Rodzina Consonni. Tom 2. Poranki smakują kawą

Sabina Waszut to moja ulubiona polska pisarka i z przyjemnością sięgnęłam po jej najnowszą powieść. Piękny język, wyraźne postaci, wciągająca fabuła, zręcznie nakreślone tło historyczne, wyważona dawka faktów, duża doza emocji. Strony tej powieści same się przewracają... Z niecierpliwością czekam na kontynuację.

Dajcie się zaprosić w podróż po Włoszech ubiegłego wieku, posmakujcie gorącego espresso i spróbujcie świeżego chleba prosto z pieca zanim II wojna światowa zmieni ten świat bezpowrotnie.

Francesco i Ernesta w dalszym ciągu prowadzą w miarę spokojne życie u swojego boku. Rodzinna, mała piekarnia zarabia na siebie, mimo ciężkich czasów, które niewątpliwie zbliżają się do Europy.

Obok nich wyrasta już drugie pokolenie. Za sprawą dzieci, małżeństwo przeżywa wzloty i uniesienia, obserwując jak dobrze sobie radzą. Niestety nie brakuje też rozterek.

Tradycyjna rodzina licząca na to, że dzieci pomogą im w prowadzeniu piekarni mierzy się z młodzieńczą krwią, która ciągnie ich syna do nauki. Giovanni, bo o nim tu mowa, za sprawą dobrze zdanych egzaminów udaje się do mediolańskiej uczelni gdzie, pomimo sprzeciwu rodziców będzie pobierał nauki.

Ja to często bywa, na uczelni spotka też pierwszą miłość, która pochłonie go do tego stopnia, że nauka zejdzie na drugi plan.

„Poranki smakują kawą” to drugi tom sagi Rodziny Consonni” pióra Sabiny Waszut. Jest to obyczajowa historia rodzinny włoskich piekarzy, którzy na przekór wszystkim i całemu światu postanowili zawalczyć o swoje szczęście, jednocześnie obdarowywać nim wszystkich wokół w postaci ciepłych bochenków chleba.

Historia ta jest też mocno naznaczona dramaturgią z uwagi na to, że gdzieś w tle cały czas słychać głosy o zbliżającej się Wielkiej Wojnie i rodzącym się w Europie faszyzmie.

Autorka mimo to potrafiła napisać książkę, która w miarę czytania otula czytelnika błogą radością i troską o dalsze losy tej cudownej włoskiej rodziny. A dodając do tego, to że cały czas mamy wrażenie, że gdzieś obok unosi się zapach chleba wyciągniętego właśnie z pieca i świeżo zaparzonej kawy to mamy gotowy przepis na idealną książkę na jesienne wieczory.

Gorąco polecam Wam tę serię.

„Będzie inaczej - przyznał. - Kiedy umierają najbliżsi, pozostaje w nas rysa, której nie da się naprawić, jak stłuczonego szkła, ale z czasem przyzwyczaisz się do tego pęknięcia. Tak to już jest.” .Zmiany - tak trudno się do nich przyzwyczaić, ale w końcu trzeba się z nimi pogodzić, prawda? Dostrzegła to także rodzina Consonni, bohaterzy drugiego tomu sagi Rodziny Consonni autorstwa Sabiny Waszut - „Poranki smakują kawą”. .1914 rok, wojna zbliża się do Italii wielkimi krokami. W cieniu tych politycznych zmian wchodzi w dorosłość drugie pokolenie rodziny włoskich piekarzy. I jak to w życiu: pojawiają się pierwsze miłości, a z nimi rozczarowania, do tego zaangażowanie w politykę, wybór dalszej drogi życiowej - czy studia, czy dalsze podążanie wg drogi wybranej przez rodziców.Nie zapominamy także o bohaterach pierwszego tomu, którzy to dojrzalsi i wydawać by się mądrzejsi, dalej popełniają błędy. Ernestę martwi własne starzenie się, boi się utraty miłości ze strony Francesca, który to próbuje nadążyć nad zmieniającym się dookoła światem i skupia się na innowacjach, m.in. zakupie ekspresu do kawy, które zapewnią dalsze prosperowanie ich rodzinnego biznesu. Czy w tym wszystkim nie zapominają o sobie? O łączącym ich głębokim uczuciu, które to właśnie doprowadziło do powstania przed laty ich maleńkiej piekarni? .Kolejna odsłona losów rodziny Consonni i kolejna przeciekawa historia. Dzięki lekturze mogłam się przenieść do tamtych czasów, z początku XX wieku, gdzie życie wydawało się o wiele prostsze, gdzie to praca u podstaw gwarantowała lepszą przyszłość. Znowu było ciekawie. Tym razem bohaterowie byli uczestnikami wojny, a co z nią się wiąże - zmian politycznych i społecznych. Historia przeplatała się z fabułą powieści - wzlotami i upadkami bohaterów, wielką miłością, jeszcze większym rozczarowaniem, stratą, narodzinami i śmiercią. .Książka wciągnęła mnie od razu, nie pozwoliła odłożyć siebie na później. Znowu było smakowicie - na końcu udostępnione są przepisy wypieków i potraw, które przygotowywali bohaterzy, dzięki nim czułam się jakbym sama tam była, razem z bohaterami! .Znowu jestem zachwycona i już wyczekuję kontynuacji, bo tego, że będzie ciekawie, jestem pewna!

