Seria z Bernardem Grossem. Tom 3. Zadra

Komisarz Gross zostaje wezwany do odnalezionych w lesie, przypadkiem przez żołnierzy kości i wisielca. Okazuje się, że owym wisielcem jest brat zaginionej przed laty studentki. Bernard Gross wraz ze Skalską próbują rozwiązać obie sprawy tylko czy pomogą im w tym trzy zwaśnione przed laty rodziny...i kto tu ma coś do ukrycia?

Cóż tu dużo pisać. Kolejna, trzecia część serii kryminalnej z komisarzem Bernardem Grossem. Ponownie stara sprawa łączy się z nową, policjanci odkrywają różne zatajone wcześniej fakty, próbują je ze sobą połączyć i znaleźć rozwiązanie. Czy po tylu latach jest jeszcze jakaś nadzieja na odkrycie prawdy?

Wciągająca fabuła, świetnie stworzona zagadka kryminalna i powolne podążanie za tropami, które łączą się ostatecznie, chociaż czasami wprowadzają na manowce. Do tego wątek obyczajowy, który umila lekturę i sprawia,że bohaterzy są bardziej rzeczywiści i tacy ludzcy. Fanom dobrych kryminałów serdecznie polecam.

Komisarz Gross nie zwalnia tempa. Trzeci tom opowieści o jego życiu i śledztwach, a ja coraz bardziej go lubię. Nie ma łatwo ze względu na sytuację rodzinną, ale daje sobie radę. I nie wyobrażam sobie, żeby poszedł na emeryturę.

"Zadra" Roberta Małeckiego to świetny kryminał, który trzyma w napięciu od początku do końca. Jest jak puzzle, które czytelnik wraz z komisarzem mozolnie składa z kawałków, które często nie chcą do siebie pasować, bo brakuje jakiegoś drobiazgu.

W lesie znalezione zostają zwłoki, które teoretycznie mogły by być zwłokami samobójcy, ale Grossowi to nie pasuje. Decyduje się prowadzić dalej śledztwo i pojawia się wątek zaginięcia pary studentów sprzed 10 lat. Wszystko się plącze. Nic nie jest tym, co się wydaje. Tajemnic wcale nie ubywa, a rozwiązania brak. Do tego życie prywatne Grossa coraz bardziej się komplikuje. Nie umie sobie z tym poradzić.

Czyta się świetnie, jednym tchem. Nie można się oderwać, bo przecież być może już na kolejnej stronie coś się wyjaśni.

"Zadra" to trzecia część chełmżyńskiego cyklu z komisarzem Bernardem Grossem. Jak w poprzednich akcja toczy się powoli. Komisarz zdecydowanie woli myśleć niż biegać z bronią. Trudno się nie poddać atmosferze tej książki, dylematom bohatera, tęsknocie i rozmyślaniom. Część nostalgiczna, ale z nutą optymizmu.

Doskonale połączony kryminał z wątkami psychologicznymi.