Seria z Markiem Benerem. 3. Koszmary zasną ostatnie

Robert Małecki to jeden z najlepszych i najbardziej cenionych polskich autorów powieści kryminalnych. Serca czytelników podbił bestsellerowymi seriami, a cykl o dziennikarzu Marku Benerze, jest jednym z nich.

Jak Robert Małecki wspomina w posłowiu, tekst został redakcyjnie przepracowany, ale autor nie widział powodu, by przebudowywać fabułę czy ulepszać język. Dzięki temu zachowano oryginalny styl serii, który nadal podoba się czytelnikom i cieszy się niesłabnącym zainteresowaniem o czym sama się przekonałam. Dzięki wznowieniu miałam okazję zapoznać się z opowieścią o Marku Benerze, toruńskim dziennikarzu, oraz jego zaginionej, ciężarnej żonie Agacie.

„Koszmary zasną ostatnie” to finałowa odsłona słynnej serii, która zapoczątkowała literacką karierę Roberta Małeckiego. Marek Bener podejmuje śledztwo w sprawie zaginionego Jana Stemperskiego, ofiary mobbingu w toruńskim ratuszu. W zasadzie poszukuje ciała, podejrzewając, że mężczyzna targnął się na swoje życie. Sprawa nieoczekiwanie prowadzi dziennikarza na trop zaginionej przed laty żony.

Wszystko, w co wierzył i czego pragnął, okazuje się iluzją. Bener nie wie już, komu ufać – kto jest wrogiem, a kto przyjacielem? Co jest prawdą, a co kłamstwem? Bohater musi zmierzyć się z największym ze swoich koszmarów. Co jest w stanie poświęcić, żeby w końcu zaznać spokoju?

„Koszmary zasną ostatnie” wciągają nie tylko zawiłą intrygą kryminalną, ale również głębią psychologiczną i społecznymi odniesieniami. Zimowa, mroźna sceneria Torunia potęguje niepokojący klimat tej historii, a sam bohater przechodzi znaczącą przemianę, która rzuca nowe światło na wydarzenia z wcześniejszych części.

„Koszmary zasną ostatnie” to misternie skonstruowana opowieść, z perfekcyjnie poprowadzoną narracją, która zatrzymuje się w najbardziej intrygujących momentach. Tak jak w poprzednich częściach tej serii, akcja rozwija się powoli, by ostatecznie nabrać tempa i zakończyć się dopiero w emocjonującym finale.

„Koszmary zasną ostatnie” to fascynująca powieść kryminalno-sensacyjna, w której Robert Małecki mistrzowsko łączy różnorodne wątki, tworząc skomplikowaną intrygę i utrzymując napięcie przez całą lekturę. Zaginięcia, rodzinne tajemnice oraz mroczne postacie związane z przestępczym światem splatają się w sieć powiązań, w której Bener coraz bardziej traci orientację. Jego niezłomna determinacja w poszukiwaniach prawdy, mimo świadomości, że jej odkrycie może diametralnie zmienić jego życie, robiło na mnie ogromne wrażenie. Trzecia część historii o Marku Benerze spełniła moje oczekiwania w pełni. Książka zachwyca mnie nietypową fabułą, głęboko wykreowanymi postaciami, pięknym językiem, subtelnym humorem oraz nieustannie towarzyszącą Benerowi muzyką - utworami zespołu Dżem.

Barwne opisy i żywe dialogi sprawiły, że niemal przeniosłam się do przedstawionego świata, stając się częścią opisywanych wydarzeń. Ten poruszający cykl, wznowiony w nowej, zachwycającej szacie graficznej, ma szansę zachwycić kolejne pokolenie odbiorców.

Robert Małecki doskonale zamyka wszystkie wątki, oferując emocjonujący finał, choć nie byłby sobą, gdyby nie zostawił uchylonych drzwi. Czy Marek Bener jeszcze powróci? Być może, autor tego nie wyklucza, chociaż uważa, że wszystko, co miał do opowiedzenia o Benerze, zawarł już w tej trylogii.

