P.S. Dzięki za zbrodnie

„PS. Dzięki za zbrodnie” to drugi tom serii o przygodach detektyw Kaur Harbinder napisany przez Elly Griffiths ­— brytyjską pisarkę, która stworzyła również cykl powieści o doktor archeologii Ruth Galloway. Pierwszego tomu serii — „Puste jest piekło” — niestety, nie czytałam, jednak nie przeszkodziło mi to w cieszeniu się tą książką.

Śmierć dziewięćdziesięcioletniej staruszki chorującej na serce nie powinna wzbudzać żadnych podejrzeń. Tak też się stało. Przynajmniej do momentu, gdy w bibliotece zmarłej Peggy Smith nie odnaleziono kolekcji zadedykowanych jej kryminałów z podziękowaniami za pomoc w wymyśleniu intrygi. Okazuje się, że kobieta była konsultantką do spraw zbrodni, wymyślając dla autorów kryminałów efektowne i nietypowe metody śmierci.

Sprawa zaczyna się dodatkowo komplikować, gdy do grona ofiar dołącza współpracujący z Peggy pisarz, którego książka została nieoczekiwanie skradziona z jej domu. Czy główna bohaterka wraz z trójką amatorów-pomocników zaznajomionych ze staruszką będzie w stanie odkryć prawdę? I czy rzeczywiście doszło tutaj do morderstwa?

Szczerze mówiąc, nieco zaskoczyła mnie ogólna atmosfera książki. W większości kryminałów, które miałam przyjemność czytać, znajdowało się zdecydowanie więcej brutalności, krwi czy pośpiechu. W przypadku „PS. Dzięki za zbrodnie” tego nie doświadczymy. Nie uważam jednak, żeby była to negatywna cecha. Wręcz przeciwnie. Główną rolę w całej fabule i śledztwie odgrywa literatura, od niej wszystko się zaczęło i tam też nasi detektywi poszukują wskazówek, dlatego - w mojej opinii - lżejsza atmosfera oraz nieco powolniejsza akcja pozwalają lepiej wczuć się w tę historię. Myślę, że dzięki takiemu zabiegowi książka może dotrzeć do szerszej publiki — zarówno zagorzałych fanów kryminałów, jak i osób, które na co dzień czytują inne gatunki. Chociaż, przyznaję jako miłośniczka fantastyki, „PS. Dzięki za zbrodnie” nie trafiło na moja listę ulubionych lektur, przyjemnie spędziłam z nią czas i z pewnością zerknę również na inne dzieła Elly Griffiths. Książkę serdecznie polecam wszystkim szukającym lżejszego, a zarazem wciągającego i dobrego kryminału.

WL

Szkolny Klub Recenzenta

Pewna starsza pani tytułująca się konsultantką do spraw zabójstw umiera w swoim domu, nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyż była już w sędziwym wieku i chorowała na serce, jednak doglądającej ją opiekunce Natalce coś nie gra. Sprawa staje się jeszcze dziwniejsza, gdy okazuje się, że w kolekcji książek Peggy, znajdują się zadedykowane jej kryminały poczytnych pisarzy, a podziękowania mają dziwny, tajemniczy wydźwięk. Okazuje się, że kobieta pomagała autorom tworzyć zbrodnie w ich powieściach i była w tym naprawdę dobra. Czy wiedziała za dużo i ktoś postanowił pozbyć się jej? Detektyw Harbinder Kaur znów ma ręce pełne roboty.

Znam już styl Elly Griffiths z poprzedniej jej książki pod tytułem „Puste jest piekło”, więc wiedziałam, czego można się spodziewać. Ja taki styl lubię, lecz może on nie spodobać się wszystkim. W powieściach autorki na pierwszy plan wysuwają się wątki obyczajowe oraz detektywistyczne, natomiast zbrodnie, jeśli można je tak nazwać, są delikatne, zupełnie niekrwawe i toczą się gdzieś w tle.

