Rita z Cascii. Historia kobiety, dla której nie ma rzeczy niemożliwych

Czy znacie historię Rity z Cascii? A może macie swoją patronkę od spraw niemożliwych?

Rita marzyła o życiu w zakonie. Tymczasem los, a właściwie decyzja ojca, skierował ją na zupełnie inną drogę. Została żoną nieokrzesanego, gwałtownego mężczyzny. I choć jej życie nie przypominało tego, o jakim marzyła, właśnie na tej trudnej drodze odnalazła miłość, siłę i samą siebie.

Czytając tę książkę, myślałam o tym, jak często życie układa nam scenariusze, których wcale nie chcieliśmy. Jak łatwo pomyśleć, że skoro coś nie wygląda tak, jak to sobie wymarzyliśmy, to znaczy, że przegraliśmy. A przecież czasem właśnie na najbardziej wyboistej drodze odkrywamy w sobie siłę, o której istnieniu nie mieliśmy pojęcia.

Rita nie jest dla mnie wyłącznie postacią z odległego średniowiecza. Jest kobietą, która musiała podejmować trudne decyzje, mierzyć się z cierpieniem, stratą i własnymi ograniczeniami. Kobietą, która mimo przeciwności nie pozwoliła, by jej życie zostało zdefiniowane wyłącznie przez decyzje innych.

Podobało mi się zestawienie jej historii z losami Bianki, młodej dziewczyny z Florencji, pochodzącej z zamożnej kupieckiej rodziny. Dzięki temu otrzymujemy nie tylko opowieść o przyszłej świętej, ale również niezwykle ciekawy obraz późnośredniowiecznej Italii i świata, w którym kobiety miały tak niewiele możliwości decydowania o własnym losie.

„Rita z Cascii” to opowieść o miłości, wyborach, wierze, cierpieniu i nadziei. Ale przede wszystkim o niezwykłej sile kobiety.

I chyba właśnie to najbardziej zostało we mnie po lekturze tej książki: świadomość, że czasami nie mamy wpływu na to, co nas spotyka. Ale mamy wpływ na to, co z tym zrobimy. Może właśnie dlatego Rita – patronka od spraw niemożliwych – od tylu wieków jest tak bliska ludziom. Bo każdy z nas ma przecież swoje „niemożliwe sprawy”, z którymi przychodzi mu się mierzyć.

To moje pierwsze spotkanie z tą autorką i z pewnością nie będzie należało do ostatnich.

Byłam bardzo ciekawa tej książki nie tylko ze względu na to, że występuje w niej moja ukochana patronka,Święta Rita,ale dlatego, że jest to beletryzowana opowieść biograficzna tej postaci.I muszę stwierdzić, że wyszło to wszystko genialnie!

„ Rita z Cascii ” Doroty Ponińskiej to piękna i poruszająca opowieść o kobiecie, która mimo wielu przeciwności losu nie straciła wiary, nadziei i miłości do drugiego człowieka.

Autorka przedstawia życie Rity od dzieciństwa, przez małżeństwo z porywczym i gwałtownym Paolo- dowódcą garnizonu,macierzyństwo, bolesne doświadczenia rodzinne, aż po życie zakonne i jej śmierć. Rita od najmłodszych lat marzyła o klasztorze, jednak musiała podporządkować się woli rodziców. Mimo,że jej życie potoczyło się inaczej, niż planowała, nigdy nie przestała ufać Bogu.

Ciekawym dopełnieniem tej historii jest postać Bianki,gwiezdnej siostry Rity.To fikcyjna bohaterka, której losy pokazują, jak wyglądało życie kobiet w późnośredniowiecznej Italii, pełnej zwaśnionych rodów,walk i napięć. Podobnie jak Rita, musiała zrezygnować z własnych marzeń i podporządkować się decyzjom rodziny.Wydana za Domenica, pochodzącego z bogatej kupieckiej rodziny,wiedzie życie u jego boku pod czujnym okiem surowej teściowej.Dzięki losom obu kobiet autorka ukazuje świat pełen społecznych ograniczeń, intryg i chłodnych kalkulacji,w którym od kobiet oczekiwano przede wszystkim posłuszeństwa.

Najbardziej poruszyło mnie jednak to, jak Rita potrafiła kochać i przebaczać. To właśnie dzięki wierze przemieniła swojego gwałtownego męża, wybaczyła jego zabójcom i dążyła do zgody między zwaśnionymi ludźmi. Wierzyła, że wszyscy są dziećmi jednego Boga i powinni żyć jak bracia i siostry. Nic dziwnego, że do dziś jest patronką spraw beznadziejnych, rodzin i pojednania.

