Prawda

„Z ludźmi trzeba ochodzić się tak jak z chlebem."

„Są w naszym życiu sprawy, które nigdy nie dają nam spokoju. Ale trzeba żyć dalej. Najlepiej jak się potrafi, bo innego życia nie będzie.”

„Wczoraj jest historią, jutro obietnicą, a dziś darem, z którym należy obejść się jak najlepiej."

Hania Złotowska ma czterdzieści lat i bagaż doświadczeń, którym mogłaby obdarować co najmniej kilka osób.

Po tragicznej śmierci rodziców musiała szybko dorosnąć i być wsparciem dla trzech młodszych sióstr- Tosi, Nadii i Marysi.

Znalazła się właśnie na życiowym zakręcie- czeka ją bowiem bardzo trudny rozwód z mężem Krzysztofem , który jest prawnikiem i nie odpuści w żadnej kwestii.

By odzyskać spokój ducha i uporządkować myśli kobieta wraz z młodszą córką Ulą przyjeżdża do ciotki Marty i jej męża wujka Bogdana, którzy prowadzą piekarnię i organizują warsztaty Od ziarenka do bochenka.

Wszystko to w klimatycznym Starym Młynie, miejscu z duszą i długą historią.

Pewnego dnia Hania przeglądając rzeczy po bliskich trafia na notes z notatkami mamy , którego treść rzuca nowe światło na jej relację z mężem Tobiaszem.

Na jej drodze pojawia się również mężczyzna, którego niegdyś darzyła uczuciem.

I choć jest bardzo ostrożna a nawet niechętna on daje do zrozumienia, że się nie podda.

Czy Wojtek odmieni życie ukochanej a ona sama pozna prawdę o wydarzeniach sprzed lat?

Książki Pani Ilony mogłabym czytać dosłownie do końca świata i o jeden dzień dłużej.

Jej powieści to przede wszystkim historie pełne zawirowań i emocji.

Autentycznych, często sprzecznych i poplątanych.

Pierwsza część cyklu Siostry ze Starego Młyna otula niczym koc w jesienny wieczór ukazując siłę miłości i wsparcia. W fabułę zaangażowałam się od pierwszej strony i dosłownie przepadłam z kretesem.

Nie będę zdradzać detali, ale powiem prosto z serca - cudo. Po prostu cudo.

Lubicie chałkę? Ja uwielbiam! Taką jeszcze ciepłą z masełkiem

Mam dziś dla Was aromatyczną książkę, która inspirowana jest prawdziwą historią.

"Prawda" Ilony Gołębiewskiej otwiera cykl o Siostrach ze Starego Młyna.

"Wszystkie drogi prowadzą do Starego Młyna...", takimi słowami rozpoczyna się rozdział pierwszy tej historii. To tam mieszka małżeństwo z czterdziestoletnim stażem, które adoptowało cztery siostry Złotowskie. Rodzicie dziewczyn zginęli przed laty w tragicznych okolicznościach. Obecnie siostry są już dorosłe i każda z nich ma za sobą swój bagaż doświadczeń.

Ten tom poświęcony jest w głównej mierze jednej z nich, a mianowicie Hani, która z powodu rozwodu postanowiła wrócić w rodzinne strony. Pracująca zdalnie matka dwóch córek, pomaga oprócz tego rodzicom w obowiązkach. Pewnego dnia kobieta natrafia na osobiste rzeczy biologicznych rodziców. Co w nich znajdzie? Okazuje się, że Hania będzie musiała się zmierzyć z prawdą, która dla niektórych może być bolesna i wzbudzi mnóstwo emocji.

W Starym Młynie dni płyną zdecydowanie wolniej niż w wielkim mieście. Dom pachnie przepysznymi wypiekami chleba, chałki, bagietek, a każdy moment jest celebrowany z największą czcią. Kiedy wchodzisz do Starego Młyna, zamykasz za sobą drzwi i już wiesz, że nie chcesz stamtąd wracać. Proste życie ich mieszkańców potrafi zachwycać, tak jak proste smaki chałki z konfiturą lub innych wypieków drożdżowych. Akcja książki biegnie niespiesznie, jak życie bohaterów. Autorka funduje nam ucztę dla wyobraźni opisując ich codzienność. Wplata w fabułę również tajemnicę, zwykłe ludzkie problemy i dramaty. Dialogi płyną swobodnie, a więzi między bohaterami są tak prawdziwe, że aż chwytają za serce. Emocje emanują z każdej strony, a język

upaja jak zapach pieczonego chleba.

To opowieść o miłości i odkrywaniu siebie na nowo, kiedy życie daje ci w kość. Ta książka wciągnie cię w swoje ramiona, kiedy potrzebujesz chwili pełnej refleksji, wsparcia, utulenia. Znajdziesz w niej dużo ciepła i sielskiego klimatu. Dodatkowym atutem są piękne grafiki umieszczone w książce, które potrafią zachwycić.

"Prawda" otwiera sagę o Siostrach ze Starego Młyna. Każdy tom będzie dotyczył innej siostry, więc można czytać je niezależnie od siebie. 

