Schronisko, które przetrwało

Sławek Gortych w swoim debiucie literackim a zarazem pierwszym tomie cyklu karkonoskiego „Schronisko, które przestało istnieć” ukazuje głównego bohatera Maksa, który rozwiązuje zagadkę śmierci swojego wuja, właściciela schroniska na Śnieżnych Kotłach równocześnie odnajdując zaginiony obraz Madonny z Dzieciątkiem odkrywa mroczne strony historii Karkonoszy z okresu II Wojny Światowej i czasów trochę po.

Korzystając z dobrze przyjętego planu na powieść i sporej ilości pomysłów w drugiej części cyklu na pierwszym planie otrzymujemy Justynę Skałkę, kierowniczkę innego schroniska – Odrodzenia, zarazem najbliższą przyjaciółkę narzeczonej Maksa. Dziewczyna rozwiązując zagadkę śmierci swojego dziadka oskarżonego o spowodowanie katastrofy kolejowej pod Szklarską Porębą w 1947 roku odkrywa kolejne ciemne strony wojenne i powojennej historii Karkonoszy, schroniska które prowadzi oraz znajduje skarb schowany przez Hitlerjugend.

Pomimo schematyczności i podobieństw w fabule obu części to „Schronisko, które przetrwało” jest według mnie ciekawsze ze względu na bardziej dopracowany warsztat literacki. Umiejętnie połączone wątki historyczne, fikcja literacka i elementy kryminału doprawione super opisami Karkonoszy powodują, że czekam na trzeci tom, który jest już w przygotowaniu.

Czy autor geograficznie idąc od Śnieżnych Kotłów przez Odrodzenie w tej trzeciej części zawita do mojego ulubionego schroniska Samotnia

"Schronisko, które przetrwało" to drugi tom z serii górsko-historycznych kryminałów autorstwa Sławka Gortycha i chociaż spotykamy tu bohaterów z pierwszego tomu to nie trzeba koniecznie czytać "Schroniska, które przestało istnieć" żeby zrozumieć ten tom. Jednak osobiście bardzo polecam, bo obie książki są doskonałe. "Schronisko, które przestało istnieć" było debiutem autora, ale wcale nie było w nim czuć debiutu. Dopracowane w najmniejszym szczególe i językowo i fabularnie było prawdziwą ucztą czytelniczą i byłam ogromnie ciekawa czy autor w drugim tomie utrzyma tak wysoki poziom...

Justyna Skała jest kierowniczką schroniska Odrodzenie. Boryka się z samotnością, złamanym sercem i jeszcze musi stawić czoła dziwnym, mrocznym wydarzeniom jakie rozgrywają się w schronisku kiedy zostaje tam tylko ze starym dozorcą. Schronisko w przeszłości było miejscem wakacyjnych obozów hitlerjugent i do dziś straszy wspomnieniami ze swojej przyszłości lub zaskakuje pamiątkami, jak sejf w tajnym, zamurowanym pomieszczeniu. Justyna rozpoczyna prywatne śledztwo by odczarować przeszłość, nie wie, że demony sprzed lat nie śpią i czujnie ją obserwują. Autor przeplata wydarzenia współczesne z tymi z przeszłości dlatego my czasem wiemy więcej niż Justyna, a czasem razem z nią nie możemy doczekać się odkrycia prawdy. W te wątki kryminalne, współczesne i sprzed lat, autor wplata legendy i podania na temat Ducha Gór, inaczej Karkonosza. Nawet jeśli go nie widać, czuć jego obecność i jego mądrość na każdej stronie powieści. Jest to doskonałe doprawienie powieści.

W porównaniu do pierwszej części, tu na pewno dzieje się więcej. Od intryg, napadów, porwań i misji ratunkowych aż kipi. Jednak akcja jest napisana z umiarem i smakiem więc nie kłuje w oczy nadmiarem sensacji. Każda, nawet poboczna postać ma stworzony przekonujący portret psychologiczny tak, że nie raz miałam ochotę westchnąć "taaa znamy takie typy ".