Dorota Ponińska pisze lekko, subtelnie i bardzo plastycznie. Z łatwością przenosi czytelnika do umbryjskich miasteczek późnego średniowiecza, tworząc historię pełną emocji, wiary, miłości, przebaczenia i nadziei. To książka, która nie tylko przybliża postać świętej Rity, ale także skłania do refleksji nad tym, co w życiu naprawdę ważne.

Ta opowieść będzie dobrym wyborem zarówno dla osób zainteresowanych historią świętej Rity, jak i dla tych, którzy lubią spokojne, wzruszające historie o sile wiary i ludzkiego serca.

Polecam ją Wam gorąco âŁď¸

Święta Rita – patronka żon, małżeństw, święta od spraw niemożliwych. Swoją postawą uczy prawdziwej pokory, miłości i zawierzenia boskim zamiarom.

Pierwsza biograficzna powieść o tej wyjątkowej kobiecie od razu przykuła moją uwagę. Po pierwsze dużo łatwiej przyswoić i zapamiętać losy świętej poprzez powieść, a po drugie ta okładka – nie sposób przejść obok niej obojętnie 🌰

Pani Dorota Ponińska ukazała życie świętej Rity oraz fikcyjnej Bianki – kupieckiej córki. Na podstawie ich życia autorka wprowadza nas w świat, w którym słowo kobiety nie znaczy nic, a ona sama jest uważana za słabszą, głupszą niż mężczyźni, wartą uwagi tylko gdy urodzi syna. Choć pochodziły z rodzin o różnym statusie materialnym, obie zostają wydane za mąż wbrew ich woli. Rita pragnęła ciszy i spokoju klasztornej celi. Bianka uczyła się tego samego co jej brat, a mimo to nie została dopuszczona do głosu przy wyborze męża i czasu, kiedy wyjdzie za mąż. Ścieżki Bianki oraz Rity przecinają się kilka razy, uświadamiając czytelnikowi, jak bardzo podobne były losy kobiet z XV wieku.

W tle wspaniała Florencja, budowa katedry Santa Maria del Fiore, prawdziwe oblicze rycerskiej służby, ale przede wszystkim ścieżka Rity do świętości.

„Jeśli zasadzisz w sercu przebaczenie zamiast zemsty, zakwitną w nim róże...”

„Rita z Cascii. Historia kobiety, dla której nie ma rzeczy niemożliwych” Doroty Ponińskiej to niezwykle poruszająca i pięknie napisana powieść biograficzna, która pozwala spojrzeć na jedną z najbardziej znanych świętych z zupełnie innej perspektywy. Przyznam, że zostałam bardzo mile zaskoczona takim zaprezentowaniem życia św. Rity.

To nie tylko opowieść o wierze, ale przede wszystkim o kobiecie z krwi i kości, pełnej marzeń, rozterek, bólu i odwagi, pokazująca, że świętość nie rodzi się z życia pozbawionego problemów, lecz z wytrwałości, przebaczenia i siły, by każdego dnia wybierać dobro.

Autorka z ogromnym wyczuciem kreśli losy Rity, która pragnęła poświęcić życie Bogu, jednak los poprowadził ją zupełnie inną drogą. Przymusowe małżeństwo, trudne wybory, cierpienie oraz codzienna walka o zachowanie miłości i człowieczeństwa sprawiają, że historia staje się niezwykle poruszająca. Znając życiorys św. Rity, przeczuwając, czego mogę się spodziewać, ujrzałam ją przez pryzmat tej historii jakby na nowo i poczułam, że staje mi się jeszcze bliższa.

Ciekawym zabiegiem jest wprowadzenie postaci Bianki, której losy przeplatają się z historią Rity. Dzięki temu czytelnik jeszcze mocniej zanurza się w realiach późnośredniowiecznej Italii, idealnie oddanych przez autorkę, poznając codzienność kobiet tamtych czasów, ich ograniczenia, marzenia i walkę o własne miejsce w świecie.

Dorota Ponińska stworzyła powieść pełną emocji, napięcia i refleksji. Piękny, plastyczny język sprawia, że kolejne strony pochłania się z ogromnym zainteresowaniem, a bohaterowie na długo pozostają w pamięci. To książka, która wzrusza, inspiruje i przypomina, że nawet w najtrudniejszych chwilach nie warto tracić nadziei. Polecam ją miłośnikom powieści historycznych, biografii oraz literatury obyczajowej z głębokim przesłaniem. Pozostawia po sobie wiele emocji i skłania do refleksji nad siłą wiary, przebaczenia oraz miłości, która nie zawsze jest łatwa, ale potrafi zmieniać życie.

Zdecydowanie warto po nią sięgnąć.