Czy w dzisiejszych czasach liczy się jeszcze pielęgnowanie tradycji? A pasja? Czy wykonując codzienne czynności związane z pracą, robimy to z przymusu czy również sprawia nam to przyjemność? 

Niezwykle interesująco i pasjonująco została przedstawiona historia Starego Młyna. Odnosiłam wrażenie, że wszystko to, o czym czytam, widziałam i znam osobiście. Równie ważne miejsce zajmuje tu wątek związany z wypiekaniem pieczywa. Zwykle ludzie nie przywiązują wagi do tego, jak powstaje chleb, z jakiej mąki się go wypieka. Tu wyraźnie czuć miłość z jaką powstają te pachnące wypieki. Dla mnie taki chleb od razu kojarzy się z ciepłem rodzinnego domu i łączeniem pokoleń. Nie inaczej jest w przypadku naszych bohaterów książki. 

Poznajemy cztery siostry - Hanię, Marysię, Tosię i Nadię. Wszystkie są adoptowanymi córkami ciotki Marty i Bogdana. Jednakże ten tom poświęcony jest najstarszej z nich czterdziestoletniej Hani. Kobieta będzie musiała zmierzyć się z życiowymi zmianami i rozterkami, pozna blaski i cienie rozwodu oraz dokona bilansu zysków i porażek. Kobieta nie będzie miała lekko, ale ma wsparcie ze strony najbliższych. Ilona Gołębiewska skupiła się w głównej mierze na relacjach, które są nieidealne, napięte. I jest jeszcze tytułowa prawda. Czy po latach sprawca wypadku, w którym zginęli rodzice Hani, się odnajdzie?

Dodatkowym atutem są ciekawostki związane z pieczywem w różnych regionów Polski i nie tylko, zaś na końcu smakowite przepisy na chleb, chałkę czy precle.

"Prawda" to poruszająca historia o sile siostrzanej miłości, rodzinnych więzach, przeszłości, która nigdy nie odpuszcza, wspomnieniach, tajemnicach i sekretach, wybaczeniu, drugich szansach oraz dążeniu do prawdy. To powieść, która przynosi spokój, koi i otula ciepłem. Czy miłość będzie remedium na wszystkie kłopoty i troski bohaterów? Sprawdźcie koniecznie! Ja chętnie wrócę do Młynarzówki i poznam historię pozostałych sióstr.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Iwony Gołębiewskiej, choć nie ukrywam od dawna słyszałam o niej same dobre rzeczy. Wiele osób polecało mi jej książki, zaznaczając, że każda niesie ze sobą wyjątkowe emocje i wartości. Nigdy wcześniej nie miałam okazji sięgnąć po żadną z jej powieści, aż do teraz. Gdy tylko zobaczyłam zapowiedź premiery „Prawdy”, coś mnie do niej przyciągnęło. To już 41. książka autorki, a ja z pełnym przekonaniem mogę powiedzieć, że lepiej późno niż wcale. Dziękuję wszystkim, którzy mnie zachęcili, bo to właśnie dzięki takim poleceniom trafiamy na perełki, które warto przeczytać. Czas spędzony z tą książką był wykorzystany w 100% z przyjemnością, wzruszeniem i refleksją.

O czym jest ta historia?

Poznajemy Hanię – kobietę po przejściach, zagubioną po rozstaniu, która postanawia uciec od zgiełku codzienności i odnaleźć spokój w Starym Młynie, w domu swojej cioci, niedaleko Kazimierza Dolnego. To miejsce, w którym unosi się zapach świeżego chleba, a natura szepcze ukojenie. Ale czy można naprawdę zacząć od nowa, nie rozliczając się z przeszłością?

Hania staje przed trudnymi pytaniami i bolesnymi odkryciami, czy znała swoją rodzinę tak dobrze, jak myślała? Czy jest gotowa poznać prawdę, która może zmienić wszystko? Pojawia się dawna miłość, wracają dramatyczne wspomnienia, a wydarzenia sprzed lat stają się osią, wokół której kręci się cała opowieść.

Co mnie najbardziej poruszyło?

Przede wszystkim klimat – ciepły, choć pełen tajemnic. Dom pachnący chlebem, relacje rodzinne, które budują siłę, i ta nieustająca nadzieja, że nawet po największej burzy można znaleźć światło. Siostrzana miłość, o której pisze autorka, jest tu jak nić łącząca wszystko daje emocje, których nie sposób zapomnieć.

To historia, która udowadnia, że czasem trzeba sięgnąć głęboko w przeszłość, by odnaleźć siebie w teraźniejszości.

Czy Hania znajdzie odpowiedzi, których tak bardzo potrzebuje? Czy odwaga wystarczy, by zmierzyć się z bolesnymi prawdami?

Jeśli lubicie opowieści, które nie tylko wzruszają, ale i zostawiają ślad w sercu, ta książka jest dla Was.

Z całego serca polecam „Prawdę”, bo to książka, która nie tylko mówi, ale i słucha.

Czułam się, jakbym sama spacerowała po Starym Młynie, czuła zapach chleba i próbowała zrozumieć siebie razem z Hanią. I już wiem, że sięgnę po kolejne książki Iwony Gołębiewskiej. Bo takie historie są potrzebne.