Sprawa Papały. Największa porażka polskiej policji

Rok 1998 roku. Na parkingu przed własnym blokiem został zastrzelony były komendant główny policji generał Marek Papała. Sprawcy do tej pory nie skazano. Dlaczego? I czy to M0rderstwo jest narzędziem politycznym?

Odpowiedź zna Marek Siewert, policjant, który kilkukrotnie badał już te sprawę i wie, kto to zrobił. W końcu postanawia ukazać nieudolność grupy śledczej i prokuratury.

Książka ta pokazuje jak przez lata szukano tropów, stawiano hipotezy. Autorzy książki ukazują szokujące zaniedbania i manipulacje.

Książka ta napisana jest przez dziennikarza śledczego oraz przez byłego policjanta, który zna tę sprawę od środka. I poniekąd pokazuje nam on swoją wersję wydarzeń. Chociaż wie on, kto jest winien śmierci Papały, to jednak człowiek ten nie został skazany.

Książce tej znajdziemy wiele dokumentów, nazwisk i pytań, które nie do końca znalazły odpowiedzi. Zakończenie również nie jest z tych co się już wszystko wie. I chociaż nie za często sięgam po reportaże, to muszę przyznać, że książka ta zrobiła na mnie duże wrażenie. Czytałam ją z zapartym tchem i chociaż pamiętam nieco tę sprawę, to wiele informacji było dla mnie nowością.

Jeśli i Wy interesujecie się niewyjaśnionymi sprawami i zaniedbaniami policji, to bardzo polecam „Sprawę Papały. Największa porażka polskiej policji”.

„Sprawa Papały. Największa porażka polskiej policji” to książka, w której autorzy wracają do jednej z najgłośniejszej nierozwiązanej sprawy - zabójstwa generała Marka Papały, byłego komendanta głównego policji, który 25 czerwca 1998r został zastrzelony pod swoim blokiem.

Publikacja dotyczy wieloletniego śledztwa, jego błędów, kolejnych hipotez i tropów oraz tego, w jaki sposób sprawa była prowadzona przez policję i prokuraturę. W śledztwie pojawiają się również temat politycznego wykorzystania zabójstwa oraz teorii o wielkim spisku polityczno-biznesowym. Szczególnie interesującym aspektem tego reportażu jest udział Marka Siewerta, to policjant, który w przeszłości badał trzykrotnie sprawę Papały i ma obszerną wiedzę na ten temat. Obnaża nieudolność grupy śledczej i prokuratury, która bez twardych dowodów postawiła przed sądem przypadkowe osoby, które pasowały im do stworzonej przez siebie narracji. Ujawnia rażące błędy i zaniedbania, a także manipulowanie świadkami, ukrywanie lub niewłaściwe wykorzystywanie dowodów, wpływ mediów i opinii publicznej na sprawę. W publikacji przedstawia własne ustalenia oparte na zeznaniach świadków oraz analizie dowodowej, dotyczące tego, kto jest odpowiedzialny za zabójstwo.

Autorzy przyglądają się temu, co działo się ze sprawą przez kolejne lata, jakie pojawiały się tropy i dlaczego nie doprowadziły one do prawomocnego wyjaśnienia zabójstwa. Publikacja pozwala prześledzić, jak zmieniało się spojrzenie na możliwe motywy oraz osoby powiązane ze sprawą. Jest też szerszy kontekst polskiej policji, prokuratury oraz realiów lat 90., kiedy instytucje te funkcjonowały w zupełnie innych warunkach niż obecnie.

Po książki Grzegorza Głuszaka sięgam z dużym zaufaniem, dlatego również tym razem byłam przekonana o jego profesjonalnym podejściu do tematu. Ten reportaż nie tylko przybliża kulisy jednej z najbardziej zagadkowych spraw kryminalnych w Polsce, ale przede wszystkim pokazuje, jak błędy, zaniedbania i przyjęte z góry założenia mogą wpłynąć na całe śledztwo.