Szkoła szpiegów na nartach

Macie małych agentów specjalnych w swoich domach?

Pamiętajcie, że nawet jeśli tak jest to nie będziecie mieli o tym zielonego pojęcia, także jeśli odpowiedź brzmiała nie, może warto się jednak zastanowić?

Tak właśnie jest w przypadku bohatera cudownej serii Szkoła Szpiegów.

Tym razem mieliśmy kombo czytania, aż dwóch ostatnio wydanych części:

Szkoła Szpiegów na nartach

Szkoła Szpiegów w tajnej służbie

Autorem wszystkich części jest Stuart Gibbs. Wszystkie części wydane są w tej samej szacie graficznej, przez wydawnictwo agoradladzieci, dzięki czemu świetnie prezentują się na półce. Części są dość pokaźne więc dla samodzielnych początkujących czytelników mogą być przerażająco grube. Jednak jak już dzieci mają wprawę lub kochają historię o tajnych misjach, super agentach to dadzą radę, ponieważ książka jest napisana naprawdę lekko, mimo prowadzonych bardzo poważnych akcji, bo przecież jakie akcje mogą prowadzić tajni ( trzynastoletni) szpiedzy.? Mnóstwo tu humoru, ale też dla starszych czytelników jak np rodzice wspomnień z czasów szkolnych. Wiele rzeczy które przytrafiają się Benowi są nam znane tylko ze szkoły na innych zasadach.

Część Na nartach to chyba najlepsza część z dotychczasowych, ale wszystkie są genialnie napisane.

Tym razem również, w obydwu częściach, nie mogła zabraknąć, rywalizacji, zwariowanych misji. W tych dwóch częściach zmieni się nieco sceneria, najwybitniejszą agentka wreszcie pozna swoją pięte Achillesa, a Ben przekona się że wcale nie jest tak beznadziejny jak mu się wydaje. Jakie misje staną przed młodymi adeptami szkoły? Kto okaże się przyjacielem, a kto prawdziwym wrogiem?

Zapraszam do czytania

Tropić, poszukiwać, zagadki rozwiązywać. Któż by nie chciał?

Szczypta adrenaliny smak życia wyostrzyć może. Sami skosztujcie!

Czyżby to James Bond, w odmłodzonej wersji, powrócił? Operacja "Zając polarny" zostaje aktywowana. Warto przyjrzeć się sprawie. Wszcząć dochodzenie. Wszelkie poszlaki w całość złożyć. Lecimy!

Bo był sobie tajny agent CIA z Akademii Szpiegostwa - Benjamin Ripley, który już po raz czwarty się u nas zjawia. W dodatku na nartach, choć to wcale nie ferie, profesjonalnie rozśmieszając swoją nastoletnią osobowością. Z papierami na to, bo licencji mu nie brak. Specjalista w swoim fachu, bez wątpienia.

Zapowiada się jazda bez trzymanki, gdyż kolejne misje, od podnóża góry Vail poczynając, przygodami naszpikowane, na horyzoncie. Na zwiad ruszamy po szczegółów więcej. Są narto-lokaje, lodowisko w szwach pękające, wozy pancerne skrywające czarujący uśmiech i powietrze wyciskane z płuc, do samego końca.

Tajemniczo być musi, bo jak inaczej szpiegowski świat zbudować? Operacja "Złota pięść" daje tu do myślenia, a w połączeniu z multibogaczem wprost z Chin, który do Kolorado przybywa, zaczyna być zawile. Do tego Jessica Shanga, córka chińskiego biznesmena, przemyka przez stronice i rozświetla swą przyjazną aparycją, luksus wylewa się tu i tam, helikopter potrzebny na jutro, a od trzydziestego grudnia się zacznie. Tylko co? Trzeba mieć głowę na karku, bo złamania i załamania w powietrzu wiszą, tylko czy zawsze się da ją utrzymać na właściwym miejscu? Czy bomba w walizce da o sobie znać i czy Szpieżka (jak mi się podoba to określenie) Erica ruszy na ratunek? A może jej wsparcie nie będzie potrzebne nic a nic? Na problemy wszelkie niezawodna jest gorąca czekolada.

Zimowo, śnieżnie i wywrotowo. Sensacyjnie, z budowanym napięciem i zwrotami na pięcie. Z literackim zacięciem, akcją jak w kołowrotku i żywiołowością wymykającą się ramom wszelakim. Z fabułą niczym w filmie i nieustanną niepewnością "co za rogiem". Oczekujesz, a tu lawina, broń i manewry unikowe. Więc jeśli chcecie kojąco i z szerokimi polami ciszy - to nie tu.

Czyta się wartko, energicznie, bez zbędnych postojów. Dlatego myślę, że to książka - sposób (na to jak wciągnąć dzieci szkolne w czytania wir), a że mamy już części cztery (które na zdjęciach uraczycie) to długie godziny tajnej agentury w wykonaniu dzieci Waszych zapewnione. A finalnie i radość z życia się dostanie w bonusie.

Ktoś mnie ostatnio pytał o takie klimaty.

No i są.

Tylko łapcie, bo szybko się wymykają, biegną dalej i już znikają z pola widzenia. Spryciarze z nich!