Rodzina Consonni się powiększa, nieubłaganie nadchodzi pora gdy dzieci wyfruną z ciepłego gniazda. Teraz to Ernesta staje przed dylematami i problemami macierzyństwa. Wielkimi krokami zbliża się wojna i tylko nieliczni widzą w niej najlepsze rozwiązanie. Żniwo wśród młodych ludzi zbiera hiszpanka...nigdy nie wiadomo kto przeżyje ten straszny czas....a przed całym światem wisi widmo ogromnego kryzysu.

Jak poradzą sobie bohaterowie w trakcie zmian i czarnych chmur, które właśnie nadchodzą....

Kolejne pokolenie, chociaż dylematy te same. Wykształcenie, które okaże się przydatne w przyszłości, marzenia jakie zawsze trzeba mieć, wolność nie taka znowu pewna, młodość mijająca w oka mgnieniu, miłość ta prawdziwa i ta na chwilę, próby jak najlepszego poradzenia sobie z problemami. Dojrzała już Ernesta drży o przyszłość swoich dzieci ale także zaczyna podejrzewać męża o zdradę.

Czas ucieka i tylko nieustanny taniec życia i śmierci jest jedyną pewną rzeczą na tym świecie. Do wnętrza piekarni zagości nowy wynalazek. Ekspres do kawy i od tej pory ze sklepu będzie unosił się nie tylko zapach wypieków ale i aromat świeżo parzonej kawy.

Tak jak i pierwszą część również tę pochłonęłam w oka mgnieniu. Autorka w zgrabny i przyjemny w odbiorze sposób snuje opowieść o losach rodziny Consonni ukazując blaski i cienie normalnego życia toczącego się w różnych, najczęściej niespokojnych czasach. Nie mogę się doczekać kiedy i jak rodzina ta trafi do Polski...ale tego mam nadzieję dowiem się w kolejnej części. Bardzo polecam !

„Poranki smakują kawą” to opowieść, która pachnie świeżym chlebem i rozbrzmiewa cichym szelestem kart czasu, przewracanych przez niewidzialną, lecz niezwykle zdeterminowaną dłoń historii. Losy rodu Consonnich, splatają się tu z dramatem XX wieku – wojenną zawieruchą, cieniem epidemii, narastającym echem faszyzmu. To dzieje pełne rozstań i powrotów, łez i narodzin, bólu i nadziei. A jednak – na tle wielkiej historii, pulsuje ciepło codzienności: zapach chleba, stukot rąk zagniatających ciasto, filiżanka kawy spożywana o świcie – drobne rytuały, które dają poczucie bezpieczeństwa i budują fundamenty domu.

Sama piekarnia, staje się czymś więcej niż tylko miejscem pracy… To serce rodu, bijące rytmem, który łagodzi ból istnienia i przypomina, że nawet w świecie targanym zmianami, można odnaleźć azyl: zaklęty w prostych gestach, obecny w znajomych sercu aromatach. To symbol codzienności, która – choć osnuta trudami i dramatami – jaśnieje światłem przywiązania, troski, bezwarunkowych relacji.

Sabina Waszut kreśli swoich bohaterów z niezwykłą czułością – z każdej strony, wyłania się portret człowieka uwikłanego w czas, lecz wciąż pragnącego kochać, marzyć i wybierać własną drogę. To saga, w której macierzyńska miłość ma siłę korzeni, ojcowska solidność, przypomina pień drzewa, a odwaga młodego pokolenia – rozpościera się niczym zielone gałęzie, wędrujące ku przyszłości.

Zachwyca mnie czułość, z jaką Autorka splata wątki, jak uważnie oddaje głos bohaterom, jak maluje ich emocje w różnorodnych barwach. To literatura, która koi, wzrusza i pachnie domem – takim, do którego zawsze chce się wracać.

To książka nasycona emocjami, przesiąknięta wonią włoskiej ziemi, naszpikowana zapachem ludzkiej determinacji. Chwytająca za serce, uniwersalna w przesłaniu!

Polecam ją wszystkim, którzy pragną odnaleźć w lekturze odrobinę ukojenia, bliskości i aromatu życia, podanego w eleganckiej, literackiej filiżance.

Czytajcie, naprawdę warto!

„Poranki smakują kawą” to pełna ciepła, rodzinnych tradycji i miłości do chleba saga rodzinna. Z ogromną przyjemnością poznajemy losy kolejnych pokoleń Consonni. Obserwujemy jak w dotychczasowy ład powoli wkracza nowoczesność, a stare pokolenie robi miejsce młodemu. Losy Francesco i Ernesty oraz ich bliskich mieszającą się z burzliwymi wydarzeniami we Włoszech. Strajki robotników, dochodzenie do władzy Mussoliniego, wybuch I wojny światowej. A w tym wszystkim zwykli ludzie, ciężko pracujący od świtu do nocy, dbający o swoją spuściznę.

Pani Sabina Waszut posiada niesamowitą umiejętność ukazywania zawiłych ludzkich losów w sposób ciepły i szczery. Ernesta i Carolina to silne kobiece sylwetki, które po cichu, bez zbędnego szumu stanowią fundament rodziny. Wykazywały się ogromną cierpliwością i wytrwałością, dbały o bliskich, a jednocześnie jak to włoskie kobiety trzymały wszystkich w garści. Jestem niezmiernie ciekawa jak dalej potoczą się losy Consonni i co sprawi, że ścieżki losu doprowadzą ich do Polski.