Szczęście w nieszczęściu

"Szczęście w nieszczęściu" to jak sam tytuł wskazuje, opowieść o szczęściu, które żeby osiągnąć trzeba czasami swoje wycierpieć.

I tak jest w przypadku Klary. Odeszła jej ukochana babcia, kariera zawodowa legła w gruzach, rozstała się z narzeczonym. Dużo tego jak na jedną osobę. Na szczęście Klara ma u swego boku przyjaciółkę, na którą zawsze może liczyć.

Jest to świetna lektura do zabrania ze sobą na urlop.

Bardzo imponował mi upór głównej bohaterki, która pokazuje, że pomimo tego, że życie sypie się jak domek z kart, to los potrafi być przewrotny. Klara nie poddała się i zawalczyła o siebie.

Moja pierwsza przygoda z Izabellą Frączyk okazała się bardzo owocna. Świetna fabuła, zabawne dialogi sprawiły, że książkę czyta lekko i przyjemnie. Książka jest dosyć obszerna, liczy ponad 500 stron, ale gwarantuję, że będziecie chcieli więcej. A ja z pewnością sięgnę po pozostałe książki autorki.

Zawsze jak czytam książki takie jak ta, czyli jak ja to mówię lekkie, łatwe i przyjemne to mam ochotę też i na drugą część przygód bohaterów, których mam okazję poznać. Tak było i tym razem. „Szczęście w nieszczęściu” to książka ciepła, pełna humoru i bardzo pozytywna pozycja, dla wszystkich miłośniczek polskich autorek.

Poznajemy Klarę, główną bohaterkę, gdy wali jej się świat. Traci pracę, mieszkanie, a chłopak, który miał być taki super i w ogóle być tym jedynym, okazuje się jednym nie być wymarzonym księciem na białym koniu. Co najlepiej zrobić w takiej sytuacji? Oprócz godzin spędzonych na rozmowach z najlepszą przyjaciółką, najlepiej jest wyjechać do jakiejś głuszy i odpocząć od wszystkiego. Tak też robi Klara. Ale to nie jest książka o tym, że główna bohaterka znajduje swój raj na Ziemi gdzieś daleko, gdzie ledwo można złapać zasięg. Nie, tu akurat możecie się zdziwić. Klara wraca i zaczyna brać życie w swoje ręce. Przenosi się do domu po babci i zaczyna wszystko od nowa. Od tej pory życie Klary zaczyna diametralnie się zmieniać, a seria różnych zdarzeń nie pozwoli czytelnikowi się nudzić.

Pomysł Izabelli Frączak był jak dla mnie naprawdę ciekawy. Dobrze poprowadziła fabułę. Postaci są wyraziste (i całe szczęście Klara nie jest wieczną ofiarą losu, której wszystko spada z nieba, ją naprawdę da się lubić). Książkę czyta się tak dobrze, że nie chce się jej odkładać. Co więcej, miło byłoby zobaczyć ekranizację tej powieści, bo czemu nie?

Nie było to pierwsze moje spotkanie z twórczością tej autorki i muszę przyznać, że ta książka podobała mi się tak samo jak wcześniejsza, którą miała okazję czytać. Autorka ma przyjemny styl pisania, akcja toczy się szybko, co chwila w książce dzieje się coś ciekawego.

Moim zdaniem to idealna książka na letnie wieczory, kiedy mamy chwilę dla siebie. Czas spędzony z tą książką to na pewno dobrze i bardzo przyjemnie spędzony czas. Polecam, a ja sama zamierzam bliżej zapoznać się z pozostałymi książkami autorki i Wam też polecam to zrobić.