Świąteczna piosenka

Eliza we wszystkim widzi tylko jasne strony. Dziewczyna uwielbia pomagać i kocha śpiew. Jednak nie jest tak zdeterminowana, żeby realizować swoją pasję. Pracuje w kawiarni brata, jednak bycie kelnerką nie jest jej powołaniem,a w wolnych chwilach pomaga starszym.

Jacek jest perfekcjonistą, który swoje życie poświęcił pracy. Dla niego Święta mogłyby nie istnieć, bo tylko opóźniają wykonanie projektów. Tym razem organizacja wigilii dla pracowników przypada właśnie Jackowi. Mężczyzna wpada na pomysł, żeby zorganizować ją w małej kawiarni, w której pracuje Eliza.

Na początku bardzo denerwował mnie Jacek i jego rozważania na temat związków. Dopiero w drogiej połowie książki przekonałam się do niego i nawet polubiłam.

Eliza jest bohaterką aniołem. Dziewczyna nie ma szczęścia w życiu, ale i tak się nie poddaje. Urzekła mnie jej chęć jej niesienia pomocy, udział w wolontariacie i pomoc innym. Jej podopieczna, pani Stasia skradła moje serce.

Do połowy dłużyło mi się strasznie ale później jak poszło to nie mogłam się oderwać! "Świąteczna piosenka" to ciepła, pełna nadziei i empatii świąteczna historia.

,,Świąteczna piosenka’’ to jedna z najpiękniejszych świątecznych książek jakie miałam okazję poznać. Ciężko mi odpowiedzieć jednym zdaniem co tak bardzo ją wyróżnia. Zawsze ale to absolutnie zawsze wzrusza mnie bezinteresowna pomoc drugiej osobie i nagle pojawia się Eliza. Nieśmiała ale mająca wielkie serce dla bliźniego. Nie ocenia, stara się zrozumieć i pomóc w miarę możliwości. Jest takim dobrym duchem dla Stasi. Jaka szkoda, że w całej swojej wspaniałomyślności tak bardzo straciła wiarę w siebie i swoje możliwości a także w swój niebywały talent. Pomyśleć, że potrzebowała jedynie wiatru by móc rozwinąć swoje skrzydła i wzbić się wysoko pokazując co naprawdę potrafi. Wspomniana Stasia to cudowna staruszka osamotniona w tym przeogromnym świecie. Wydarzenie dosłownie z przed kilku godzin wciąż dawało mi radosne wspomnienie dobroci obcych jej ludzi a tutaj nagle wydarzyło się coś czego chyba nigdy nie zapomnę. Łzy same popłynęły a żal ścisnął mnie tak bardzo, że na moment przestałam czytać. Nie byłam na to przygotowana, tak po prostu, po ludzku poczułam przeogromny smutek. Gdyby to mogło coś zmienić wyrzuciłabym wspomnianą kartkę z książki raz na zawsze ale tak naprawdę myślę, że wiem co Autorka chciała tam przekazać tym wątkiem. Czuję wdzięczność i wciąż na nowo dojmujący smutek. Jacek początkowo tak bardzo mi tutaj nie pasował. Nie lubiący świąt i całej tej otoczki, która co roku na nowo jest nakręcana uważa, że to wyłącznie strata czasu i opóźnienia w pracy. Ale ten grudzień będzie tak inny od każdego poprzedniego i sprawi, że sam zainteresowany zmieni swoje nastawienie do magicznego czasu gdy zrozumie w czym tak naprawdę do tej pory tkwił problem.

Jeśli wahasz się czy sięgnąć po tą konkretną historię z całą mocą zapewniam, że tak warto. Osobiście potrzebuje takich właśnie książek, niosących w sobie ogrom miłości, dobroduszności i zwykłej ludzkości gdzie całość dodatkowo okraszona jest pięknem muzyki.

Świąteczne książki zawsze zapełniają mnie nową energią, cierpliwością i wszystkim tym, co potrzebne jest do szczęśliwego życia. I tutaj taki mały absurd, bo akurat postać była tak bardzo niezdarna i pechowa, że kłopoty same wpychały się na prowadzenie. Na szczęście niektórym udzielił się klimat świąt i może z tego powodu niektórzy klienci z kawiarni nie robili jej większych problemów, kiedy choćby kawa, czy też pucharek z lodami lądował na ich koszuli, całkowicie przypadkowo:-) Eliza to naprawdę miła i uczynna dziewczyna, tylko lekko niezdarna. Wierzy w dobro i sama ofiaruje je najbardziej potrzebującym. Z kolei, kiedy nasza postać spotka Jacka, to zobaczymy, że on pochodzi z zupełnie innego świata niż ona. Dla niego liczy się praca, praca i jeszcze raz praca. Czasami wydawało mi się, że jest pracoholikiem, ale innym razem widziałam z nim samotnika, który nie chce dopuścić do głosu tego, że jest sam. Jednak, kiedy na drodze staje mu Eliza, on nie wie jak ma się zachować. Spotykając się z nią ma całą gonitwę myśli z których nie potrafi ułożyć sensownego zdania. Czyżby zatem zanosiło się tu na coś romantyczno-uroczego? Sami się przekonajcie:-) Chcę jeszcze dodać, że czasami nie jest łatwo być komuś z kimś, kiedy przeszłość wciąż gdzieś tam kroczy. Niekiedy aby doznać szczęścia, trzeba będzie przejść przez morze nieszczęść, by na końcu docenić to, co zaofiarował nam los. Ta książka idealnie to podkreśla:-)

Wspaniale świątecznie jest napisana. Czujemy tutaj klimat pierwszych świątecznych wystrojów i szykowania się na święta Bożego Narodzenia, które jedni uwielbiają, a inni woleliby aby go nie było. Napisana jest z perspektywy postaci i ozdobiona ich myślami, które pięknie podkreślają każde swoje zachowanie. Wpierw poznamy dłuższą opowieść Elizy, a dopiero później, kiedy się spotkają, dojdzie naprzemienna konwersacja z Jackiem. Do tego w tle majaczy świąteczna muzyka nastrajając nas jeszcze bardziej. Ogólnie nie zawsze jest tu słodko, czasami bywa trudno i ciężko, ale koniec jest przepiękny! To idealny czas na jej przeczytanie:-)