Jestem pod ogromnym wrażeniem ogromu pracy jaką Sławek włożył w napisanie tej powieści! Przestudiowanie historii z tamtych czasów na pewno nie było łatwe ani przyjemne. A nawiązanie do czasów współczesnych w posłowiu mocno niepokoi.

W ogóle to posłowie to fajna sprawa. Dowiadujemy się ile miejsc czy sytuacji opisanych w książce jest prawdziwe,a mnie to ciekawiło przez całą lekturę. Opisy schroniska i tras są tak dokładne i plastyczne że nie raz czułam jakbym tam była i dobrze znała miejsca, o których autor opowiada.

Na debiut roku w postaci „Schroniska, które przestało istnieć” trafiłam zupełnie przez przypadek. I śmiało mogę powiedzieć: była to miłość od pierwszej strony. Dlatego też, gdy dowiedziałam się o premierze II tomu, czyli „Schroniska, które przetrwało”, wiedziałam, że rozpoczęty romans będzie trwał dalej

Jeśli ktoś z Was nie czytał części pierwszej, to uspokajam. Oba tomy można czytać jako dwie niezależne książki. Połączone są one miejscem akcji - malowniczymi Karkonoszami i schroniskami.

Akcja skupia się na schronisku Odrodzenie, pełniącego w czasach wojny funkcję ośrodka Hitlerjugend.

Przeniesieni do roku 2006 kiedy to rządy w schronisku sprawuje Justyna Skała, zastajemy w nim włamywaczy. Kto i czego szuka w jej schronisku? Czy to przypadek, że do włamania doszło pod jej nieobecność? Kto jest w to zamieszany? Jaką tajemnicę skrywa schronisko?

Książka podzielona jest na części, w których akcja toczy się naprzemiennie z czasami wojennymi i powojennymi.

Autor, tak jak i w pierwszej części, nie zawodzi. Fabuła jest ciekawa, a akcja toczy się momentami w sposób nieprzewidywalny. Panie Sławku, brawa za kunszt literacki

Bardzo polecam!! pierwsza część cudowana, druga sztossss!!!

„Schronisko, które przetrwało” to druga książka Sławka Gortycha, która równocześnie jest drugim tomem serii karkonoskiej. Z tomem pierwszym „Schroniskiem, które przestało istnieć” (który zdobył status Debiutu Roku 2022 w plebiscycie portalu lubimyczytac.pl!) związana jest jednak przede wszystkim miejscem akcji, więc spokojnie obydwie części da się czytać jako osobne powieści. Choć jestem przekonana, że po zapoznaniu z jednym tomem nie da się nie sięgnąć po drugi! Fabuła „Schroniska, które przetrwało” skupia się na losach karkonoskiego schroniska Odrodzenie. W czasach wojennych było miejscem, do którego dzieciaki z Hitlerjugend były wysyłane na obóz, a już po zakończeniu wojny prawa do własności, narodowości, były mocno niejasne. Fabuła części współczesnej toczy się w roku 2006, kiedy to pieczę nad schroniskiem pełni Justyna Skała. W czasie remontu, w noc, którą kobieta planowała spędzić poza schroniskiem, dochodzi do włamania. I tu zaczyna się kryminalna historia, w której fikcja miesza się z prawdą historyczną. Czytelnik po raz drugi zostaje zaskoczony ogromną wiedzą autora, który zgrabnie wprowadza w tekst fakty oraz legendy krążące w tych rejonach – przede wszystkim te, dotyczące Ducha Gór, który czuwa, by w Karkonoszach dobrze się działo. Książka fascynuje dobrze przemyślaną intrygą kryminalną, która bogata jest w wątki sensacyjne opisane tak dobrze, że czytelnik zgłębia się w nie na bezdechu i z wypiekami na twarzy. Do tego świetny styl, w którym czuć miłość autora do języka polskiego i literatury sprawiają, że książka jest nieodkładalna! Po tomie pierwszym czułam lekki niepokój, czy przypadkiem nie było to szczęście debiutującego – teraz wiem, że nie, że Sławek Gortych z pewnością stanie się jednym z najbardziej cenionych polskich autorów powieści kryminalnych już wkrótce. Jestem pod wielkim wrażeniem! Gorąco polecam!