Głównych bohaterów bardzo polubiłam. Natalka, ukraińska kobieta z przeszłością, która doglądała Peggy, Bendict będący byłym zakonnikiem, który teraz prowadzi kawiarnie i Edwin – starszy pan, będący przyjacielem zmarłej kobiety, lubujący się w powieściach kryminalnych, są nietypową, samozwańczą, nieco zabawną grupą detektywów, którzy o dziwo potrafią łączyć ze sobą fakty i nie boją się stawić czoła niebezpieczeństwu. Detektyw Kaur ma z nimi trzy światy, ale chyba przywykła już do poznawania ekscentrycznych ludzi, sama należy do tego typu osób.

Zarówno w pierwszym tomie serii, jak i w tym podoba mi się tło historii. Nieustannie przetacza się przez nie temat literatury. Zagadka kryminalna ma mocne powiązanie z książkami, odbywają się spotkania autorskie z poczytnymi autorami dreszczowców, ktoś zostawia im niepokojące wiadomości, a sama intryga została doskonale rozplanowana. Kiedy myślimy, że już wszystko wiemy, autorka wyciąga asa z rękawa i udowadnia nam, że wcale tak nie jest.

Książka będzie idealna dla osób, które nie lubią rozlewu krwi i wolą, gdy większą wagę przykłada się nie samej zbrodni, tylko rozwikłaniu zagadki, powodu dla, którego ktoś zginął. „PS. Dzięki za zbrodnię”, to powieść, w której akcja toczy się powoli, a kolejne kawałki układanki wskakują na odpowiednie miejsca z czasem. Myślę, że na dobry finał warto poczekać. Jestem ciekawa, jakie kolejne śledztwo czeka na detektyw Kaur w kolejnych przygodach i nie omieszkam ich przeczytać.

To było moje pierwsze czytelnicze spotkanie z twórczością mistrzyni brytyjskiego kryminału Elly Griffiths. Książka "Ps. Dzięki za zbrodnie", to moim zdaniem dobry i wciągający kryminał. Jest to drugi tom z cyklu "Kaur Harbinder".  Nie znam poprzedniej części pod tytułem "Puste jest piekło", ale w niczym mi to nie przeszkadzało. Dobrze bawiłam się, czytając tę historię. Książka od samego początku trzymała mnie w napięciu. Tutaj znalazłam to, co w dobrych kryminałach uwielbiam: zbrodnie, zwłoki, znakomite śledztwo, niebezpieczeństwo, intrygę, ciekawą fabułę i dobrą akcję z niezwykłymi jej zwrotami. Podobało mi się również zakończenie.

Co tym razem czeka detektyw sierżant Harbinder Kaur? Będzie miała ręce pełne roboty. Niestety nie będzie się nudziła. Polubiłam tę bohaterkę.

O dziewięćdziesięciolatce Peggy Smith można śmiało powiedzieć, że jest osiedlowym monitoringiem. Nic jej nie umknie. Widzi i wie wszystko. Zapisuje swoje wnioski z obserwacji w "Księdze dochodzeniowej". Oczywiście tę książkę sprytnie ukrywa. Jest konsultantką do spraw zabójstw. Pomaga innym pisarzom w wymyślaniu nietypowych sposobów na morderstwa. Dzięki temu wszystkie książki, które posiada w domu, są jej dedykowane. Sprytna babeczka. Pewnego razu jej opiekunka Natalka Kolisnyk znajduje swoją podopieczną martwą. Z tego powodu było mi bardzo smutno. Co się stało? Czy umarła w sposób naturalny, czy raczej było to zabójstwo? Tego dowiecie się z książki "Ps. Dzięki za zbrodnie".

Od razu dodam, że zwłok będzie więcej, a sprawa będzie się ostro gmatwać. Czytajcie uważnie, żebyście się nie pogubili. Jestem pod wrażeniem tej książki, dlatego z przyjemnością sięgnę po inne dzieła tej autorki. 

Jeżeli tak jak ja lubicie dobre kryminały, to śmiało sięgnijcie po tę historię. Gwarantuję dobrą zabawę i niezapomniane wrażenia. W tej powieści poruszamy się w środowisku pisarskim.

Podobały mi się wątki związane z detektywem sierżantem Harbinder Kaur. Dowiedzcie się, co przeżywa główna bohaterka. Czy w końcu wyzna prawdę? Czy dalej będzie udawała?

Cieszę się, że autorka w swojej powieści "Ps. Dzięki za zbrodnie" postawiła na kobiety, to one tutaj górują.

Polecam.