Rozważna i romantyczna

„Rozważna i romantyczna”, to historia dwóch sióstr, które są od siebie całkowicie różne. Elinor jest bardziej poważna, powściągliwa, emocjonalnie wycofana. Na spokojnie wszystko obmyśla, Marianne natomiast ma duszę romantyczki, jest impulsywna, można w niej czytać, jak w otwartej księdze, jest spontaniczna i uczuciowa. Nie dusi w sobie problemów, chce je od razu rozwiązywać. Obie, jak na młode kobiety przystało, marzą o miłości, lecz mimo adoratorów, przytrafiają im się różne perypetie.

Zawsze omijałam dzieła uznawane za klasykę. Kiedy nadarzyła się okazja do zrecenzowania „Rozważnej i romantycznej”, pomyślałam, że to dobry moment, by to zmienić. Nie żałuję, lecz dalej utrzymuję, że bliżej mi do literatury współczesnej. Nie kończę jednak przygody z literaturą klasyczną. Być może sięgnę teraz po „Dumę i uprzedzenie” - ponoć najlepszą powieść autorki.

Muszę przyznać, że choć ta książka miała dużo wydań, to ta, którą okazję miałam czytać, jest wyjątkowo piękna. Ma twardą oprawę z ciekawymi, połyskującymi zdobieniami, białe strony i zakładkę w postaci czerwonej tasiemki. Dla kolekcjonerów będzie na pewno pięknym urozmaiceniem biblioteczki.

Sama historia była dla mnie nieco nużąca, gdyż dotyczy w głównej mierze sfery uczuciowej głównych bohaterek. Przez cały czas dowiadujemy się o ich rozterkach, zauroczeniach oraz złamanych sercach, a także rozmowach na ten temat. W tle jedynie przewija się temat pieniędzy i majątku, który dla większości stoi na pierwszym miejscu, ponad wszystkimi wartościami. Brakuje mi jakiegoś urozmaicenia. Początkowo ciężko mi również było odnaleźć się wśród wszystkich postaci i ich połączeń rodzinnych, ponieważ było ich całkiem sporo.

Na uwagę zasługuje sposób, w jaki autorka pokazuje ówczesne obyczaje i ograniczenia, z którymi musiały mierzyć się kobiety. Ich przyszłość w dużej mierze zależała od odpowiedniego małżeństwa, pozycji rodziny oraz opinii otoczenia. Dzięki temu powieść jest nie tylko historią miłosną, ale też ciekawym obrazem społeczeństwa swoich czasów. Choć nie wszystko przypadło mi do gustu, rozumiem, dlaczego książki Jane Austen od tylu lat cieszą się niesłabnącą popularnością.

Nie jest to książka, do której będę wracać, ale cieszę się, że dałam jej szansę i mogłam sama przekonać się, jak odbieram twórczość autorki. Myślę, że warto czasem wyjść poza swoje czytelnicze przyzwyczajenia, nawet jeśli dana lektura ostatecznie nie trafia w nasz gust.

Jane Austen potrafiła stworzyć żywy obraz minionej epoki, oddać niuanse życia społecznego, zawiłości uczuć, relacji rodzinnych i towarzyskich. Nie sposób nie docenić jej obserwatorskiego zmysłu, trafnego komentarza doprawionego odrobiną humoru i sarkazmu. I to jest coś, co w "Rozważnej i romantycznej" mocno mnie ujmuje, podobnie zresztą jak i charakterystyka głównych bohaterek oparta na kontrastach. Jane Austen porusza wiele ważnych kwestii związanych m.in. z rodziną, obowiązkiem, moralnością, ówczesną sytuacją kobiet. Trafnie ukazuje wewnętrzne konflikty między sercem i rozumem, różnice w sposobach przeżywania miłości i postrzegania małżeństwa, wzrastanie pod wpływem trudnych doświadczeń, co prowadzi do lepszego rozumienia świata, ludzi i samego siebie.

Niezmiennie lubię i polecam, szczególnie w pięknym wydaniu wydawnictwa W.A.B. ze wzorem Williama Morrisa na okładce i w nowym przekładzie. Tłumaczenie Doroty Konowrockiej-Sawy było dla mnie przyjemne w czytaniu – przystępne, bliskie, z zachowaniem przenikliwej, ironicznej i dowcipnej prozy Austen.