonaniu, że jako zespół mają olbrzymią siłę, bo w tej całej lekkomyślności jest metoda.

Fabuła jest dynamicznie i intrygująca już od pierwszych stron, a Christie w typowy dla siebie sposób nie szczędzi fałszywych tropów i intryg. Poszukiwanie Jane Finki sekretnej dokumentacji jest zalążkiem serii wydarzeń, gdzie na scenę wychodź pan Brown, człowiek który zbudowany jest atmosferą, a nie obecnością, bo to przeciwnik nlewidizlany, którego macki sięgają chyba wszędzie. W całej powieści dominuje jednak klimat przygody, co prawda są tajne organizacje, podsłuchy i zagrożenie jednak Christie prowadzi narracje dość lekko i zachęca do snucia nowych domysłów. Jest też dość subtelny wątek uczciwy, który ma swój niezaprzeczalny urok. Detektywistyczna para ma się ku sobie no i co tu dużo mówić ciekawie śledzi się ich nietypową relację.

To królowa pisząca w nieco innej tonacji, ponieważ opowieść jest znacznie bardziej awanturnicza niż klasyczne powieści detektywa Poirot, jednak to nadal Christie więc jest świetne temo, 100% inteligencji i umiejętne budowanie fabuły w oparciu o jakaś tajemnicę.

Bardzo ciekaw otwarcie serii, bardzo energiczny, który nie tylko intryguje ale i gwarantuje przyjemnie spędzony czas.