Poznajcie finałowy tom trylogii o Marku Benerze - dziennikarzu śledczym, który tym razem zajmie się wyjaśnieniem sprawy zaginięcia Jana Stemperskiego. Mężczyzna zmagał się z depresją, jednak czy mógł targnąć się na własne życie? Marek jeszcze nie wie, że badając zleconą sprawę będzie musiał powrócić do swoich najbardziej bolesnych wspomnień.

W poprzednich 2 tomach Bener był dla mnie postacią wyjątkowo trudną - interesująca i irytująca jednocześnie. Trzeci tom ukazuje jego zupełnie inną twarz.

"Zaginięcie Agaty, jej wieloletnie poszukiwania sprawiły, że z Benera pozostał cień człowieka. Jego reakcje zaostrzały się. On sam zmieniał się nie do poznania, jakby przekroczył cienką

linię, za którą dzień bez destrukcji jest dniem straconym."

Znika jego buta, zadziorność, zarozumiałość. Bener wydaje się złamany, wykończony. Ukazanie jego ludzkiej, wrażliwszej strony bardzo mnie urzekło. Jednocześnie uśpiony w nim hart ducha i kumulowany gniew na koniec przysporzyły mi takich emocji, że wynagrodziły moje kręcenie nosem na brak odczuwanego napięcia w pierwszej części książki.

Cieszę się z tego mocnego akcentu na zakończenie, który stanowił bardzo dobre domknięcie serii.

Jeśli nie czytaliście jeszcze cyklu ze zdjęcia, polecam Wam zacząć poznawanie go chronologicznie. Wtedy sens finałowego tomu i wątek zaginionej żony Marka będzie mógł zostać zrozumiany w szerszej perspektywie.

Trochę mi szkoda, że to już koniec cyklu, ale cieszę się, że z piórem autora nie rozstaję się na długo, gdyż 9.10 premierę będzie miał nowy tom mojej ulubionej serii z Bernardem Grossem.

“Koszmary zasną ostatnie” Roberta Małeckiego to tom finalny jego debiutanckiej trylogii z dziennikarzem Markiem Benerem, która pierwotnie, po raz pierwszy na rynku ukazywała się w 2016-2018, a latem sześć lat później Wydawnictwo Literackie wydało ją w całości ponownie. Zbudowana jest tak, że każdy tom da się czytać niezależnie, jednak jest też wątek łączący je wszystkie w jedno – zagadka zaginięcia żony Marka Benera, ze względu na którą sama polecam jednak zapoznawać się z serią w kolejności chronologicznej. Tom trzeci przynosi w końcu odpowiedzi na najważniejsze pytania serii i robi to w sposób bardzo satysfakcjonujący, jednak jest też zagadka właściwa tylko dla tego tomu - zaginięcie nauczyciela, która kilka lat temu był jedną z ofiar afery mobbingowej. Akcja toczy się tempem umiarkowanym, czuć w niej zakorzenienie w kryminale detektywistycznym, nie w powieści sensacyjnej, jak było w tej serii do tej pory. Jednak fani dynamizmu też nie powinni się zniechęcać, jest kilka scen, które i ich usatysfakcjonują, a które równocześnie fajnie wpisują się w finał tej powieści. Mam wrażenie, że cały ten tom jest lepiej zbalansowany niż poprzednie dwa, jest tutaj miejsce na wszystko - ciekawe rozmowy z potencjalnymi świadkami, chwilę oddechu podczas obserwowania spadającego śniegu, jak i dobre kreacje psychologiczne - Marek przechodzi małą przemianę, jest mniej nakręcony, trochę przytłoczony niewiedzą co do losu żony i marzący o powrocie do normalności. Całość jest spójna, akcja jest dobrze rozpisana, od początku do końca historia przykuwa uwagę czytelnika. Gdybym czytała ją w 2018, to z pewnością z niecierpliwością czekałabym co po tej serii autor czytelnikom zaprezentuje! To naprawdę był obiecujący start w gatunku kryminału!