Rodzinne tajemnice. Tom 1. Taniec w deszczu

Obecnie Juni staje przed bardzo ważną decyzją. Nie chce już żyć z agresywnym mężem. Nie chce też żadnych związanych z nim wspomnień, a dziecko, które nosi pod sercem, jest jednym z nich. Podczas wyprawy do starego norweskiego domku po dziadkach odnajduje fotografię, na której babcia obejmuje obcego mężczyznę. Pragnie dowiedzieć się czegoś więcej. Zadanie wydaje się być niemożliwe do wykonania, bo na tym świecie nie ma już żadnych bliskich. Korzysta z innych sposobów, a prawda, jaką odkryje, może zmienić całkowicie postrzeganie swoich nieudolnych relacji z matką. Tylko szans na ich poprawę nie będzie... Co skrywa przeszłość Tildy? Jakich okropności była świadkiem?

Nie byłam przygotowana psychicznie, zaczynając czytać tę książkę, na tak trudne emocje. Przerażające okrucieństwo napisane w sposób, bądź co bądź, lekki. Trafiające prosto w serce, rozszarpujące je i próbujące poskładać na nowo...

„Taniec w deszczu” kojarzy mi się z chwilami szczęścia, ulotnymi promykami radości i oczyszczeniem ze złych emocji. I może właśnie takie uczucia towarzyszyły Tildzie, a potem Juni.

Akcja powieści rozgrywa się dwutorowo. Zaczyna od historii Juni, tego, co teraz, i przeplata z okresem dorastania Tildy, przypadającym na lata końca wojny.

To ta część o starszej z kobiet wywołała tak mocne i trudne emocje. Poświęciła wiele dla miłości, naraziła się na szykany ze strony rodaków, opuściła dom, by ruszyć w nieznane. Przeżyła chwile grozy i musiała ułożyć swój świat na nowo. Nie została w przeszłości, ale patrzyła w przyszłość. Nie zdążyła powiedzieć prawdy, bo brakło jej czasu, a może wcale nie potrzebowała tej prawdy wyjawiać.

Często nie rozumiemy, dlaczego coś jest takie, a nie inne. Nie zdajemy sobie sprawy, że nasz życiorys powiela się z życiorysem poprzednich pokoleń. Dokonujemy, nieświadomie, tych samych wyborów.

Jestem ciekawa, co autorka zaserwuje nam w kolejnej części, ale wiem, że z ogromną przyjemnością po nią sięgnę. Polecam i się zachwycam.

„Taniec w deszczu” Trude Teige przedstawia historię trzech pokoleń kobiet - Tekli, Lilli oraz Juni, tworząc opowieść o tym, jak mocno splatają się losy przodków i ich potomków. Autorka genialnie prowadzi dwie linie czasowe: współczesną, w której Juni próbuje poukładać swoje życie na nowo, oraz historyczną, przenoszącą nas do dramatycznych wydarzeń z końca II wojny światowej i okresu powojennego.

Zafascynował mnie sposób, w jaki autorka dotyka problemu dziedziczenia - nie tylko wyglądu czy cech charakteru, ale również emocji, traum i nieprzepracowanego smutku. Czasami nieświadomie niesiemy w sobie ciężar oraz tajemnice, o których istnieniu nie mamy pojęcia, a które mimo to kształtują nasze wybory i poczucie tożsamości. Pragnienie zrozumienia swojego pochodzenia i odkrycia własnych korzeni staje się kluczem do pojęcia tego, kim naprawdę jesteśmy.

Trude Teige przypomina, że choć strata bliskich wiąże się z głębokim bólem pożegnania, to w naszej historii kryją się nie tylko trudne uczucia i milczenie. Dziedziczymy także piękno, nadzieję i zdolność do odnajdywania radości w najprostszych rzeczach - tak jak miłość do deszczu, która połączyła babcię i wnuczkę. Nasze życie jest wypadkową licznych przypadków, splotów wydarzeń i osobistych doświadczeń, a powolne odkrywanie prawdy o rodzinie pozwala nam w pełni stać się sobą.

Wielką siłą powieści jest jej walor historyczny. Autorka rzuca światło na niezwykle bolesne, a często przemilczane karty historii - okrutną politykę norweskiego rządu wobec kobiet wchodzących w relacje z Niemcami czy przerażającą tragedię mieszkańców Demmina po wkroczeniu Armii Czerwonej. Obraz wojny i jej długofalowych skutków jest tu niezwykle surowy i przejmujący. Historia Tekli uświadamia nam również, jak ogromna jest siła miłości, gotowej do poświęcenia i porzucenia wszystkiego.

Książkę czyta się z zapartym tchem, a genialnym rozwiązaniem technicznym jest zastosowanie innej czcionki dla opowieści Tekli, co pozwala głębiej zanurzyć się w jej świecie. To pełna emocji, niezwykle wciągająca lektura o niesprawiedliwości, rodzinnych sekretach, ale też o szansie na podniesienie się z najtrudniejszych doświadczeń.

Czy jedna fotografia może zmienić wszystko, co wiemy o własnej rodzinie?

Juni uciekając przed mężem, wraca do domu dziadków, na małą, norweską wyspę. Przez ostatnie lata mieszkała w nim zmarła niedawno matka Juni. Podczas przeglądania rzeczy, kobieta trafia na zdjęcie swojej babci Tekli stojącej obok mężczyzny w nazistowskim mundurze. Od tego momentu rozpoczyna poszukiwania prawdy, która przez lata była skrywana.

„Taniec w deszczu” Trude Teige to bardzo poruszająca opowieść o rodzinnych sekretach, miłości, wojnie i wyborach, których konsekwencje przechodzą na kolejne pokolenia. Bardzo podobało mi się to, jak autorka połączyła historię rodzinną z wojennymi wydarzeniami, prowadząc fabułę na dwóch płaszczyznach czasowych. Z każdą kolejną stroną, odkrywając kolejne fragmenty przeszłości, coraz bardziej zastanawiałam się, co tak naprawdę wydarzyło się w przeszłości Tekli. Nie mogłam doczekać się zakończenia tej historii, jednocześnie chciałam czytać jak najdłużej.

Trude Teige stworzyła przejmującą opowieść, która momentami aż boli, o kobietach, ich sile, miłości i trudnych decyzjach podejmowanych w trudnych czasach. A jednocześnie o tym, jak bardzo przeszłość może wpływać na tych, którzy przychodzą po nas. Przypomina, że rodzinne tajemnice prędzej czy później wychodzą na jaw. Wystarczy jeden ślad, jedno zdjęcie, jedno pytanie.

Z całego serca polecam Wam tę emocjonalną podróż, w której przeszłość splata się z teraźniejszością, a nawet niełatwa prawda, pozwala lepiej zrozumieć siebie i własne korzeni.